دلیل هم‌خوان بودن نت‌های اکتاو این است که نسبت فرکانسی نت‌های اکتاو بسیار ساده و توانی از عدد ۲ می‌باشد. برای مثال نت لا وسط پیانو (A4)، فرکانسی برابر با ۴۴۰ هرتز دارد، درحالی که فرکانس نت لا اکتاو بالاتر (A5)، دوبرابر فرکانس A4 و برابر با ۸۸۰ هرتز است.

اما برای اینکه درک بهتری از تعریف اکتاو داشته‌باشیم، بهتر است با تعریف گام و نیم پرده نیز آشنا شویم.

تعریف نیم پرده

فاصله بین دو نت متوالی مانند دو – دو دیز یا می – فا را نیم پرده می‌گویند.

در این عکس می‌توانید نیم پرده را روی کلاویه‌های پیانو مشاهده کنید.

تعریف گام

توالی ثابت نت های موسیقی که هرکدام فرمول خاص خود را دارد و هریک حس و حال متفاوتی را به شنونده القا می‌کند را گام می‌گویند. از گام‌های ساده، می‌توان به ماژور و مینور اشاره کرد. برای مثال گام ماژور در موزیک‌های شاد و گام مینور، در موزیک‌های غمگین استفاده می‌شود.

گام لا مینور

گام دو ماژور

اکتاو در پیانو چیست

برای اینکه دقیقا بفهمیم اکتاو در پیانو چیست، باید نیم پرده در پیانو را بشناسیم. همانطور که در تعریف نیم‌پرده گفتیم، فاصله بین دو نت متوالی را نیم پرده می‌گویند. در ساز پیانو، فاصله تمام کلاویه‌ها از هم، نیم پرده است. برای مثال فاصله نت دو (که یکی از کلاویه‌های سفید پیانو می‌باشد)، تا نت دو دیز (که دقیقا کلاویه سیاه بعد از نت دو است)، نیم فاصله است. به عبارت ساده‌تر، تمام کلاویه‌هایی که پشت سر هم در پیانو قرار گرفته‌اند، از یکدیگر نیم پرده فاصله دارند. برای مثال دو – دو دیز یا می – فا.

در پاسخ اکتاو در پیانو چیست می‌توان گفت که هرگاه نتی را از کلاویه‌های پیانو انتخاب کنیم و دوازده نیم پرده (۱۲ کلاویه متوالی) به بالا یا پایین برویم به اکتاو آن نت می‌رسیم. درواقع دوازدهمین کلاویه، اکتاو آن نتی است که از آن شروع به حرکت کردیم.

همچنین در تعریف دیگری می‌توان گفت که هرگاه نتی را از کلاویه‌های سفید پیانو انتخاب کنیم و ۸ کلید سفید به بالا یا پایین برویم، به اکتاو آن نت می‌رسیم.

برای استعلام قیمت‌های بروز پیانو و همچنین خرید این ساز محبوب از سازکالا به صفحه “قیمت پیانو” مراجعه کنید.

رجیستر یا نام اکتاوهای پیانو

از پایین‌ترین اکتاو پیانو (A0 – A1) به ترتیب اکتاوها را از ۰ تا ۷ نام گذاری می کنیم و نت‌های اکتاوهای مختلف را به صورت نت و شماره اکتاو نمایش می‌دهیم، مانند C5 یا A4.

علامت یک اکتاو بالاتر در پیانو

این علامت به این دلیل به کار می‌رود که هنگامی که روی پنج خط حامل، از حد مشخصی نت‌ها بالاتر می‌رود، به علت زیبایی و سادگی در نمایش از علامت اکتاو (8va، 8ve یا p8) استفاده می‌شود که در شکل زیر مشخص شده است.

اکتاو در گیتار چیست

در گیتار، مانند پیانو دوازده نیم پرده یا دوازده فرت جلوتر اکتاو آن نت به شمار می‌رود. یا می‌توان از هر فرتی که انتخاب شده‌است، دو فرت جلوتر و دو سیم پایین‌تر را نیز درنظر گرفت که در کوک استاندارد، اکتاو همان نت می‌شود.

اکتاو در ویولن چیست

برای اجرای اکتاو در ویولن روی دو سیم مجاور، معمولاً از انگشت ۱ (انگشت اشاره) و انگشت ۴ (انگشت کوچک) استفاده می‌شود. به این صورت که انگشت ۱ روی سیم پایین‌تر (از لحاظ صدا) و روی نت پایه قرار می‌گیرد و انگشت ۴ روی سیم بالاتر (از لحاظ صدا) و روی نت اکتاو بالاتر از نت پایه قرار می‌گیرد.

اکتاو در سنتور چیست

نوازنده با استفاده از مضراب‌های دست راست، سیم مربوط به نت پایه (اکتاو پایین‌تر) را می‌زند. سپس یا همزمان با مضراب دیگر، سیم مربوط به نت اکتاو بالاتر را می‌زند.
ترتیب و زمان‌بندی ضربه مضراب‌ها بستگی به تکنیک نوازنده دارد و می‌تواند به صورت همزمان (در صورتی که ساز و تکنیک اجازه دهد) یا متوالی انجام شود.

بالاترین اکتاو صدا

بدیهی است که از سمت چپ به راست، فرکانس نت‌های پیانو بالا می‌رود و صدای نت‌ها زیرتر می‌شود. بنابراین بالاترین اکتاو صدا، اکتاو ۷ در پیانو می‌باشد که همان اکتاو آخر است. همچنین بدیهی است که اولین اکتاو که پایین‌ترین اکتاو نیز به شمار می‌رود، بم‌ترین صدا را دارد.

همچنین بد نیست بدانید که زیرترین نت‌های موسیقی را در سازهایی مانند Organ کلیسا می‌توان یافت که ۹ اکتاو دارند و گستره نتی و فرکانسی بسیار بالایی را در خود گنجانده اند.

جمع‌بندی

در این مقاله تلاش کردیم معنی اکتاو را بیان کنیم و تعریف اکتاو را به صورت کامل برای شما شرح دهیم. درواقع اگر این محتوا را بادقت بخوانید، به راحتی به این سوال که “اکتاو در موسیقی چیست؟” می‌توانید پاسخ دهید. اگر این مطلب برای شما مفید بود، حتما آن را برای کسانی که پیانو، گیتار یا دیگر سازها را دارند بفرستید تا هم معنی اکتاو را بدانند و هم اینکه نت خوانی برایشان آسان‌تر شود.

سوالات متداول

هر اکتاو چند نت دارد؟ یک اکتاو چند نت است؟

هر اکتاو ۱۱ نت متوالی به فاصله نیم‌پرده (کروماتیک) را در خود جای می‌دهد و نت دوازدهم همان نت اولی است که از آن شروع به شمردن کرده‌ایم.

پیانو چند اکتاو دارد؟

پیانوی استاندارد ۷ اکتاو کامل را در خود می‌گنجاند که از نت C1 شروع شده و تا C8 ادامه دارد.

یک اکتاو بالاتر یعنی چه؟

یک اکتاو بالاتر به این معناست که از نت مورد نظر، ۱۲ نیم پرده بالا بروید.

تفاوت اکتاو و گام در چیست؟

اکتاو و گام دو مبحث کاملا مجزا هستند. همانطور که گفتیم اکتاو به فاصله ۱۲ نیم‌پرده نت‌ها از هم گفته می‌شود. گام هم توالی مشخصی از نت‌هاست که در یک اکتاو پیانو یا دیگر سازها نواخته می‌شود.

نوشته اکتاو چیست اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

Boost

Boost در کلمه به معنای تقویت کردن یا بالا بردن است. در زمینه صوت و موسیقی هم رفتاری مشابه دارد. هنگامی که سیگنال صوتی Boost می‌شود شدت صدا افزایش می‌یابد و در نتیجه سیگنال صوتی تقویت شده و بسته به میزان افکت اعمال شده صدا بلندتر می‌شود. این افکت درواقع نه تنها می‌تواند روی کل صدا اعمال شود بلکه اکثرا از آن روی یک بازه فرکانسی خاصی استفاده می‌کنند. مانند پلاگین‌ها یا پدال‌های اکولایزر که بخش خاصی از دامنه فرکانسی سیگنال صوتی را تقویت می‌کند. از جمله پدال‌های Boost می‌توان به Walrus Audio Emissary Parallel Boost Pedal, TC Electronic Spark Mini, Ibanez Tubescreamer Mini Boost Pedal  اشاره کرد.

Overdrive

هنگامی که سیگنال صوتی بیش از اندازه Boost شود، به بالاترین حد تحمل قطعات الکترونیکی میر‌سد که باعث Distort شدن سیگنال می‌شود و در نهایت صدا به مقدار زیادی اشباع می‌شود که در طی گذر زمان این پدیده را Overdrive نامیده اند که به علت محبوبیت زیاد این رنگ صدا، پدال‌های Overdrive ساخته شده و روانه بازار شده اند که در سبک‌های بلوز و راک و آلترنیتیو متال و یا حتی متال به کار برده می‌شوند و حتی یکی از عوامل بسیار کلیدی و اصلی در به وجود آمدن این سبک‌ها هستند. از جمله پدال‌های Overdrive می‌توان به Ibanez TS9 Tube Screamer, Boss BD-2 Blues Driver, Keeley D&M Drive. اشاره کرد.

Distortion

این پدیده زمانی اتفاق میفتد که سینگال صوتی به مقدار بسیار زیادی بالاتر از حد توان تحمل قطعات تقویت شده باشد و قطعات موجود در امپلی فایر یا دیگر المان‌های سیستم بسیار بسیار بیشتر از حد توانشان سیگنال دریافت کنند که باعث Distort شدن صدا می‌شود. این پدیده به طور گسترده ای در سبک‌های متال و آلترنیتیو متال و راک و زیرمجموعه‌های آن استفاده می‌شود. از جمله پدال‌های Distortion می‌توان به Keeley Filaments, MXR M75 Super Badass Distortion, KHDK Dark Blood Distortion اشاره کرد.

