یکی از نکاتی که باید در مورد گیتارهای این شرکت در نظر داشت، این است که مهندسین شرکت یاماها مدل‌های مختلفی را تاکنون به بازار عرضه کرده‌اند که هر کدام از این گیتارها، ویژگی‌های منحصر به فرد و خاصی دارند که باعث می‌شود تا هر نوازنده ای بتواند سازی دقیقا متناسب با علاقه خود خریداری کند.

در این مقاله اما قصد داریم تا بهترین گیتارهای آکوستیک برند یاماها در سال 2024 را به شما معرفی کنیم. این لیست شامل 8 عدد از بهترین گیتارهای این شرکت است که امسال می‌توانید آن‌ها را خریداری کرده و با استفاده از آن‌ها به تمرین و یا اجرای زنده بپردازید. در ادامه با سازکالا همراه باشید.

1. Yamaha F400

گیتار Yamaha F400 از آن دسته گیتارهایی است که در هر فعالیتی می‌توان از آن استفاده نمود. چه روی استیج، چه در استودیو و چه در تمرین‌های روزانه و خانگی، این مدل بهترین عملکرد را از خود نشان می‌دهد. همانند دیگر مدل‌های همین سری، گیتار Yamaha F400 از تاپ اسپروس تشکیل شده است. با تاپ اسپروس صدایی واضح و شفاف خواهید داشت که نوازندگی را به تجربه‌ای لذت بخش برای شما تبدیل می‌کند. بک و ساید از Tonewood تشکیل شده است. این چوب یکی از پر استفاده‌ترین چوب‌ها در ساختار گیتار می‌باشد. گیتار اکوستیک F400 تمام آن چیزی است که از گیتار باکیفیت انتظار دارید.

Yamaha F400 – Smoky Black

2. Yamaha CPX700

کمپانی یاماها با گیتار CPX 700 یکی از گیتارهای اکوستیک درجه یک خود را عرضه نمود. این گیتار باکیفیت دارای تاپ اسپروس می‌باشد. اسپروس صدایی پرحجم و واضح را برای شما به ارمغان می‌آورد. در نتیجه بافت صدایی اکوستیک را به بهترین شکل می‌شنوید. بک و ساید این مدل Nato می‌باشد. همچنین از مزایای اصلی این مدل فینگربرد Rosewood آن است. Rosewood چوبی با کیفیت و کمیاب می‌باشد که گرما و عمق بی نظیری به صدای نهایی ساز می‌دهد.

YAMAHA CPX700 II – BLACK

3. YAMAHA FX370C

اگر به دنبال سازی هستید که هم برای افراد مبتدی و هم برای نوازندگان حرفه‌ای مناسب باشد، FX370C بهترین گزینه برای شماست. تاپ این مدل از اسپروس می‌باشد. در نتیجه صدایی واضح، شفاف و پرحجم خواهید داشت. اسپروس علاوه بر تاثیر مهم اش بر صدا، ظاهر جذابی نیز ایجاد می‌کند. بک و ساید این مدل از Nato تشکیل شده است. Nato نیز یکی از پر استفاده‌ترین چوب‌ها در ساختار گیتار می‌باشد. بدنه FX370C از نوع Dreadnought می‌باشد. در نتیجه حجم صدایی بلند در اختیار دارید.

YAMAHA FX370C TBS

4. Yamaha F310

این مدل از گیتارهای یاماها یکی از بهترین گزینه‌ها برای افرادی است که می‌خواهند نوازندگی گیتار اکوستیک را شروع نمایند. تاپ این مدل نیز اسپروس می‌باشد. صدای واضح و حجم زیاد از مزایای این مدل بوده و ظاهر آن نیز جذاب است. بک و ساید این مدل نیز از چوب مرانتی تشکیل شده است. این چوب تاثیر به سزایی بر صدای نهایی می‌گذارد و یکی از پراستفاده‌ترین چوب‌ها در ساختار گیتار می‌باشد.

Yamaha F310 NT

5. Yamaha FS400C

کمپانی یاماها با ارائه گیتار FS400C یک گیتار عالی برای تمام افراد می‌باشد. فرقی نمی‌کند مبتدی یا حرفه‌ای باشید، کیفیت صدای بی نظیر این ساز شما را مجذوب خود می‌کند. تاپ اسپروس این مدل صدا را با وضوح و شفافیت بالایی به شما ارائه می‌دهد. بک و ساید این گیتار نیز از چوب Tonewood می‌باشد. کیفیت بالای صدا، زیبایی ظاهری فوق العاده و خوش ساختی از مزایای اصلی این مدل است. شکل بدنه این مدل Concert Cutaway می‌باشد. در فینگربرد این گیتار از چوب Rosewood استفاده شده است. Rosewood متریالی کمیاب و خوش صدا است که تاثیر مثبتی بر نوازندگی شما می‌گذارد. اگر به دنیال یک ساز اصیل و خوش صدا هستید، این مدل می‌تواند فراتر از انتظار شما عمل کند.