تفاوت اوردرایو، دیستورشن و بوست

همانطور که در مقدمه به این موضوع اشاره شد، این سه پدیده به ترتیب از راست به چپ شدیدتر شده دیگری هستند و صدای Harsh تری نسبت به دیگری دارا می‌باشند و هریک انواع مختلفی دارند که صداهای بخصوصی را ارائه می‌دهند و در قالب پدال و یا پلاگین نرم افزاری می‌توان از آن‌ها در بخش‌های دلخواه موسیقی خود استفاده کرد. در صورت نیاز می‌توان برای اعمال هرکدام از این سه پدیده به صورت افکت، از پدال یا پلاگین آن‌ها استفاده کرد که هریک رنگ صدا و حس و حال بخصوص خود را دارد.

نوشته تفاوت اوردرایو، دیستورشن و بوست اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

تعریف هارمونی (Harmony):

هارمونی در موسیقی به زبان ساده، یعنی ترکیب همزمان چند صدا یا نت مختلف به گونه‌ای که با هم هم‌خوان و گوش‌نواز باشند. این ترکیب معمولاً از آکوردها ساخته می‌شود و نقش مهمی در پشتیبانی از ملودی، ایجاد حس و انتقال عاطفه دارد.

چرا هارمونی مهم است؟

در موسیقی، هارمونی چیزی فراتر از ترکیب چند صدا است. هارمونی نقشی ساختاری، عاطفی و بیانی در موسیقی دارد. آنچه که یک آهنگ را “غنی”، “پر از احساس”، یا “دارای پیچیدگی زیباشناختی” می‌کند، اغلب به دلیل استفاده‌ی هوشمندانه از هارمونی است. حتی وقتی ما متوجه آن نمی‌شویم، مغزمان با تغییر آکوردها، انتقال‌ها و تنش/آرامش‌ها ارتباط برقرار می‌کند.

تاریخچه مختصر هارمونی

دوران باستان:

در موسیقی یونان باستان، بیشتر تمرکز بر ملودی و فلسفه‌ی موسیقی بود، نه هارمونی به معنای امروزی. اما مفاهیم اولیه مانند “کنسونانس و دیسونانس” در نظریات فیثاغورثی بررسی شده‌اند.

قرون وسطی:

هارمونی به شکل ساده‌اش در قالب ارگانون (هم‌نوازی نت‌ها با فاصله چهارم و پنجم) در کلیساها استفاده می‌شد.

دوره رنسانس و باروک:

ایده‌های پیشرفته‌تر هارمونی با پلی‌فونی (هم‌نوازی چند ملودی مستقل) ظاهر شدند. باخ از استادان ترکیب هارمونی و کنترپوآن بود.

کلاسیک و رومانتیک:

در این دوران، هارمونی پیچیده‌تر شد. موزارت، بتهوون، شوپن و دیگران با ظرافت زیاد از آکوردها، مدولاسیون و تضادهای هارمونیک استفاده کردند.

دوران مدرن و جز:

هارمونی مدرن شامل استفاده از آکوردهای افزوده، مدال، و دیسونانس‌های کنترل‌شده است. جز نیز به شدت بر خلاقیت و رنگ‌آمیزی هارمونیک تأکید دارد.

انواع هارمونی

هارمونی دیاتونیک  (Diatonic Harmony):

استفاده از نت‌ها و آکوردهای درون یک گام مشخص.
مثال: در گام دو ماژور، فقط از آکوردهای دو، ر، می، فا، سل، لا و سی استفاده می‌شود.

هارمونی کروماتیک (Chromatic Harmony):

استفاده از آکوردها و نت‌های خارج از گام برای تنوع بیشتر.

هارمونی مدال (Modal Harmony):

استفاده از مدهای قدیمی مانند دورین، فریژین، لیدین به‌جای گام‌های ماژور/مینور.

هارمونی معاصر و جز (Jazz Harmony):

پیچیده‌تر، شامل آکوردهای افزوده، هفتم، نهم، یازدهم و سیزدهم.
استفاده از آکوردهای آلتره (تغییر یافته)، سوسپندد (Suspended)، و سابستیتیوشن (Substitution).

ساختار بنیادین هارمونی

فواصل موسیقایی (Intervals):

کوچک‌ترین واحد برای ایجاد هارمونی. فواصل به دو دسته تقسیم می‌شوند:

• کنسونانس: مانند سوم‌ها و ششم‌ها (آرامش‌آور)
• دیسونانس: مانند دوم‌ها، هفتم‌ها و چهارم‌ها (تنش‌زا)

تکنیک‌های نوشتن هارمونی

Voice Leading (هدایت خطی صداها):

هنر حرکت نرم و طبیعی بین آکوردها.
اصل مهم: صداها کم‌ترین حرکت را داشته باشند و تضاد نداشته باشند.

مطبوع و نامطبوع (Consonance and Dissonance):

هم‌صدایی: صداهای خوشایند و حل‌شده.
ضدصدا: صداهای نا آرام که نیاز به حل شدن دارند.
مثال: فاصله‌ی سوم هم‌صدا، فاصله‌ی دوم یا هفتم ضدصدا هستند.

آکورد (Chord):

آکورد ترکیبی از حداقل سه نت متفاوت است که هم‌زمان نواخته می‌شوند.

مهم‌ترین آکوردها:

• ماژور (شاد)
• مینور (غمگین)
• کاهش‌یافته (Diminished)
• افزوده (Augmented)
• هفتم (Seventh)

عملکرد آکوردها:

در تونالیته، هر آکورد عملکرد خاصی دارد:

• تونیک (Tonic – I): پایه و آرامش
• ساب‌دومینانت (Subdominant – IV): حرکت
• دومینانت (Dominant – V): تنش، نیاز به بازگشت

سیکل آکورد (Chord Progression)

آکوردها معمولاً به تنهایی استفاده نمی‌شوند، بلکه در توالی‌های منطقی به‌کار می‌روند که “پیشروی هارمونیک” نام دارد.

نمونه‌های مشهور پیشروی آکورد:

• I – IV – V – I شایع در موسیقی کلاسیک.
• I – vi – IV – V بسیار محبوب در پاپ (مثل آهنگ‌های الویس پریسلی، بیتلز).
• ii – V – I بنیاد هارمونی در موسیقی جز.

تونالیته (Tonality) و مرکزیت هارمونی:

تونالیته به معنای “مرکز ثقل صوتی” است. در یک تونالیته، همه آکوردها حول یک نت (تونیک) سازمان‌دهی می‌شن. در گام دو ماژور، نت C  تونیک است. وقتی به آکورد C باز می‌گردیم، احساس آرامش و ثبات داریم. آکورد G دومینانت کشش زیادی برای بازگشت به تونیک دارد.

مدلاسیون (Modulation) یا تغییر گام:

گاهی آهنگساز تصمیم می‌گیرد قطعه را به گام دیگری ببرد. این انتقال، اگر هوشمندانه انجام شود، باعث تازگی، تنوع و تعلیق در موسیقی می‌شود.

روش‌های رایج مدلاسیون:

• از طریق آکورد مشترک.
• استفاده از دومینانت جدید.
• مدولاسیون ناگهانی (در جز و موسیقی مدرن)

تکنیک‌های پیشرفته هارمونی

Substitute Chords (آکورد جایگزین):

مثلاً به‌جای دومینانت G از B♭ استفاده کنیم تا حس جدیدی ایجاد شود.

آکوردهای الحاقی (Added Tones):

مثل Cadd9 (آکورد دو ماژور با نت نهم اضافه).

آکوردهای کلاستر (Cluster Chords):

آکوردهایی با فواصل بسیار نزدیک که صداهای “تراکم‌دار” و مدرن ایجاد می‌کنند.

هارمونی کوارتال (Quartal Harmony):

ساخته شده بر پایه‌ی فواصل چهارم به‌جای سوم (رایج در موسیقی مدرن و فیلم).

 تمرین‌هایی برای یادگیری هارمونی:

• ۱. تحلیل آکوردهای آهنگ‌های معروف.
• ۲. تمرین نوشتن آکورد برای یک ملودی ساده.
• ۳. گوش دادن و تشخیص تغییرات آکورد با گوش.
• ۴. تمرین Voice Leading با چهار خط (Soprano, Alto, Tenor, Bass).
• ۵. ساخت پیشرفت آکورد با تنالیته‌های مختلف.

منابع یادگیری هارمونی

کتاب‌ها:

• Harmony by Walter Piston
• Tonal Harmony by Kostka & Payne
• Jazz Theory by Mark Levine

سایت‌ها و اپ‌ها:

• musictheory.net
• teoria.com
• Hooktheory.com

نرم‌افزارهای DAW:

مثل Logic Pro ،Ableton ،FL Studio – برای تجربه عملی هارمونی.

جمع‌بندی نهایی

هارمونی هنر و علم ترکیب صداها برای ایجاد فضاهای احساسی است. فهم هارمونی یعنی درکِ پشت صحنه موسیقی جایی که همه‌چیز از احساسات انسانی تا منطق ریاضی به‌هم می‌رسند. از سادگی آکوردهای پاپ تا پیچیدگی موسیقی جز و مدرن، هارمونی ابزاریه برای خلق زیبایی، تنش، رهایی، و داستان‌گویی موسیقایی.

نوشته هارمونی در موسیقی اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

سیبیلانس چیست و چرا رخ می‌دهد؟

سیبیلانس به مجموعه‌ ای از فرکانس‌های تیز گفته می‌شود که در بازه ۵ تا ۱۰ کیلوهرتز قرار دارند. این صدا معمولاً در تلفظ برخی حروف سایشی مانند “س”، “ش”، “چ” و گاهی “ت” و “ج” ظاهر می‌شود. از آنجایی که این صداها در فرکانس‌های بالا تقویت می‌شوند، هنگام ضبط صدا، به ‌ویژه در میکروفون‌های با حساسیت بالا، ممکن است بیش از حد برجسته شوند و باعث آزار گوش شنونده شوند.

عوامل ایجاد سیبیلانس

سیبیلانس می‌تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی ایجاد یا تشدید شود که برخی از مهم ‌ترین آنها عبارت‌اند از:

• ویژگی‌های گفتاری فرد: برخی افراد ذاتاً حروف سایشی را با شدت بیشتری تلفظ می‌کنند که باعث افزایش سیبیلانس در صدای آنها می‌شود.
• نوع میکروفون: میکروفون‌های کاندنسر معمولاً فرکانس‌های بالا را با دقت بالایی ضبط می‌کنند و در نتیجه احتمال ایجاد سیبیلانس در آنها بالاتر است.
• زاویه و فاصله میکروفون: قرار دادن میکروفون مستقیماً در برابر دهان و در فاصله کم، باعث ورود مستقیم هوای حاوی سیبیلانس به دیافراگم میکروفون می‌شود که این مشکل را تشدید می‌کند.
• تقویت بیش از حد فرکانس‌های بالا در میکس: اگر در مرحله پردازش صوتی، فرکانس‌های بالا را بیش از حد افزایش دهید، سیبیلانس تشدید خواهد شد.
• استفاده از پری امپ های نامناسب: برخی پیش ‌تقویت‌کننده ‌های صوتی (Preamp) فرکانس‌های بالا را به شکلی ناخواسته تقویت می‌کنند که باعث افزایش سیبیلانس در صدا می‌شود.

در ادامه مقاله سیبیلانس چیست و راه های برطرف کردن آن با سازکالا همراه باشید.

روش‌های کاهش سیبیلانس

پیشگیری از سیبیلانس در هنگام ضبط

۱. انتخاب میکروفون مناسب

میکروفون‌های کاندنسر مانند Neumann TLM 103 و AKG C414 تمایل به ثبت جزئیات و فرکانس‌های بالا دارند که ممکن است سیبیلانس را بیشتر کنند. برای کنترل سیبیلانس، برخی میکروفون‌های دینامیک مانند Shure SM7B  یا Electro-Voice RE2 0 گزینه‌های بهتری هستند، زیرا این مدل‌ها فرکانس‌های بالا را کمتر تقویت می‌کنند.

۲. استفاده از پاپ فیلتر (Pop Filter)

یک فیلتر پاپ دولایه می‌تواند از ورود بیش از حد جریان هوا هنگام تلفظ حروف سایشی به میکروفون جلوگیری کند.

۳. تغییر موقعیت میکروفون

به‌جای قرار دادن میکروفون مستقیماً رو به‌ روی دهان، آن را کمی به طرفین متمایل کنید یا زاویه آن را تغییر دهید تا جریان هوا مستقیماً به دیافراگم برخورد نکند.
همچنین، فاصله میکروفون را حداقل ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر حفظ کنید تا شدت فرکانس‌های بالا کاهش یابد.

۴. تمرین کنترل تلفظ

ضبط آزمایشی انجام دهید و ببینید در کدام کلمات سیبیلانس شما شدید تر است.
تمرین کنید تا هنگام گفتن این کلمات، شدت حروف سایشی را کاهش دهید.

کاهش سیبیلانس در مرحله پردازش صوتی

۱. استفاده از De-Esser

پلاگین‌های De-Esser  ابزارهایی هستند که به‌ طور خودکار فرکانس‌های سیبیلانس را شناسایی و کاهش می‌دهند. برخی از پلاگین‌های محبوب شامل:

• Waves DeEsser
• FabFilter Pro-DS
• iZotope RX De-es

در این پلاگین‌ها، باید فرکانس سیبیلانس را پیدا کنید معمولاً بین ۵KHz  تا ۱۰KHz  و مقدار کاهش (Threshold) را تنظیم کنید تا بدون افت کیفیت، سیبیلانس کاهش یابد.

۲. استفاده از اکولایزر (EQ)

در یک اکولایزر گرافیکی، فرکانس‌های بین ۵KHz  تا ۹KHz  را به میزان ۳ تا ۶ دسی‌بل کاهش دهید تا سیبیلانس کم شود. مراقب باشید که بیش از حد این فرکانس‌ها را کم نکنید، زیرا باعث خفگی و کاهش وضوح صدا می‌شود.

۳. ویرایش دستی در نرم‌افزار صوتی

در نرم‌افزارهایی مانند Adobe Audition  و Reaper  می‌توانید از Spectral Frequency Display  استفاده کنید تا فرکانس‌های بالای مربوط به سیبیلانس را به‌ صورت دستی کاهش دهید.

۴. استفاده از Multiband Compressor

کمپرسور چندباندی (Multiband Compressor) به شما این امکان را می‌دهد که فقط فرکانس‌های بین ۴KHz  تا ۱۰KHz  را کنترل کرده و از تشدید سیبیلانس جلوگیری کنید.

نتیجه گیری

در این مقاله به اینکه سیبیلانس چیست و اینکه یکی از مشکلات رایج در ضبط صدا است که می‌تواند کیفیت کلی یک ضبط را تحت تأثیر قرار دهد پرداختیم. این مشکل معمولاً به دلیل تلفظ فرد، نوع میکروفون، زاویه نامناسب میکروفون یا پردازش‌های نادرست صوتی ایجاد می ‌شود. برای مقابله با سیبیلانس، می‌توان از روش‌های پیشگیری قبل از ضبط مانند استفاده از میکروفون مناسب، فیلتر پاپ و تغییر موقعیت میکروفون، و همچنین از پردازش‌های پس از ضبط مانند De-Esser، اکولایزر و ویرایش دستی استفاده کرد.

در نهایت، کنترل سیبیلانس نیازمند ترکیبی از تکنیک‌های مختلف است تا صدایی شفاف، متعادل و حرفه ‌ای تولید شود. اگر مشکل سیبیلانس در ضبط‌های شما شدید است، می‌توانید از روش‌های فوق برای بهبود کیفیت صدای خود بهره ببرید.

نوشته سیبیلانس چیست و راه های برطرف کردن آن اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

نت خوانی درامز چیست؟

نت خوانی درامز با برگه موسیقی تفاوت دارد، اگرچه با هم شباهت‌هایی دارند. در برگه موسیقی سمبل‌های هر قسمت به نت‌های مختلفی مربوط می‌باشد. در نت خوانی درامز، سمبل‌ها به معنی بخش‌های مختلفی از درامز هستند که باید نواخته شود. مانند اسنر، کیک و … . این برای افراد مبتدی نیز بسیار مناسب است تا نوازندگی را بهتر بیاموزند. همچنین باعث می‌گردد تا مهارت‌های لازمه و ضروری را یاد گرفته و بتوانند راحت‌تر درامز بنوازند. در نت های درامز، میزان‌ها با استفاده از خطوط عمودی از یکدیگر جدا شده اند.

نحوه نت خوانی درامز

درست مانند زبان انگلیسی، نت خوانی درامز از چپ به راست خوانده می‌شود. هر بخش از پنج خط و چهار فاصله تشکیل شده است. نت‌ها می‌توانند بالا یا پایین هر فاصله قرار گیرند. درام‌ها با “نقطه” مشخص می‌شوند. این در حالی است که سیمبال‌ها با “x” مشخص می‌گردند. این نمادها همراه خود یک به اصطلاح “ساقه” یا “خط عمود چسبیده به نماد” دارند. این خطوط نشان می‌دهند که چطور ضرب آن نت را بشماریم و در واقع ارزش زمانی آن نت را نشان می‌دهند.

مشاهده لیست قیمت درامز آکوستیک و همچنین قیمت درامز الکترونیک با تنوع بی نظیر در فروشگاه اینترنتی سازکالا

نت نویسی درامز

• بیس (Bass): نحوه نوشتن نت بیس درام به این شکل است که نماد آن در بخش پایینی قرار می‌گیرد. درام بیس در واقع بزرگ‌ترین درام در درام ست است. معمولا بم‌ترین نت را نیز تولید می‌کند. این درام معمولا با استفاده از یک پدال نواخته می‌شود. به همین دلیل خیلی اوقات به نام “کیک” نیز شناخته می‌شود.
• Floor Tom: نت نویسی Floor Tom به این شکل است که نت در سومین فضای خطوط حامل می‌نشیند. Floor tom (که به عنوان Low tom) نیز شناخته شده است، بعد از “کیک” بم‌ترین نت درام ست می‌باشد.
• Tom 1 و tom 2 :Tom ها در اولین فاصله خطوط حامل از بالا و خط زیر آن قرار می‌گیرند. این نت‌ها به عنوان High tom نیز شناخته شده اند. این درام معمولا صدایی زیرتر از floor tom و bass ایجاد می‌کند. بسیاری از درام‌ها بیش از یک tom دارند.
• Snare: اسنر معمولا به عنوان درام اصلی درام ست شناخته شده است. مکان آن در دومین فاصله خطوط حامل از بالا می‌باشد. بسیاری از ضرب‌های درام بر اساس الگویی از اسنر و کیک ساخته شده اند.
• Ride: این سیمبال معمولا به عنوان بزرگ‌ترین در ست درام شناخته می‌شود و کاربردهای مختلفی نیز دارد. سیمبال Ride معمولا توسط تیپ استیک نواخته می‌شود. این سیمبال روی خطوط در بالاترین بخش نوشته می‌شود.
• Hi-hat: نت نویسی Hi-hat بالای خطوط حامل قرار می‌گیرد. Hi-hat در واقع یک جفت پدال می‌باشد که بر گونه خاصی از استند قرار می‌گیرند و شامل یک پدال نیز می‌شوند. درامرها می‌توانند با استفاده از پدال نوع صدایی که تولید می‌شود را کنترل نمایند.
• Crash 1 و Crash 2: سیمبال crash صدایی بسیار بلند دارد. این سیمبال در اکثر اوقات برای ایجاد تاکید در ریتم‌های مختلف استفاده می‌شود. سیمبال‌های Crash سایزهای مختلفی دارند و رنج گسترده ای از تون‌های مختلف و سبک‌های متنوع را شامل می‌شوند. این سیمبال از باقی سیمبال‌ها متفاوت می‌باشد. این امر با این دلیل توجیه می‌شود که این سیمبال با قدرت نواخته می‌شود و در ایجاد و اجرای داینامیک‌های مختلف موسیقی تاثیر به سزایی دارد. جایگاه آن در خطوط حامل بالای hi-hat و در واقع بالای خط اول در خطوط حامل است. در درام ست، هنگامی که دو سیمبال Crash داشته باشیم، دومین سیمبال بالای اولی قرار می‌گیرد.