Yamaha FS400C – Natural

6. Yamaha SLG200S

گیتار Yamaha SLG200S یک گیتار الکترو اکوستیک است که برای تمرین، اجرای زنده، رکورد استودیویی و … بسیار مناسب است. البته برای آن که بتوانید از این گیتار استفاده کنید، نیاز دارید تا به همراه آن، یک امپلی فایر یا کارت صدا نیز تهیه کنید. بدنه این مدل از چوب Mahogany می‌باشد. فریم آن از Rosewood و Maple می‌باشد. علاوه بر آن فینگربرد و بریج آن نیز از Rosewood تشکیل گردیده است. Rosewood یکی از بهترین چوب‌های مورد استفاده در گیتار می‌باشد.

سیستم پیکاپی که برای این گیتار در نظر گرفته شده سیستم پیکاپ SRT این شرکت است که افکت‌های مختلفی را در اختیار شما قرار می‌دهد. در SLG200S توانایی افزودن انواع افکت‌های گیتار اکوستیک را دارید.

Yamaha SLG200S

7. Yamaha APX600

سری گیتارهای APX شرکت یاماها از جمله جالب‌ترین گیتارهای بازار و به ویژه این برند به شمار می‌روند. تاپ این مدل از چوب اسپروس تشکیل شده در نتیجه کیفیت صدایی شفاف به همراه حجم صدای زیاد خواهید داشت. استحکام بالا نیز از دیگر مزایای این مدل است. پیکاپ گیتار Yamaha APX600 پیکاپ SRT piezo می‌باشد. علاوه بر این دارای یک اکولایزر سه بانده می‌باشد که امکان اعمال تنظیمات مختلف را برای شما به ارمغان می‌آورد.

گیتار APX600 یکی از بهترین مدل‌هایی است که در اجرای زنده، رکورد استودیویی و تمرین روزانه می‌توان انتخاب نمود.

Yamaha APX600

8. Yamaha LL16 ARE

گیتار اکوستیک Yamaha LL16 نیز یکی از گیتارهای عالی و خوش دست یاماها است. اگر فردی مبتدی هستید، یا نوازنده‌ای چیره دست، می‌توانید روی این گیتار حساب کنید. صدای زیبا و پر حجم، راحتی در نواختن و جذابیت ظاهری از مزایای اصلی این مدل اند. متریال استفاده شده در تاپ این مدل چوب اسپروس می‌باشد. اسپروس صدایی واضح و حجیم را در اختیار شما می‌گذارد. بک و ساید این مدل نیز از چوب Rosewood تشکیل شده است. این چوب کمیاب و ارزشمند است و گرمای ویژه‌ای را به صدا ساز شما می‌بخشد. اگر به دنبال سازی با ویژگی‌های یک گیتار اکوستیک اصیل هستید، Yamaha LL16 ARE را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

YAMAHA LL16 ARE – NATURAL

مقاله پیشنهادی : ۱۲ برند از بهترین برندهای گیتار در ایران و جهان

سخن پایانی

اگر به دنبال خرید گیتار هستید، برند یاماها می‌تواند یکی از اولین گزینه‌های شما باشد. در این مقاله 8 عدد از بهترین گیتارهای آکوستیک برند یاماها را در بازه قیمتی متفاوت جمع آوری کردیم تا بتوانید به راحتی مدل مورد نظر خود را انتخاب کنید. همچین برای یادگیری گیتار می‌توانید دوره مخصوص آموزش گیتار را از این قسمت مشاهده نمایید.

نوشته بهترین گیتارهای آکوستیک برند یاماها در سال ۲۰۲۴ اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

مطلب پیشنهادی: بهترین میکروفون برای ضبط در استودیوهای خانگی

ضبط صدای گیتار

برخی از گیتارها دارای سیستم پیکاپ حرفه‌ای هستند که می‌توانید با خرید کارت صدا به صورت مستقیم ساز خود را به کارت صدا و یا میکسر متصل کرده و به این ترتیب به ضبط صدا بپردازید اما به طور کلی، بسیاری از افراد برای آن که بهترین صدای ممکن را از گیتار آکوستیک خود به دست آورند، از میکروفون‌ برای ضبط صدا استفاده می‌کنند.

اما چه میکروفون‌هایی برای ضبط گیتار آکوستیک مناسب است؟ در این مقاله قصد داریم تا بهترین میکروفون‌ها را برای ضبط صدای گیتار آکوستیک در اختیار شما قرار دهیم که با استفاده از آن‌ها می‌توانید بهترین صدای ممکن را از گیتار خود به دست آورید. در ادامه این مقاله با سازکالا همراه باشید.

مشاهده لیست قیمت میکروفون با تنوع بی نظیر در برند و مدل در فروشگاه اینترنتی سازکالا

1. Neumann U87 Ai

هر کس که در زمینه موسیقی و ضبط صدا فعالیتی داشته نام و آوازه کمپانی Neumann را شنیده است. این کمپانی درجه یک آلمانی همیشه محصولات خود را با بهترین کیفیت ارائه می‌دهد. میکروفون Neumann U 87 Ai تقریبا یکی از شناخته شده‌ترین و پراستفاده‌ترین میکروفون‌ها در دنیا می‌باشد. این مدل ریزترین جزئیات صدا را با بیشترین دقت و بالاترین کیفیت رکورد می‌نماید. این میکروفون دارای سه الگوی قطبی به علاوه پد و اپشن‌های low-cut بوده که این مدل را به گزینه‌ای ایده‌آل برای تمامی فعالیت‌ها تبدیل می‌نماید.

میکروفون Neumann U 87Ai یک مدل افسانه‌ای واقعی است! این مدل برای اولین بار در سال 1967 عرضه گردید و تاکنون بسیاری از موزیک‌های مشهور با این مدل رکورد شده‌اند. امروزه هیچ استودیو حرفه‌ای بدون Neumann U 87 Ai یک استودیو کامل نیست. این میکروفون سه الگوی قطبی Cardioid, Omni, Figure-8 و Self Noise فوق العاده پایین دارد. همچنین Neumann U 87 Ai دارای سوئیچ Low cut و Pad می‌باشد. به خاطر تمام این ویژگی‌های خاص و بی‌نظیر Neumann U 87 Ai به یکی از مشهورترین میکروفون‌های دنیا تبدیل شده است.

Neumann U87 Ai

2. Rode NT2-A

Rode همیشه در میان رقبای خود بهترین عملکرد را از خود نشان داده است. میکروفون کاندنسر NT2-A یک میکروفون با دیافراگم بزرگ است که تمام ویژگی‌های یک میکروفون درجه یک را دارد. این مدل دارای سه حالت سوئیچ پد 0dB، -5dB و 10dB- می‌باشد. NT2-A دارای فیلتر High-Pass (Flat, 40Hz, 80Hz) و کنترل الگوی قطبی در سه حالت (Cardioid, Omnidirectional, Figure-8) می‌باشد. به خاطر داشتن سه الگوی قطبی به راحتی می‌توانید هر موقعیتی را رکورد نمایید. کپسول این میکروفون 1 اینچی و طلا اندود می‌باشد. بهره مندی از شوک مونت داخلی و ویژگی Ultra-low Self-Noise از دیگر مزایای این میکروفون همه کاره اند. از مهم‌ترین ویژگی‌های این مدل 10 سال وارانتی آن می‌باشد. مهندسین کمپانی Rode از آخرین تکنولوژی‌ها برای تولید این میکروفون استفاده کرده‌اند و تمام این ویژگی‌های جذاب و بی‌نظیر در کنار یکدیگر Rode NT2-A را به یکی از بهترین گزینه‌ها تبدیل نموده است.

Rode NT2-A

3. Audio-Technica AT4050

میکروفون کاندنسر کلاسیک Audio Technica یکی از آن دسته میکروفون‌هایی است که هر ساز و صدایی را با بهترین کیفیت رکورد می‌کند. الگوی قطبی قابل تغییر و صدای خاص این مدل را به گزینه‌ای ایده‌آل برای استودیو و دیگر فعالیت‌ها تبدیل نموده است. AT4050 صدای وکال، پیانو، سازهای زهی، درامز و گیتار را با بالاترین کیفیت ضبط می‌نماید. AT4050 در خانه و استودیو و حتی اجرای زنده نیز صدایی فوق العاده را ارائه می‌دهد. الگوی قطبی این میکروفون سه حالت Omni, Cardioid, Figure-8 دارد. در نتیجه صدا را در هر موقعیتی می‌توانید رکورد نمایید. این مدل نویز نزدیک به صفر داشته و خیال‌تان را از هرگونه نویز اضافی راحت می‌نماید. این میکروفون یک شوک مونت حرفه‌ای دارد که با ایزولاسیون فوق العاده‌اش از هرگونه شوک، ویبره و نویز جلوگیری می‌نماید. رنج پاسخ گویی فرکانسی این مدل 20Hz-18kHz می‌باشد. AT4050 دارای فیلتر High-Pass 80Hz و پد 10dB است. این مدل صدای انواع ساز و به ویژه گیتار را به بهترین شکل رکورد می‌نماید و برای اجرای زنده و ضبط استودیویی نیز ایده‌آل است.

Audio-Technica AT4050

4. Rode NT5

میکروفون Rode NT5 یک میکروفون کاندنسر با دیافراگم کوچک است که برای تمامی فعالیت‌ها اعم از رکورد ساز، وکال و به ویژه گیتار اکوستیک مناسب می‌باشد. این مدل که کپسول کاندنسر 1/2 اینچ دارد صدایی روان، بالانس و نویز نزدیک به صفر ارائه می‌دهد. به خاطر الگوی قطبی کاردیویید این مدل هم برای رکورد استودیویی و هم اجرای زنده مناسب است. از مزایای مهم این مدل می‌توان به Self-noise فوق العاده کم آن اشاره نمود. رنج پاسخ گویی فرکانسی بالای این مدل نیز جزو مزایای اصلی آن است. Rode NT5 از فانتوم پاور 48 ولت به عنوان منبع تغذیه استفاده می‌کند.