خواندن کسر میزان

کسر میزان دارای دو عدد می‌باشد که به صورت یک کسر روی هم قرار دارند. عدد بالایی نشان می‌دهد در هر میزان چند ضرب داریم. عدد پایین نشان دهنده این است که هر ضرب از چه نوع نتی تشکیل شده است. (برای مثال نت گرد، نت سیاه، نت چنگ و …). بهتر است کسر میزان را مانند یک خط کش تصور کنید. کسر میزان در واقع فضایی است بین نت‌هایی که می‌نوازید.

برای مثال یک نت سیاه در کسر میزان ۴/۴ نماینده یک ضرب است. به این معنی که درام را یک بار در هر ضرب می‌نوازید. یک نت گرد در ۴/۴ نماینده چهار ضرب می‌باشد. به این معنی که در هر چهار ضرب یک بار درام را می‌نوازید. بعضی از ضرب‌های درامز شامل نت گرد، نت سفید، نت سیاه، نت چنگ، نت دولا چنگ و نت سه لا چنگ می‌شوند. همچنین تریوله‌های مختلفی نیز وجود دارد که می‌توان نواخت. تریوله سه نت است که در ارزش زمانی دو نت می‌نوازیم.

علامت های تکرار

یک علامت تکرار به این معنا است که یک الگو را دوباره بنوازید. تعداد زیاد و مختلفی علامت تکرار وجود دارد.

• علامت تکرار: پارت‌های بسیاری از درامز چندین بار نواخته شوند. در نت خوانی درامز، یک علامت تکرار به این معنا است که از اول بخش دوباره بنوازید.
• علامت تکرار یک میزان: یک “علامت تکرار یک میزان” به این معنا است که میزان قبل را دوباره بنوازید و قطعه را ادامه دهید.
• علامت تکرار دو میزان: “علامت تکرار دو میزان” به این معنا است که میزان قبل را دو بار بنوازید. سپس قطعه را ادامه دهید.

چطور نت نویسی درامز با تبلچر درامز متفاوت است؟

تبلچر درامز در واقع ساده شده نت نویسی درامز می‌باشد. به جای استفاده از نت‌های معمولی که در یک قطعه موسیقی می‌بینید، تبلچر از یک سری خطوط عمودی و افقی استفاده می‌نماید تا همان الگو و فرم را بازنویسی کند. درامرهای مبتدی می‌توانند از تبلچر برای آموختن مفاهیم پایه بهره ببرند. البته تبلچر درامز نیز پیچیدگی‌های مخصوص به خود را دارد و باید با پیروی از اصول خود یاد گرفته شود.

نحوه ی نواختن درامز

درامز را می‌توانید به روش‌های مختلفی بنوازید که هر کدام نتیجه مخصوص به خود را می‌دهند. درامرها برای کنترل تمپو (سرعت) و داینامیک مسئول هستند. در این زمینه نیز سمبل‌های مختلفی وجود دارد. روش‌های مختلفی برای زدن درامز وجود دارد. یکی از عوامل مهم در این روش‌ها نحوه گرفتن استیک درامز می‌باشد. نحوه گرفتن استیک شما صدای نهایی درام را مشخص می‌نماید. با نحوه‌های مختلف آشنا شوید و ببینید کدام یک برایتان بالانس‌تر بوده و با آن راحت‌تر هستید. نیازی نیست همیشه درامز را محکم بنوازید، درامز خود به تنهایی صدای بلندی دارد. می‌توانید با استفاده از شست و انگشت اشاره بالانس استیک را کنترل نمایید.

نوشته آموزش نت خوانی درامز برای مبتدیان اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

اگر به یادگیری نوازندگی علاقه داشته باشد حتما اسم گام‌های موسیقی به گوشتان خورده است. اما واقعا گام های موسیقی چیست و چگونه می‌توان در آهنگسازی یا نوازندگی از آن­‌ها کمک گرفت؟ گام های موسیقی مجموعه ای از نت‌ها هستند که صدای دلنشین و هارمونی به موزیک می‌بخشند. گام های موسیقی را به وسیله ی دایره پنجم ها نشان می‌دهند.

تا آخر این مقاله با سازکالا همراه باشید تا با انواع گام ها و نحوه کاربرد آن‌ها در آهنگسازی و نوازندگی آشنا شوید.

آشنایی با گام های موسیقی از این جهت حائز اهمیت است که هنگام اجرای موسیقی در هماهنگی با سایر نوازنده‌ها متوجه خواهید شد که چه نت‌هایی را می‌توانید استفاده کنید. یا هنگام آهنگسازی و ترکیب سازهای مختلف تشخیص خواهید داد که چه نت‌هایی در جای درست خود قرار گرفته و چه نت‌هایی اشتباه هستند.

هر هنرجویی که علاقه به یادگیری نواختن موسیقی و یا آهنگسازی دارد می‌بایست با گام های موسیقی آشنایی کامل پیدا کند تا بتواند ملودی‌ها و آکوردها را به درستی روی ساز بنوازد. برای مثال، اگر در حال نواخت قطعه موسیقی بر روی گام لا مینور هستید و آکورد لا مینور را بنوازید، شم موسیقیایی تان به شما خواهد گفت که در ادامه استفاده نواختن آکوردهای ر مینور و می مینور درست به نظر می‌رسند.

با این همه، تشخیص اینکه هنگام اجرا، نواختن چه آکورد و گامی درست است، همواره آسان نیست. در چنین شرایطی باید بتوانید نت خوانی کنید. اما در ادامه روش‌هایی را به شما معرفی خواهیم کرد که بتوانید با گوش دادن به قطعه موسیقی، قادر به تشخیص گام ها باشید.

گام در موسیقی

گام های موسیقی تعیین کننده نت‌های موسیقی بوده و انواع مختلفی دارند. رایج‌ترین نوع گام‌های موسیقی، گام های ماژور و مینور محسوب می‌شوند. برای مثال گام موسیقی دو ماژور شامل نت‌های دو، ر، می، فا، سل، لا، سی بوده و گام ر ماژور شامل نت‌های ر، می، فا دیز، سل، لا، سی، دو دیز می‌باشد.

گام ها در موسیقی با نت‌های دایره پنجم ها نمایش داده می‌شوند. نت‌های دایره پنجم حاکی از آن هستند که کدام نت‌ها تغییر کرده اند (با # یا b نواخته شده اند). همانطور که قبلا اشاره کردیم، گام دو ماژور هیچ علامت عَرَضی ندارد که با # یا b نواخته شود.

همانطور که در ادامه مشاهده می‌کنید، دایره پنجم ها در ابتدای هر لاین، یک گام موسیقی نوشته شده است (قطعه Mozart Romance از Piano Concerto 20).

از طرف دیگر، گام ر ماژور موجب تغییر نت فا به فا دیز و نت دو به دو دیز شده است. پس می‌توان گفت که گام ر ماژور دارای دو نت فا دیز و دو دیز است.

به کمک نت‌های موسیقی می‌توان تشخیص داد که کدام آکورد مناسب قطعه موزیک مورد نظر بوده و چه هارمونی تولید می‌کند. تئوری هارمونیک قوانین خاصی را در مورد فواصل هر آکورد تعیین کرده است. برای مثال، پیشروی آکوردهای ۱،۴،۵ در گام مینور بسیار محبوب و کاربردی محسوب می‌شود، چرا که همواره هارمونی دلنشینی تولید می‌کند.

فواصل در موسیقی

به اختلاف نوسان بین نت‌ها و آکوردها، فواصل موسیقی گفته می‌شود. برای مثال، نت ۱ اولین نت، نت ۴ چهارمین نت و نت ۵ پنجمین نت می‌باشد. در گام دو ماژور، نت دو برابر ۱، نت فا برابر ۴، و نت سل برابر ۵ است.

مطلب پیشنهادی: تئوری موسیقی مقدماتی برای مبتدیان

نحوه تشخیص گام در موسیقی

در صورتی که نت نوشتاری یک قطعه موسیقی را در اختیار داشته باشید، کافیست به ابتدای هر لاین نگاه کنید تا متوجه گام موسیقی آن شوید. گام موسیقی در ابتدای هر لاین می‌تواند # (دیز) یا b (بِمُل) باشد و امکان قرار گرفتن هر دوی آن‌ها در ابتدای نت وجود ندارد. معمولا در هر لاین تا ۷ گام می‌توان متصور شد.

با در نظر گرفتن این قانون ساده، می‌توانید نوع گام هر لاین را از روی تعداد # یا b تشخیص دهید:

• اگر هیچ علامت عرضی نوشته نشده باشد، گام موسیقی دو ماژور است.
• در نت‌هایی که دارای علامت عرضی bs هستند، علامت b یک گام مانده به آخر، تعیین کننده گام موسیقی است. اگر فقط یک علامت عرضی b وجود داشته باشد، گام موسیقی فا ماژور است.