Rode NT5

5. Lewitt LCT 240 Pro

کمپانی Lewitt برای راحت‌تر نمودن رکورد صدا، میکروفون LCT 240 Pro را ارائه نموده است. این مدل برای رکورد در خانه یا حتی استودیو گزینه‌ای عالی می‌باشد. LCT 240 Pro یک میکروفون کاندنسر XLR حرفه‌ای است که مدلی ایده‌آل برای رکورد وکال، پادکست، استریم، سازهای اکوستیک و … می‌باشد. الگوی قطبی این مدل کاردیوییدی بوده و رنج فرکانسی پاسخ گویی آن 20Hz-20kHz است. LCT 240 Pro دارای Self noise 19dB می‌باشد و Max SPL این میکروفون 142dB است. LCT 240 Pro دارای رنج داینامیکی 123dB است. این مدل از فانتوم پاور 48 ولت به عنوان منبع تغذیه استفاده نموده و کانکتور این مدل XLR و طلا اندود می‌باشد. Lewitt LCT 240 Pro یکی از بهترین مدل‌ها برای رکورد انواع ساز، وکال و به ویژه گیتار اکوستیک است و ارائه صدا با دقیق‌ترین جزئیات و بهترین کیفیت باعث شده تا LCT 240 Pro به یکی از بهترین گزینه‌ها برای شما تبدیل شود.

Lewitt LCT 240 Pro

6. MXL 990

کمپانی MXL با ارائه میکروفون 990 یکی از محصولات پرفروش و پر طرفدار بازار را ارائه نمود که برای انواع فعالیت‌ها عملکردی فوق العاده از خود نشان می‌دهد. MXL 990 یک میکروفون کاندنسر با دیافراگم بزرگ است که نیاز شما را از هر جهت تامین می‌نماید. این مدل به خاطر دیافراگم بزرگ خود رنج‌های مختلف فرکانسی را با بالاترین کیفیت رکورد می‌کند و دقیق ترین جزئیات صدا را در اختیار شما قرار می‌دهد. 990 دارای پری امپ FET بوده و خروجی Balanced دارد. رنج پاسخگویی فرکانسی این مدل 20Hz-20kHz می‌باشد. الگوی قطبی MXL 990 کاردیوییدی است. الگوی قطبی کاردویید الگویی استاندارد بوده و باعث می‌شود صدای شما تمرکز بیشتری بیابد. Max SPL این میکروفون 130dB است. این مدل از فانتوم پاور 48 ولت به عنوان منبع تغذیه استفاده می‌کند و شامل یک شوک مونت و کیس نیز می‌شود.

MXL 990

7. MXL 606

این میکروفون دقیقا همان صدایی را به شما ارائه می‌دهد که نیاز دارید. MXL 606 میکروفونی عالی برای رکورد اسنر درامز، سیمبال، پیانو، پرکاشن و به ویژه گیتار اکوستیک می‌باشد. این مدل از مدار Transformerless FET و دیافراگم کپسول Gold-Sputtered بهره مند است که Tone کاملا واضح و Clean را در اختیار شما قرار می‌دهد. میکروفون 606 از سوئیچ پد 20dB- و یک low-frequency Roll-off برخوردار بوده که در مواقع مختلف کاربردی اند. MXL 606 تمام جزئیات صدا را با بهترین کیفیت رکورد می‌نماید. دیزاین ظاهری این مدل از دیگر مزایای آن است؛ یک میکروفون همه فن حریف با ظاهری جذاب و چشم نواز که برای اکثر افراد مناسب است. رنج فرکانسی پاسخ گویی این میکروفون 30Hz-20kHz بوده و از الگوی قطبی کاردیوییدی بهره‌مند می‎‌باشد. همچنین این مدل مانند دیگر میکروفون‌های معرفی شده از فانتوم پاور 48 ولت به عنوان منبع تغذیه استفاده می‌کند. علاوه بر آن Max SPL این میکروفون 137dB می‌باشد. MXL 606 برای اکثر افراد من جمله نوازندگانی که قصد رکورد کردن صدای گیتار اکوستیک خود را دارند، یکی از گزینه‌های مناسب می‌باشد.

MXL 606

8. Neumann KM 184

این مدل نیز یکی از آن میکروفون‌هایی است که هرکسی را مجذوب خود می‌کند. Neumann KM 184 یک میکروفون کاندنسر با دیافراگم کوچک است که از قابلیت و کیفیت ساختی استثنایی بهره مند می‌باشد. Neumann KM184 میکروفونی با Self-noise فوق العاده کم و SPL بالا می‌باشد که برای اکثر فعالیت‌ها و رکورد استودیویی و اجرای زنده گزینه‌ای ایده‌آل است. کافی‌ست یک بار این مدل را برای رکورد درامز، پیانو، گیتار اکوستیک و … استفاده کنید تا متوجه کیفیت خاص صدای آن شوید. الگوی قطبی این مدل کاردیوییدی بوده که الگویی استاندارد می‌باشد. Neumann KM 184 ابدا در صدا رنگ شدگی ایجاد نمی‌نماید. این امر (رنگ شدگی صدا) هنگام استفاده از چند میکروفون و به ویژه در رکورد صدا به صورت استریو/Surround sound بسیار حائز اهمیت است و از آن باید جلوگیری گردد. Self noise این مدل بسیار پایین (13dB-A) بوده که این امر خیال شما را از وجود هرگونه نویز راحت می‌کند. این میکروفون دارای Low Impedance Output است. این امر هنگام استفاده از کابل‌های طولانی کمک آفرین می‌باشد.