به ازای هر نت ماژور، یک نت فرعی موازی با آن وجود داشته و فقط یکی از آن‌ها در نت خوانی نوشته می‌شود. تشخیص دقیق این نت‌ها از یکی دیگر گاهی بسیار پیچیده بوده و فقط متخصصان در زمینه موسیقی قادر به تشخیص آن خواهند بود.

با این حال، یک قانون نانوشته است که می‌گوید ۸۰ درصد همه قطعه‌های موسیقی با نت اصلی شروع می‌شوند. بنابراین، هنگام نت خوانی همواره نت اول را پیدا کنید، که می‌تواند ماژور یا مینور باشد.

اغلب هنگام نواختن موسیقی و با تنها با گوش دادن به نت‌ها می‌توان آکوردهای مینور و ماژور را تشخیص داد، زیرا آکوردهای ماژور تونالیته شاد و آکوردهای مینور تونالیته غمگین دارند. در صورتی که در تشخیص نوع آکوردها و نت خوانی مشکل داشتید، کافیست آن را روی پیانو یا گیتار بنوازید. تنها با گوش دادن به نت نواخته شده قادر به تشخیص آکورد مناسب خواهید بود.

چیدمان نت ها در دایره پنجم

دایره پنجم ها در موسیقی به نمودار دایره شکلی گفته می‌شود که با آکورد دو و نت دو ماژور آغاز می‌شود. در این نمودار می‌توان تعداد آکوردها را با کلیدهای اصلی مربوطه مطابقت داد. برای مثال، کلید مینور موازی را می‌توان با پایین آمدن سه نیم پرده از کلید ماژور اصلی پیدا کرد.

کلیدهای بدون علامت های عرضی

تنها نت‌های بدون علامت عرضی، نت‌های دو ماژور و کلید موازی لا مینور هستند.

گام‌ها و آکوردهای دارای نت دیز :

• ۱: F#__G ماژور یا E مینور
• ۲: F#، C#__ D ماژور یا B مینور
• ۳: F#، C#، G#__ A ماژور یا F شارپ مینور
• ۴: F#، C#، G#، D#__ E ماژور یا C شارپ مینور
• ۵: F#، C#، G#، D#، A#__ B ماژور یا G شارپ مینور
• ۶: F#، C#، G#، D#، A#، E#__ F شارپ ماژور یا D فلت مینور
• ۷: C#، G#، D#، A#، E#، H#__ C شارپ ماژور یا A شارپ مینور

گام‌ها و آکوردها دارای نت بمل:

• ۱ b__ F ماژور یا D مینور
• ۲ b: Bb، Eb__ B فلت ماژور یا G مینور
• ۳ b: Bb، Eb، Ab__ E فلت ماژور یا C مینور
• ۴ b: Bb، Eb، Ab، Db__ A فلت ماژور یا F مینور
• ۵ b: Bb، Eb، Ab، Db، Gb__ D فلت ماژور یا B فلت مینور
• ۶ b: Bb، Eb، Ab، Db، Gb، Cb__ G فلت ماژور یا E فلت مینور
• ۷ b: Bb، Eb، Ab، Db، Gb، Cb، Fb__ C فلت ماژور یا A فلت مینور

یادگیری این موارد ممکن است در ابتدا سخت و طاقت فرسا به نظر برسد، اما به مرور زمان و با تکرار و تمرین، ملکه ذهنتان خواهد شد. در کنار همه این‌ها، می‌توانید برای تشخیص گام ها و علامت‌های عرضی که همراه آن‌ها می‌آیند، موارد زیر را نیز در نظر داشته باشید:

• همانطور که قبلا اشاره شد، دو ماژور و لا مینور هیچ علامت عرضی ندارند.
• برای تشخیص تعداد دیزهای یک کلید اصلی، در دایره پنجم ها، به میزان یک پنجم به سمت راست بروید و یک دیز اضافه کنید. همین موضوع در مورد کلیدهای فرعی نیز صدق می‌کند، با این تفاوت که باید به میزان یک پنجم از کلید لا بالا بروید.
• برای تشخیص تعداد بمل‌ها در کلید اصلی، از نت دو شروع کنید و به میزان یک چهارم در دایره پنجم ها بالا بروید (یک پله به سمت چپ در دایره پنجم ها) که معادل یک پنجم پایین رفتن در دایره است. با هر پله، یک بمل جدید اضافه می‌شود. همین امر در مورد کلیدهای فرعی نیز صدق می‌کند.

کلیدهای آنارمونیک

اگر دقت کرده باشید، کلیدهایی نیز وجود دارند که از نظر تئوری شامل هیچ یک از لیست‌های ذکر شده نیستند، پس کلیدهایی همچون ر دیز ماژور یا لا دیز ماژور در کدام دسته قرار می‌گیرند؟

این کلیدها، با کلیدهای آنارمونیک می بمل ماژور و سی بمل ماژور نشان داده می‌شوند. در عمل هر دوی این نت‌ها یکی هستند، به همین دلیل فقط یک بار در دایره پنجم ها نمایش داده شده اند.

هنگام نت نویسی، یک نت را می‌توان به اشکال مختلفی نمایش داد. برای مثال، می‌توان یک نت ر بمل را به صورت دو دیز یا یک نت فا را به صورت می دیز نیز نوشت. به این نوع نت‌ها، کلیدهای آنارمونیک گفته می‌شود.

اینکه هنگام نت نویسی کدام یک از نت‌های آنارمونیک را برای نوشتن انتخاب کنیم به تئوری هارمونی مربوط می‌شود:

1. به منظور تعیین تعداد دیزهای ر دیز ماژور، می‌توان از قانون نیم پرده استفاده کرد.
2. این موضوع بدان معناست که باید دو دیز روی نت دو وجود داشته باشد تا بتوان با نیم پرده بالا به نت ر دیز رسید.
3. هرچند نت نویسی به این روش ممکن است، اما در پایان خواهیم دید که در مجموع ۹ علامت عرضی در ابتدای نت نویسی داریم. برای سادگی هرچه بیشتر نت نویسی بهتر است جایی که نیاز به ۳ تا بمل است، نت می بمل ماژور را بنویسیم.

بنابراین وقتی نت نویسی را با دو دیز یا دو بمل شروع می‌کنیم، باید نت‌ها را در جهت خلاف عقربه‌های ساعت در دایره پنجم‌ها بنویسید.

اهمیت کلیدها هنگام آهنگسازی

اگر در حال حاضر در زمینه آهنگسازی و نوازندگی مشغول به فعالیت هستید، آگاهانه یا ناخودآگاه در حال استفاده از گام ها و نت‌های موسیقی هستید. در نهایت، می‌توان گفت که آهنگسازی عبارتست از به کارگیری فواصل مختلف در کلیدهای موسیقی برای هماهنگی بین آکوردها.

در تئوری این گونه بنظر می‌رسد که می‌توان هنگام نت نویسی از هر نوع فاصله میان کلیدها استفاده کرد. اما در عمل متوجه خواهید شد که فواصلی وجود دارند که ممکن است به قطعه موسیقی فضایی شاد، غم انگیز، امیدوار کننده یا نا امید کننده بدهند.

هر زمان که در حین آهنگسازی قادر به تشخیص نوع گام و نت نبودید، کافیست فواصل آکوردی که در ادامه آمده است را امتحان کنید. هر عدد بیانگر آکورد بر اساس فاصله در کلید مورد نظر است.

 I-IV-V: در موزیک کلاسیک پاپ (ماژور و مینور)

I-V-vi-IV: اضافه کردن حس بیشتر به موزیک (حروف کوچک بیانگر مینور هستند)

I-IV-V-IV: در موزیک کلاسیک پاپ

نتیجه گیری

اگرچه یادگیری تئوری موسیقی تضمین نمی‌کند که تبدیل به آهنگساز یا نوازنده حرفه‌ای بشوید، اما در هر حال، آشنایی با اصطلاحات و مفاهیم اولیه و پایه در موسیقی مفید خواهد بود. گام های موسیقی و نت‌ها زمانی نقش خود را نشان خواهند داد که در همراهی با سایر سازها بنوازید، چرا که بداهه نوازی و هارمونی بین سازها را تسهیل می‌بخشد.

نوشته همه چیز درباره گام ها و دایره پنجم ها در موسیقی اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

تمپو چیست؟

تمپو در واقع کلمه ای است که برای سرعت در یک قطعه موسیقی به شمار می‌رود. در واقع هنگامی که تمپوی یک قطعه را می‌بینید، عددی که به شما نمایش داده می‌شود عددی است که سرعت قطعه مورد نظر را به شما نشان می‌دهد. در تئوری موسیقی، سه راه مختلف برای نشان دادن تمپو وجود دارد، استفاده از BPM، استفاده از لغات ایتالیایی و استفاده از زبان مدرن.

واژه BPM در تمپو چیست و چه کاربردی دارد؟

هنگامی که می‌خواهد از تمپوی یک قطعه مطمئن شوید، یکی از راحت‌ترین کارها به دست آوردن BPM و یا Beat Per Minute آن است. این واژه در واقع به شما نمایش می‌دهد که در یک دقیقه، چند ضرب از قطعه مورد نظر شما پخش خواهد شد. برای مثال، هنگامی که یک قطعه تمپوی ۶۰ BPM را پخش می‌کنید، هر ضرب آن دقیقا در یک ثانیه اتفاق می‌افتد. از سمت دیگر، قطعه ای با تمپوی ۱۲۰، سرعتی دو برابری دارد و هر ثانیه، دو ضرب به شکل کامل پخش خواهد شد. جالب است بدانید که هر گام در مورد BPM یک قطعه صحبت می‌کنیم، میزان نما قطعه نیز از اهمیت بالایی برخوردار است و باید به آن نیز توجه خاصی کرد.