Neumann KM 184

سخن پایانی

۸ میکروفونی که در این مقاله به آن‌ها اشاره کردیم، جزو بهترین میکروفون‌ها برای ضبط گیتار آکوستیک به شمار می‌روند و می‌توانید با تهیه هر کدام از آن‌ها، صدایی با بهترین کیفیت را در اختیار داشته باشید. نکته دیگری که در مورد این میکروفون‌ها وجود دارد این است که نه تنها می‌توانید از این میکروفون‌ها برای ضبط گیتار آکوستیک استفاده نمایید؛ بلکه برای ضبط دیگر سازها و وکال نیز می‌توانید از این میکروفون‌ها بهره برده و صدایی درجه یک دریافت کنید.

نوشته  بهترین میکروفون‌ها برای ضبط صدای گیتار آکوستیک اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

آمپلی فایرهای گیتار الکتریک عملکردی متفاوت نسبت به آمپلی فایرهای الکتریک دارند و در صورت اتصال یک گیتار الکترو آکوستیک به آن بخش قابل توجهی از کیفیت صدای گیتارتان را از دست خواهید داد چرا که شیوه پاسخگویی این دو آمپ به فرکانس‌های ارسالی از گیتار الکتریک یا آکوستیک بسیار متفاوت هستند.

آیا گیتار الکترو آکوستیک را می توان به یک آمپلی فایر گیتار الکتریک وصل کرد؟

جواب این سوال به طور کلی، منفی است. نحوه طراحی آمپلی فایرهای گیتار الکتریک در مقایسه با آمپلی فایر گیتار آکوستیک متفاوت است و نحوه عملکرد آن‌ها نیز کاملا تفاوت دارد. به طور کلی، آمپلی فایرهای آکوستیک و آمپلی فایرهای الکتریک تفاوت‌های متعددی دارند که هنگام خرید هر کدام باید آن‌ها را مد نظر داشته باشید.

از اولین تفاوت آمپلی فایر آکوستیک با سایر آمپلی فایرها، می‌توانیم به طراحی آن‌ها اشاره کنیم. اگر با آمپلی فایرهای گیتار الکتریک آشنایی داشته باشید، به خوبی می‌دانید که این محصولات در مدل‌های مختلفی تولید می‌شوند که از میان آن‌ها می‌توانیم به آمپلی فایرهای Tube ،Solid State و Hybrid اشاره کرد. در واقع، بیشتر آمپلی فایرهای حرفه‌ای که برای گیتارهای الکتریک ساخته می‌شود از طراحی تیوب بهره می‌برند اما در آمپلی فایرهای آکوستیک، از پری امپ و پاور امپ‌های Solid State استفاده شده است. دلیل اصلی این موضوع اما چیزی نیست به جز دیستورشن!

استفاده از تیوب‌ها در ساخت آمپلی فایرها باعث می‌شود تا رنگ صدای خاصی به صدای آمپلی فایر شما اضافه شود. همچنین از دیگر نکاتی که باید در مورد این نوع آمپلی فایرها در نظر داشته باشید این است که با ورود مقدار زیادی سیگنال به این تیوب‌ها، دیستورشن زیادی را دریافت می‌کنید که این موضوع برای نواختن یک گیتار آکوستیک، موضوع جالبی نخواهد بود. استفاده از پری امپ‌ها و پاور امپ‌های ترانزیستوری در آمپلی فایرهای آکوستیک باعث می‌شود تا بدون نگرانی از بابت دیستورشن بتوانید صدای آمپلی فایر خود را زیاد کرده و به راحتی به تمرین، ضبط و یا اجرای زنده بپردازید.

مشاهده آمپلی فایر BLACKSTAR SUPER FLY STEREO 12W ACOUSTIC AMPLIFIER در فروشگاه سازکالا

ورودی‌ها و کنترل‌ها

از لحاظ کنترل‌ها اما تفاوت زیادی بین آمپلی فایرهای گیتار آکوستیک و آمپلی فایرهای دیگر وجود ندارد. هر دوی این محصولات دارای ناب‌ها و کنترل‌هایی برای تعیین بلندی صدا، تغییر فرکانس‌های مختلف به وسیله یک اکولایزر و یا یک ناب برای تغییر Tone می‌باشند که می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. اما در بسیاری از آمپلی فایرهای گیتار آکوستیک، می‌توانید از نابی به نام Feedback نیز استفاده کنید. این موضوع، تنها هنگامی رخ می‌دهد که گیتار الکترو آکوستیک خود را به آمپلی فایر مخصوص متصل کنید.

ویژگی Feedback در واقع به این شکل عمل می‌کند که فرکانس‌های تربل موجود در صدای گیتار، در داخل مدار آمپلی فایر وارد یک لوپ می‌شوند که این لوپ، میان اسپیکر آمپلی فایر و پیکاپی است که در داخل گیتار در نظر گرفته شده است. در گیتارهای الکتریک هم می‌توانید Feedback ایجاد کنید اما برای این کار باید به شکل دستی و با نزدیک کردن گیتار به اسپیکر این فیدبک را ایجاد کنید و راهی برای کنترل کردن آن با استفاده از یک ناب نخواهید داشت.

اکثرا در آمپلی فایرهایی که برای گیتارهای آکوستیک ساخته می‌شوند، ورودی‌های XLR در نظر گرفته می‌شود اما شما هیچگاه این ورودی‌ها را در آمپلی فایرهای گیتار الکتریک مشاهده نخواهید کرد. این موضوع به این دلیل است که اتصال XLR در واقع یک اتصال خاص است که سیگنال را به شکل Balanced منتقل می‌کند و سیگنال Balanced، یک سیگنال کلین به شمار می‌رود.

به طور کلی باید این موضوع را در نظر داشته باشید که هدف استفاده از یک آمپلی فایر آکوستیک، شفافیت آن است و استفاده از ورودی‌های XLR، به ایجاد صدایی شفاف کمک می‌کند. شاید برایتان جالب باشد که برخی از آمپلی فایرهای آکوستیک، از ورودی‌های خاص XLR استفاده می‌کنند تا بتوانید میکروفون خود را نیز به آن‌ها متصل کرده و به این شکل به خوانندگی نیز بپردازید!

در ادامه مقاله تفاوت آمپلی فایر آکوستیک با سایر آمپلی فایرها با ما همراه باشید.

مشاهده آمپلی فایر BLACKSTAR ACOUSTIC CORE 30 COMBO در فروشگاه سازکالا

اسپیکرها

از دیگر تفاوت‌های عمده در آمپلی فایرهای آکوستیک و آمپلی فایرهای الکتریک، می‌توانیم به اسپیکرهای آن‌ها اشاره کنیم. برای بسیاری از آمپلی فایرهای گیتار الکتریک، عموما از یک، دو یا حتی چهار اسپیکر مختلف استفاده می‌شود. همچنین بسته به اندازه و قدرت خروجی آمپلی فایر، این اسپیکرها عموما دارای یک اندازه مشخص هستند.

در آمپلی فایرهای آکوستیک اما به طور کلی از یک اسپیکر اصلی استفاده می‌شود که در کنار آن، اسپیکرهای کوچک متعدد دیگری نیز در نظر گرفته شده است. به این اسپیکرهای کوچک‌تر اصطلاحا توییتر نیز گفته می‌شود. توییترها به طور کلی، اسپیکرهایی هستند که وظیفه آن‌ها، باز تولید فرکانس‌های تربل می‌باشد. این موضوع در نوازندگی گیتارهای آکوستیک بسیار مهم است زیرا بسیاری از جزئیات مهم در نوازندگی این ساز در فرکانس‌های تربل اتفاق می‌افتد.

مشاهده آمپلی فایر BLACKSTAR FLY3 ACOUSTIC PACK – WITH CABINET در فروشگاه سازکالا

صدا دهی

از دیگر نکات مهم که در مقایسه این دو محصول باید به آن توجه کنید، نحوه باز تولید صدا است. در نظر داشته باشید که آمپلی فایرهای گیتار الکتریک برای کار با پیکاپ‌های الکترومگنتیک ساخته شده اند و آمپلی فایرهای آکوستیک برای باز تولید صدای پیکاپ‌های پیزو. تفاوت در نوع سیگنالی که این پیکاپ‌ها به آمپلی فایر وارد می‌کنند نتیجه در صدایی کاملا متفاوت دارد.

بگذارید یک مثال بسیار ساده بزنیم. اگر شما در گیتار الکتریک خود با شدتی دو برابر به پیک زدن بپردازید، آمپلی فایر شما صدایی با حجم دو برابر را در اختیار شما قرار می‌دهد. اما اگر همین کار را بر روی گیتار آکوستیک خود انجام دهید آمپلی فایر شما صدایی با حجم چهار برابر را تولید می‌کند.

به طور کلی، تمامی تفاوت‌های اساسی در این دو محصول به گونه ای است که صدایی بسیار دقیق و نزدیک به واقعیت را دریافت کنید و هر کدام از این صداها، مناسب برای نواختن ساز خاص خود می‌باشد.