برای مثال، هنگامی که کسر میزان شما عددی که در کسر قرار می‌گیرد، عدد ۴ باشد، این به این معناست که باید با توجه به نت‌های سیاه این قطعه را بشمارید. این موضوع در مورد کسر میزان‌هایی که عدد کسر آن‌ها برابر با ۸ است نیز صادق است و هنگامی که کسر میزبان برابر با ⅞ را مشاهده می‌کنید، به این معناست که ۷ نت چنگ یک میزان را تکمیل می‌کند. بنابراین تنها یک تمپو را مبنایی برای سرعت قطعه خود در نظر نگیرید بلکه به کسر میزان نیز توجه ویژه ای داشته باشید.

در نظر داشته باشید که استفاده از BPM و اعدادی که توسط آن نمایش داده می‌شود، بهترین و دقیق‌ترین راه برای دستیابی به مقدار تمپوی یک قطعه می‌باشد. در بسیاری از نرم افزارهای میزبان از این تکنیک استفاده می‌شود و همچنین مترونوم‌های دیجیتال نیز با استفاده از BPM، تمپوی مورد نظر شما را برایتان پخش می‌کنند.

استفاده از لغات ایتالیایی

از آن جایی که کشور ایتالیا، برای قرن‌ها یکی از مهم‌ترین کشورها برای موسیقی کلاسیک و همچنین تئوری موسیقی به شمار میرفته است، ایتالیایی‌ها لغات خاصی را برای رد و بدل کردن تمپوهای قطعات خود استفاده می‌کردند. نکته بسیار جالب این است که هیچ کدام از نوازندگان ایتالیایی با عدد این کار را انجام نمی‌دادند و تنها با استفاده از یک واژه، تمپوی مورد نظر خود را به دیگر نوازندگان می‌گفتند.

برخی از تمپوهایی که در زبان ایتالیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد، از دیگر تمپوها محبوب‌تر بوده است که از جمله آن‌ها می‌توانیم به Largo، Andante، Allegro و Presto اشاره کنیم. اما نوازندگان حرفه‌ای که در سبک کلاسیک فعالیت کرده‌اند با هزاران لغت آشنا هستند و از آن‌ها برای ضبط و یا اجرای قطعات خود استفاده می‌کنند.
یکی از نکاتی که باید در نظر داشته باشید، زمانی است که می‌خواهید قطعات قدیمی را باز نوازی کنید. ممکن است به جای استفاده از BPM، با کلمات ایتالیایی و حتی لاتین برخورد کنید که برای نشان دادن تغییر تمپو در میان قطعه برای شما نمایش داده شده است.

در ادامه مقاله تمپو چیست؟ انواع تمپو در موسیقی و نکات مربوط به آن با ما همراه باشید.

زبان استاندارد در موسیقی

نوازندگان مدرن و حرفه‌ای که امروزه در سبک‌‌هایی همانند جز و راک فعالیت می‌کنند، از کلمات ایتالیایی برای نشان دادن تمپوی مورد نظر خود استفاده نمی‌کنند. بلکه از کلمات ساده و روان مانند سریع، آرام و غیره استفاده می‌کنند. بسیاری از گروه‌های موسیقی امروزی، بر پایه نوازندگان درامز بنا می‌شود و نوازنده درامز با نواختن ریتم‌های مختلف، این امکان را برای دیگر نوازندگان فراهم می‌کند تا بتوانند به تمپوی مورد نظر خود دست پیدا کنند. بنابراین نوازنده درامز گروه شما می‌تواند تاثیر بسزایی بر روی تمپوی آهنگ شما داشته باشد و می‌توانید با استفاده از تمپویی که او نواخته، قطعه خود را اجرا کنید.

یک نکته برای تمپوها توسط هانس زیمر، آهنگساز افسانه ای

هانس زیمر از دید بسیاری از افراد یکی از بهترین آهنگ سازان دنیا به شمار می‌رود و آهنگ‌هایی که توسط او ساخته شده است را می‌توانید در بسیاری از فیلم‌های محبوب دنیا مشاهده کنید. از دید او، تمپو در یک قطعه موسیقی از جایگاه ویژه ای برخوردار است و نکته ای است که بسیاری از نوازندگان و آهنگسازان باید به آن توجه کنید.
یکی از کارهایی که او انجام می‌دهد، این است که قبل از این که بخواهد یک پروژه را شروع کند، ابتدا تمپوی آن را تعیین می‌کند و با استفاده از این تمپو، شروع به اضافه کردن سازهای مختلف به پروژه خود می‌کند.
او چند تمپو را نیز پیش از آن که پروژه خود را آغاز کند برای قطعه‌های خود در نظر می‌گیرد. از نظر او، تمپوی ۸۰ BPM شروع بسیار خوبی برای آهنگ‌هایی است که در فیلم‌ها استفاده می‌شود. همچنین، او گاهی از تمپوی ۶۰ BPM برای ساخت قطعات احساسی‌تر و آرام‌تر استفاده می‌کند تا شنونده راحت‌تر بتواند با قطعه مورد نظر ارتباط بگیرد. از طرف دیگر، برای قطعه‌های پر انرژی‌تر، او از تمپوی ۱۴۰ BPM استفاده می‌کند و قطعه‌‌هایی را تولید می‌کند که از دید بسیاری از افراد، انرژی بسیار بالایی دارند.

مطلب پیشنهادی: اکتاو چیست

سخن پایانی

در این مقاله راجع به اینکه تمپو چیست؟ انواع تمپو و نکات مربوط به آن صحبت شد. هنگامی که می‌خواهید یک قطعه بسازید و یا آن را بنوازید، توجه به تمپو باید یکی از اولویت‌های شما باشد. استفاده از مترونوم نه تنها باعث می‌شود تا گوش شما به این تمپوها عادت کند، بلکه هنگامی که در تمرین‌ها و یا آهنگ سازی از آن استفاده می‌کنید، متوجه می‌شوید که در زمانی کوتاه پیشرفت فوق العاده ای داشته‌اید و توانسته‌اید قطعاتی بی نظیر را تولید کنید.

نوشته تمپو چیست؟ انواع تمپو و نکات مربوط به آن اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

به عنوان یک نوازنده و یا موزیسین، یکی از مهارت‌های مهمی که باید کسب کنید، خواندن برگه نت و تبلچر است تا بتوانید به این ترتیب به نواختن قطعات مختلف بپردازید. اما در بسیاری از قطعه‌ها، علامت‌های مختلفی در برگه نت و یا تبلچر وجود دارد که ممکن است ذهن شما را درگیر کند. در این مقاله قصد داریم تا نگاهی به علامت‌های پر کاربرد در موسیقی بیندازیم و آن‌ها را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.

ابتدا به وجود علامت‌ها دقت کنید

قبل از آن که بخواهیم به سراغ توضیح علامت‌های مختلف بپردازیم، باید این نکته را یادآوری کنیم که وجود علامت‌های مختلف در برگه نت و یا تبلچر عموما به این معناست که چیزی در نواختن ساز باید تغییر کند و شما باید به این موضوع توجه ویژه ای کنید. بسیاری از نوازندگان نسبت به این علامت‌ها بی تفاوت هستند و همین موضوع باعث می‌شود تا نتوانند قطعه را به درستی بنوازند.

اصلی ترین علامت ها کدامند؟

علامت‌های اصلی در موسیقی در واقع علامت‌هایی هستند که در ابتدای یک میزان نوشته می‌شود و باید توجه بسیاری به آن‌ها بکنید.

کلید های موسیقی

اولین علامتی که باید به آن توجه داشته باشید، کلید برگه نت است. این موضوع البته برای برخی سازها کاملا واضح می‌باشد. برای مثال اگر شما نوازنده گیتار بیس هستید، به طور عمده برگه نت‌ها و یا تبلچرهایی که برای شما نوشته می‌شود در کلید فا قرار دارند که نشان دهنده بم بودن نت‌ها می‌باشد. همچنین این موضوع برای ساز ویولن، گیتار و وکال نیز واضح است زیرا نت‌هایی که برای این سازها در نظر گرفته می‌شود، عموما در کلید سل قرار دارند. داشتن اطلاعات درباره کلید ها به شما کمک زیادی در شناخت یک قطعه با نت های مختلف میکند. این علامتی که در ابتدای پنج خط حامل می‌بینید رایج ترین کلید در قطعات موسیقی، یعنی کلید (G) سل است. اگر دقت کنید کشیدن این کلید از نت سل در وسط خطوط حامل شروع شده است.

تمپو

یکی دیگر از نکاتی که باید به آن توجه داشته باشید، تمپوی قطعه مورد نظر شماست که عموما آن را بر روی اولین میزان قطعه می‌نویسند. در نظر داشته باشید که تمپوی قطعه تا هنگامی که بر روی میزان دیگری، تمپوی جدیدی نوشته شود، ثابت باقی می‌ماند. برای مثال بر روی میزان ۱ تمپوی ۱۲۰ BPM در نظر گرفته شده است و در میزان ۷۰، این عدد به ۸۰ BPM کاهش پیدا می‌کند. این به این معناست که از میزان ۱ تا ۷۰، قطعه با تمپوی ۱۲۰ نواخته می‌شود و پس از آن، قطعه با تمپوی ۸۰ ادامه پیدا می‌کند.

بیشتر بخوانید: تمپو چیست؟ انواع تمپو و نکات مربوط به آن

کسر میزان

در کنار کلیدی که در ابتدای یک میزان نوشته می‌شود، شما کسر میزان قطعه را نیز می‌توانید مشاهده کنید. کسر میزان‌ها در روند نواختن قطعه بسیار مهم هستند بنابراین سعی کنید تا با کسر میزان‌های مختلف آشنا شوید و نحوه ریتم خوانی آن‌ها را به خوبی بلد باشید.

در کسر میزان‌ها، مخرج کسر نشان دهنده نوع ارزش زمانی و صورت کسر نشان دهنده تعداد آن است. برای مثال در یک میزان با کسر میزان ۴/۴، شما می‌توانید ۴ عدد نت سیاه را بنوازید. دیگر مثال را می‌توانیم در کسر میزان ۹/۸ بزنیم که به معنای نواختن ۹ عدد نت چنگ است.