امکانات و افکت ها

نوازنده‌های گیتار الکتریک به افکت‌ها و صداهای بسیاری زیادی نیازمند هستند زیرا همین صداها تا حد زیادی تعیین می‌کنند که نوازنده به نواختن چه سبکی مشغول است. افکت‌هایی مثل اوردرایو، دیستورشن، فاز و… اما نوازنده‌های گیتار آکوستیک به این افکت‌ها نیازی ندارند و برای رنگ دهی به صدا خود به افکت‌هایی مانند ریورب و دیلی نیاز دارند. پس اگر شما برای گیتار اکوستیک خود آمپلی فایر گیتار الکتریک خرید کنید، جدا از اینکه در کیفیت صدا افت خواهید داشت بابت افکت‌هایی هزینه می‌کنید که هیچگاه به کارتان نخواهد آمد.

نوشته تفاوت آمپلی فایر آکوستیک با سایر آمپلی فایرها اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

گیتارهای آکوستیک در طرح‌های مختلفی طراحی می‌شوند اما دو طرح بدنه OM و Dreadnought را می‌توانیم جزو پرطرفدارترین طرح‌هایی بدانیم که برای این گیتارها مورد استفاده قرار گرفته اند. در کنار ظاهر زیبایی که این طرح‌ها به گیتارها بخشیده اند، استفاده از این طرح‌‎‌ها در بدنه این گیتارها صدای خاصی را نیز به آن‌ها بخشیده است. اما کدام یک مناسب شماست و بهتر است برای سبک نوازندگی خود انتخاب کنید؟

در این مقاله به این سوال پاسخ می‌دهیم.

گیتار آکوستیک طرح Dreadnought چیست؟

یکی از طرح‌های بسیار محبوب در میان گیتارهای آکوستیک، طرح Dreadnought می‌باشد که اولین بار در سال 1916 توسط کمپانی مارتین ساخته شد. این بدنه، در طی سال‌های گذشته به یک استاندارد در میان گیتارهای آکوستیک تبدیل شده و بسیاری از شرکت‌ها از این طرح برای ساخت گیتارهای خود استفاده می‌کنند.

احتمال آن که 80 درصد گیتارهای آکوستیکی که در کنسرت‌ها و یا استودیوها مشاهده می‌کنند، گیتارهایی با این طرح باشند، بسیار زیاد است. گیتار Fender Af -125 نمونه ایی از این دسته می‌باشد.

هنگامی که این طرح برای گیتارهای آکوستیک مورد استفاده قرار گرفت، برای آن‌ها 12 فرت در دسترس (به جز فرتهای بر روی بدنه) در نظر گرفته شده بود. امروزه بیشتر گیتارهایی که با این طرح ساخته می‌شوند دارای 14 فرت قابل دسترس می‌باشند. از طرفی نیز، گیتارهای Dreadnought ای که توسط شرکت مارتین طراحی و ساخته شده است، عموما دارای بدنه ای بسیار گرد هستند.

بدنه نام آشنا گیتار

همین موضوع باعث شده تا بسیاری این گیتارها را با این بدنه بشناسند. اما در عصر کنونی و با این نکته که بسیاری از شرکت‌‌ها در ساخت گیتارها، از نوآوری‌های مختلفی بهره می‌برند، گیتارهای Dreadnought بسیار زیادی را می‌توان پیدا کرد که دارای کات اوی هستند و با استفاده از آن‌‌ها می‌توانید به فرتهای انتهایی فرت بورد دسترسی راحت تری داشته باشید.

مشخصات بدنه گیتار

اما ابعاد این بدنه شاید به شما کمک کند تا ایده بهتری از این گیتارها داشته باشید. طول بدنه این محصول، برابر با 508 میلی متر است و عرض آن، برابر با 396.9 میلی متر می‌باشد. عمق بدنه این گیتارها نیز برابر با 123.8 میلی متر می‌باشد. از دلایل محبوبیت این گیتارها می‌توانیم به صدای آن‌ها اشاره کنیم که صدایی بسیار کوبنده، گرم و حجیم است. دلیل آن اما، بدنه بسیار بزرگ این سازها می‌باشد که باعث تولید چنین صدا می‌شود.

از این نوع گیتارها در انواع سبک‌ها از جمله سبک‌‌های Singer Songwriter استفاده می‌شود.

شرکت مارتین

با این که شرکت مارتین را می‌توانیم طراح اصلی این نوع بدنه بنامیم، شرکت‌های دیگر نظیر تاکامین، تیلور، گیبسون و اپیفون جزء شرکت‌هایی هستند که از این نوع بدنه برای ساخت گیتارهای خود استفاده کرده اند و آرتیست‌های بسیاری با استفاده از این گیتارها به صدای مورد نظر خود دست پیدا کرده اند.

از آرتیست‌هایی که از این نوع گیتارها برای ساخت آهنگ‌های خود استفاده کرده اند می‌توانیم به Joni Mitchell، Neil Young، Kurt Cobain، Garth Brooks، The Beatles، Johnny Cash و Woodie Guthrie اشاره کرد.