ارزش های زمانی

یکی از مهم ترین قسمت های نت نویسی ارزش های زمانی است. اگر بخواهیم ساده تر بگوییم ارزش های زمانی به این معنا هستند که صدای یک نت را تا چه زمانی باید کش داد. شما اگر تمام نت های یک اهنگ را درست بزنید اما ارزش زمانی هارا رعایت نکنید صدایی حتی نزدیک به اهنگ مورد نظر خود را هم نمی شنوید. ارزش زمانی فقط به صدای نت ها محدود نمی شود، در موسیقی حتی سکوت ها نیز ارزش زمانی دارند.

علامت triplet

بر روی نت‌های مختلف نیز گاهی ممکن است علامت‌هایی را ببینید که معنی آن‌ها را نمی‌دانید. یکی از این علامت‌ها، حرف ۳ است که به این معناست که نت‌های علامت گذاری شده باید به شکل Triplet نواخته نشوند. همچنین ممکن است کنار نت خود یک نقطه مشاهده کنید. که در این صورت باید نت را به شکل نقطه دار بنوازید.

نت‌های نقطه دار

نت‌های نقطه دار از ارزش میزانی خاصی برخوردار هستند که شامل ارزش میزان خود نت به اضافه نصف آن است. برای مثال، اگر شما در برگه نت خود به یک نت سیاه نقطه دار برخورد کنید، ارزش زمانی آن نت به شکل یک نت سیاه + یک نت چنگ خواهد بود.

علامت نیم پرده

در نت‌هایی که در برگه نت وجود دارد، علامت‌های دیگری نیز می‌تواند قرار بگیرد که از میان آن‌ها می‌توانیم به علامت‌های بمل و دیز اشاره کنیم. حتما با نت‌های دیز و بمل آَشنایی دارید، اما در یک برگه نت برای نت‌های بمل از علامت b و برای نت‌های دیز از علامت # استفاده می‌شود که این علامت‌ها در کنار نت قرار داده می‌شود.

به طور کلی، در تئوری موسیقی غرب یک نت بمل نیم پرده بم تر از نت اصلی نمایش داده شده است و نت دیز، نیم پرده از نت نمایش داده زیر تر است. گاهی در شرایط عادی، تنها یک علامت دیز و یا یک علامت بمل به کار می‌رود. اما شرایطی وجود دارد که ممکن است دو عدد از این علامت‌ها را در کنار هم ببینید.

شاید از خود بپرسید که چرا این اتفاق می‌افتد؟ نکته ای که باید در نظر داشته باشید این است که نت‌هایی که از علامت bb بهره می‌برند، عموما نت‌هایی هستند که به شکل عادی در کلید گام به شکل بمل شناخته می‌شوند.

علامت‌های مدنظر برای کنترل داینامیک نوازندگی

تمامی علامت‌هایی که در یک برگه نت در نظر گرفته می‌شود، همواره بر نوع نت تاثیر ندارند بلکه علامت‌هایی نیز وجود دارند که مستقیما باید آن‌ها را در داینامیک نوازندگی خود تاثیر دهید. به طور عمده، دو نوع داینامیک نوازندگی از دید علامت‌ها در برگه نت در اختیار داریم که شدت آن بر اساس تعداد حروف به کار رفته مشخص می‌شود. اگر حرف p را مشاهده کردید، یعنی باید نت را به شکل “پیانو” یا در معنای اصلی، با داینامیک کم و آرام بنوازید. اگر حرف f را مشاهده کردید یعنی نت را باید به شکل “فورته” یا با صدای بلند بنوازید. ppp یا پیانیسیمو، آرام ترین داینامیکی است که می‌توانید نت‌ها را با آن بنوازید. fff یا فورتیسیمو نیز بلندترین داینامیک شما در نوازندگی خواهد بود. اگر حرف m را قبل از هر کدام از این علامت‌ها دیدید یعنی با داینامیک عادی بنوازید. برای مثال، mf یا مزو-فورته، داینامیک عادی اما مقداری بلندتر دارد.

مقاله پیشنهادی: آموزش نت خوانی

سخن پایانی

علامت‌هایی که در برگه نت‌ها برای نوازندگی مورد استفاده قرار می‌گیرد، بسیار متفاوت و مختلف است و هر کدام کارایی خود را دارند. در این مقاله سعی کردیم تا مهم‌ترین و پرکاربرد‌ترین این علامت‌های موسیقی را به شما نشان دهیم و کارایی آن‌ها را به شما آموزش دهیم. با استفاده از اطلاعات این مقاله می‌توانید به راحتی به ساخت قطعه بپردازید و یا قطعه‌های مختلف را با دقت و جزئیات بهتر بنوازید.

نوشته علامت‌های موسیقی و معانی آن‌ها اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

کتاب تئوری موسیقی The Ultimate Guide to Music Theory

اگر شما یک نوازنده مبتدی هستید و به دنبال خرید کتابی هستید که بتوانید تئوری موسیقی را به راحتی با آن یاد بگیرید و آهنگ‌های مورد نظر خود را بنویسید، این کتاب یکی از بهترین کتاب‌هایی است که می‌توانید تهیه کنید.

با این کتاب شما ریتم‌های مختلف را می‌آموزید، گام‌های مختلف را با استفاده از فواصل یاد می‌گیرید و همچنین می‌توانید قطعات مختلف را تنها با استفاده از برگه نت و ۵ خط حامل بخوانید. این کتاب در واقع در ۵ جلد عرضه شده است که هر کدام قسمت مختلفی را به شما آموزش می‌دهند.

کتاب Harmony and Theory: A Comprehensive Source for All Musicians

این کتاب یکی از محبوب ترین و پرفروش ترین کتاب‌های تئوری موسیقی در دنیا می‌باشد و دلیل فروش بالای آن، تمرین‌هایی است که نویسنده این کتاب برای قسمت‌های مختلف آن در نظر گرفته است. به این ترتیب هر آنچه از این کتاب می‌آموزید را می‌توانید درون آن تمرین کنید. از طرفی، بسیاری از مباحث این کتاب به شکلی توضیح داده شده است که بسیار قابل فهم است و می‌توانید به راحتی مباحث را درک کنید.

کتاب The Musician’s Guide to Theory and Analysis Series

این کتاب یکی از حرفه ای ترین کتاب‌های دنیا در زمینه تدریس تئوری موسیقی است که در بسیاری از دانشگاه‌های موسیقی دنیا از جمله دانشگاه‌های معتبر کشور آمریکا نیز از آن برای درس دادن به دانشجوهای خود استفاده می‌کنند. این کتاب باعث شده تا بسیاری از افراد بتوانند درک کاملی از تئوری موسیقی داشته باشند و آن را به خوبی متوجه شوند.

تنها نکته ای که باید هنگام خواندن این کتاب در نظر داشته باشید، این است که باید دانش قبلی ای از موسیقی و تئوری آن داشته باشید زیرا این کتاب، کتابی بسیار حجیم است.

کتاب تئوری موسیقی Music Theory for Dummies

سری کتاب‌های For Dummies را می‌توان یکی از پرفروش ترین و پرطرفدار ترین سری کتاب‌های دنیا دانست که مهارت‌های بسیاری را به خوانندگان یاد می‌‌دهد. بیش از ۲۵۰۰ نسخه از این کتاب‌ها برای مهارت‌های مختلف نوشته شده و بسیاری آن را جزو بهترین کتاب‌های نوشته شده می‌دانند.

کتاب Music Theory For Dummies در واقع کتابی است که تئوری موسیقی را به واضح ترین و راحت ترین شکل ممکن بیان کرده است. با استفاده از این کتاب شما مباحث بسیار سخت تئوری را در فصل‌های کوچک تر و با نگارشی قابل فهم می‌خوانید.

کتاب تئوری موسیقی The Everything Music Theory

این کتاب که نویسنده آن، Marc Schonbrun می‌باشد، از نظر ما یکی از ساده ترین کتاب‌هایی است که برای تئوری موسیقی نوشته شده است. در این کتاب، شما با فواصل مختلف آشنا می‌شوید، گام‌های مینور و ماژور را به خوبی می‌آموزید، کلید‌های مختلف را درک می‌کنید، آکوردها و توالی آن‌ها را یاد می‌گیرید و در قسمت پایانی نیز با هارمونی و تنظیم آهنگ‌های مختلف آشنا می‌شوید.

اگر حس می‌کنید که بر روی مفاهیم گفته شده، تسلط کافی دارید، این کتاب گزینه ای مناسب برای شما نخواهد بود.

کتاب Alfred’s Essentials of Music Theory: A Complete Self Study Course For All Musicians

شاید بسیاری از نوازندگان ساز پیانو با Alfred Music آشنا باشند، زیرا این ناشر یکی از مشهورترین ناشرهای کتاب‌های موسیقی برای این ساز می‌باشد.

این کتاب نیز توسط این ناشر به همراه ۲ عدد CD منتشر شده است که با استفاده از CDها می‌توانید به تمرین گوش خود بپردازید و بسیاری از مفاهیم این کتاب را بهتر درک کنید. تنها نکته منفی ای که می‌توان در مورد این کتاب گفت، جو بسیار خشک کتاب است که ممکن است برخی افراد را جذب نکند.

کتاب Music Theory Remixed: A Blended Approach for the Practicing Musician

این کتاب، کتابی است که تئوری موسیقی را بر اساس قطعات کلاسیک و قدیمی دنبال می‌کند و برای هر کدام از قسمت‌های خود، مثالی را با استفاده از آهنگ‌های قدیمی در نظر گرفته است. اگر شما می‌خواهید با تاریخ تئوری موسیقی آشنا شوید، این کتاب می‌تواند شما را در این مسیر راهنمایی کند.

شما در این کتاب همچنین بررسی‌هایی در آهنگ‌های راک، جز و پاپ مشاهده می‌کنید که ممکن است به شما در شناخت قسمت‌های مختلف تئوری کمک کند.

کتاب Music Theory For Guitarists: Everything You Ever Wanted to Know But Were Afraid To Ask

گیتاریست‌ها نوازندگانی هستند که قبل از آن که یادگیری ساز خود را آغاز کنند، نیاز به یادگیری فرت بورد گیتار خود دارند. این دقیقا راهکاری است که در این کتاب به آن اشاره شده است. در واقع، تمامی مباحث تئوری موسیقی در این کتاب نیز گفته شده اما پیش از آن که آن‌ها را یاد بگیرید، لازم است تا با فرت بورد گیتار و نت‌های آن کاملا آشنا باشید.

اگر شما نیز یک نوازنده گیتار هستید و می‌خواهید به خوبی تئوری را بر روی ساز خود پیاده کنید، این کتاب گزینه ای مناسب برای شماست. بهترین کتاب برای گیتار الکتریک را نیز مطالعه بفرمایید.

نوشته معرفی بهترین کتاب تئوری موسیقی اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

سیستم تبلیچر

اگر چه سیستم نگارشی تبلیچر TABLATURE برای اکثر قطعات موسیقی وجود دارد ولی بسیاری از قطعات کلاسیک به صورت نت نویسی استاندارد می‌باشد که نیاز به تمرین و یادگیری برای خواندن نتها خواهید داشت. با این حال، برای خواندن نتهایی که باید اجرا کنید لزوما نیازی به درک عمیق تئوری موسیقی نخواهید داشت.

اکثر گیتاریستها در واقع مجبور نیستند که نت خوانی را بدانند چرا که بسیاری از قطعات به صورت تبلیچر در دسترس می باشد. برای فقط نواختن یک قطعه موسیقی بر روی گیتار، فقط کافیست طریقه استفاده از تبلیچر را بدانید که بسیار راحت تر از نت خوانی است.

 در واقع تبلیچر به شما می‌گوید که چه کاری باید بر روی گیتار خود انجام دهید یا به عبارتی  کدام فرتها بر روی کدام سیمها را بنوازید. اگر جزء افرادی هستید که نمی توانید برای معلم گیتار هزینه کنید و یا فقط برای سرگرمی و یادگیری آکوردهای ابتدایی تصمیم به یادگیری گیتار گرفته اید ، تبلیچر می‌تواند برای شما مفید باشد.

یکی از مهم ترین تفاوت های سیستم تبلیچر و نت خوانی ، عدم نمایش ریتم و کشش نتها در سیستم تبلیچر می‌باشد که این می‌تواند نواختن قطعات خاص را پیچیده کند. درک خوب تئوری موسیقی به شما کمک می‌کند تا گیتار را سریعتر یاد گرفته و بتوانید زودتر به یک نوازنده واقعی گیتار تبدیل شوید.

تاثیر یادگیری تئوری موسیقی بر مهارتهای بداهه نوازی و آهنگسازی

همانطور که متوجه شدید ، بیشتر مبتدیان نیازی به یادگیری نت خوانی نخواهند داشت. یادگیری تئوری موسیقی در شروع یادگیری اجباری نیست و می‌توانید پس از مدتی که در اجرای تکنیکهای نوازندگی بهتر شدید ، اقدام به یادگیری آن نمایید.

برای شروع یادگیری، می‌بایست خود را با دو جنبه کلیدی نوازندگی آشنا کنید: ریتم و آکورد. به این ترتیب می‌توانید خیلی زود از نواختن گیتار لذت برده بدون این که در تئوری خشک و خسته کننده موسیقی غرق شوید. با این حال اگر می‌خواهید بدانید چیزی که می‌نوازید به چه صورت عمل می‌کند ، باید بیشتر از فقط خواندن تبلیچر بدانید.

از طرف دیگر پس از چندین ماه یا سال ، ممکن است که بخواهید اصول بداهه نوازی را بیاموزید که در این مرحله دانستن تئوری موسیقی امری ضروری خواهد بود.

شما به عنوان یک نوازنده باید بدانید که چگونه گامهای موسیقی را در کنار هم قرار دهید، مثلا کدام گام با کدام آکورد می‌تواند همراه شود و یا اینکه توالی های آکورد به چه صورت شکل می‌گیرند. اگر چیزی از استراتژی موسیقی ندانید، به احتمال زیاد هنگام بداهه نوازی نتهای اشتباه را اجرا خواهید کرد.

یادگیری گیتار بدون تئوری موسیقی ؟

با اینکه که گیتاریستهایی مانند کرت کوبین به صورت گوشی آهنگسازی می‌کرد و جانگو رینهارت حتی نام نتها یا آکوردها را نمی‌دانست،  ولی جزء نوابغ موسیقیایی به شمار می‌رفتند که در واقع موردهای استثنا در دنیای موسیقی می‌باشند. آنها بر خلاف افراد معمولی گوش فوق العاده ای برای موسیقی داشتند.

تئوری به بهبود گوش موسیقیایی، دانش نتها، گامها، آکوردها و ریتمهای مختلف کمک می‌کند که در مجموع باعث ارتقاء سطح نوازندگیتان خواهد شد.

بدون دانش تئوری موسیقی ، آهنگسازی یا بداهه نوازی بسیار دشوار خواهد بود. شما می‌توانید از گام ها ، جملات موسیقی و دانش خود در تئوری ملودیک، برای کنار هم قرار دادن لیک ها ، ریف ها در موسیقیتان استفاده کنید.

افزایش توانایی موزیسین

درک ساختار هارمونیک و ملودیک برای هر کسی که می‌خواهد خلاقیت خود را بهبود ببخشد ضروری است. تئوری موسیقی خلاقیت شما را نه تنها محدود نمی‌کند بلکه روشی است که به کمک آن می‌توانید بیشترین بهره را از ساز خود ببرید.

تئوری درهایی را به روی خلاقیت موسیقی شما باز می‌کند

به عنوان یک نوازنده گیتار، شما هر چه گام ها و توالی آکوردهای بیشتری بدانید، بهتر می‌توانید به بداهه نوازی و یا ساختن موسیقیتان بدون زدن نت اشتباه بپردازید.

روشهای مختلف یادگیری

در حالی که هر کسی می‌تواند نحوه نواختن گیتار را با گوش بیاموزد، ولی مناسب همه افراد نمی تواند باشد. برخی نوآموزان تمایل دارند زمان و تلاش خود را بدون معلم برای فراگیری گیتار صرف کنند این در حالیست که برخی دیگر به راهنمایی ها و آموزشهای معلم نیاز داشته و برای اجرای قطعات مورد نظر خود نیاز به تمرینات و درسهای اصولی و ساختارمند دارند.

سطح توانایی های افراد مختلف با یکدیگر تفاوت دارد برخی افراد گوش خوبی برای موسیقی دارند و بدون زحمت زیاد می‌توانند به هدفشان در نوازندگی برسند و در مقابل برخی افراد هم برعکس این موضوع می باشند.

یادگیری تئوری موسیقی می‌تواند خلاء دانش شما را پر کند. تصور کنید اگر جیمی هندریکس تئوری می‌خواند چقدر می‌توانست در نوازندگی او تاثیر مضاعف بگذارد. اغلب ما تمایل داریم روی اهداف به دست آمده تمرکز کنیم تا اینکه به سمت اهداف مورد نظرمان سفر کنیم.

پنج دلیل یادگیری تئوری موسیقی برای گیتاریست

در حالی که تئوری برای نوازندگی اجباری نیست، آگاهی از آن می‌تواند سرعت یادگیری نوازندگی را افزایش دهد. فرقی نمی کند که گیتار الکتریک می‌نوازید یا آکوستیک ،و یا اینکه  سبکتان بلوز ، راک ، جز ، کلاسیک و پاپ باشد، هر کاری که بر روی گیتار انجام دهید حتی کوک کردن گیتار بر پایه تئوری موسیقی است:

تئوری موسیقی زبان موسیقیدانان

اگر تئوری بلد باشید به شما این امکان را می‌دهد که با هر نوازنده ای با عبارات تخصصی صحبت کرده و منظور خود را به راحتی انتقال دهید در واقع این یک ابزار جهانی است که به هرکسی اجازه می‌دهد فارق از اینکه چه سازی می‌نوازد، موسیقی خود را اجرا کند.

تئوری موسیقی باعث بهبود حافظه بصری

چرا که شما موسیقی را فقط اجرا نمی‌کنید بلکه آن را به وسیله نتها و خطوط حامل می‌بینید. این راهیست برای یادگیری نواختن یک نت فقط با دیدن آن در یک قطعه موسیقی که به شما کمک می‌کند در زمان یادگیری آهنگهای جدید صرفه جویی کنید.

درک بهتر موسیقی

به کمک تسلط بر نت خوانی خواهید دانست که چگونه آکوردها و گام ها در کنار هم قرار می‌گیرند و در نتیجه دوره یادگیری شما را تسریع می‌کند.

رایج ترین شکل نت نویسی را خواهید آموخت

بسیاری از گیتاریستها از سیستم تبلیچر استفاده می‌کنند در حالی که این شیوه فقط برای نوازندگان سازهای فرت دار مانند گیتار، بیس، یوکللی و .. مورد استفاده قرار می‌ گیرد.

نوازنده معتبرتر خواهید بود

به عنوان یک نوازنده آموزش دیده سبک کلاسیک ، اعتبار بیشتری را به خصوص از نظر سایر نوازندگان هم سبکتان به دست خواهید آورد.دانستن تئوری یک مزیت بزرگ چه برای گیتاریستها و یا نوازنده هر ساز دیگری می‌باشد.

نوشته آیا تئوری موسیقی برای تسلط بر نواختن گیتار ضروری است؟ اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.