گیتارهای آکوستیک طرح OM چه گیتارهایی هستند؟

گیتارهایی که از طرح OM یا Orchestral Model بهره می‌برند نیز طرفداران خاص خود را دارند. این طرح به طور کلی، شباهت بسیار زیادی به گیتارهایی با طرح OOO ( تریپل اُ ) دارد. فرقی اصلی این گیتار را می‌توان در دسته آن مشاهده کرد زیرا بر خلاف گیتارهای Dreadnought، این گیتارها از همان ابتدا از 14 فرت در دسترس بهره می‌بردند که باعث شد تا بسیاری از افرادی که به دنبال نواختن ملودی‌های مختلف بر روی گیتار خود هستند از این گیتارها استفاده کنند.

از طرفی نیز، از دید بسیاری از افراد، این مدل گیتارها دارای شباهت زیادی به گیتارهای Dreadnought دارند اما تفاوت آن‌ها در این است که بدنه این گیتارها کمی کوچک تر است و این بدنه کوچک تر، صدایی بسیار دقیق تر و متمرکز تر را ارائه می‌دهد.

ابعادی که این گونه گیتارها دارند، به این شکل است. طول بدنه گیتارهای OM برابر با 492.1 میلی متر است و عرض آن برابر 381 میلی متر. عمق بدنه این گیتارها نیز برابر با 104.5 میلی متر می باشد که ابعادی به مراتب کوچکتر از بدنه گیتارهای Dreadnought می‌باشد.

یکی دیگر از دلایلی که بسیاری از افراد به سراغ این گیتارها می‌روند، قیمت ارزان تر این گیتارها می‌باشد. از آرتیست‌هایی که از این نوع گیتارها استفاده می‌کنند می‌توانیم به Eric Clapton، Bob Dylan، John Mayer و Bruno Mars اشاره کنیم. البته شایان ذکر است که این آرتیست‌ها همواره از گیتارهای OM استفاده نمی‌کنند و در بسیاری از اجراهای خود، از گیتارهای Dreadnought  نیز استفاده کرده اند.

صدای گیتار

اما تفاوت اصلی این گیتارها، علاوه بر ابعاد آن‌ها که تفاوت زیادی دارد، در صدای آن‌هاست. بسیاری از افراد، عاشق صدای گیتارهای Dreadnought هستند زیرا این گیتارها صدایی بسیار گرم، کوبنده و حجیم را تولید می‌کنند که می‌توانید در انواع سبک‌های موسیقی از آن استفاده کنید و صدای بسیار خوبی را به دست آورید.

اما از طرفی، بسیاری از گیتارهایی که امروزه به بازار عرضه شده اند، گیتارهایی هستند که دارای پیکاپ یا پری امپ هستند و می‌توانید مستقیما آن‌ها را به کارت صدا و یا سیستم PA متصل کنید. به همین دلیل است که تفاوت صدایی این دو گیتار در سال‌های اخیر کمتر شده است و با استفاده از هر کدام از این سازها می‌توانید به صدای مورد نظر خود دست پیدا کنید. بسیاری از نوازندگان گیتار اما صدای گیتارهای OM را برای نواختن آکوردهای مختلف و ریتم نوازی بیشتر دوست دارند.

سبک Bluegrass

گیتارهای Dreadnought در ابتدا بیشتر برای سبک Bluegrass مورد استفاده قرار می گرفتند اما با محبوبیت بیشتر این گیتارها، نوازندگان بیشتری از این گیتارها برای سبک‌های دیگر همانند جز، فانک، پاپ و یا حتی راک استفاده کردند. هنگامی که با استفاده از این گیتارها به نواختن آرپژهای مختلف می‌پردازید، صدای بی نظیر این نوع گیتار را به خوبی احساس می‌کنید.

استایل Finger Pick

اما اگر استایل نوازندگی شما، استایل Finger Pick یا استفاده از انگشتان خود برای نواختن نت‌های می‌باشد، انتخاب گیتارهای OM برای شما مناسب تر است زیرا این نوع گیتارها صدایی دقیق تر دارند و تمامی جزئیات شما در نوازندگی به خوبی با استفاده از این گیتارها شنیده می‌شود. امیدوارم از مطالعه این مقاله لذت برده باشید، همراه مجله موسیقی سازکالا باشید.

نوشته گیتارهای آکوستیک با بدنه Dreadnought یا بدنه OM، کدام یک بهتر است؟ اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

گیتارهای آکوستیک با بیشتر سکبهای موسیقی مدرن قابل تلفیق است و اکثر هنرمندانی که کار خود را به صورت دمو آماده می کنند، حداقل یک گیتار آکوستیک در دموی خود دارند. در نتیجه این موضوع عجیبی نیست که مهندسین صدا طی نسلهای متمادی تلاش نموده اند که صدای بی نقصی را از آن ضبط نمایند. این برای کسانی که موسیقی را میخرند مزیت بزرگی است، ولی اگر شما یک موزیسین در استودیویی خانگی هستید که باید با آهنگسازیهای بزرگ رقابت کنید، این مسئله برای شما بسیار نا امید کننده خواهد بود.

برای مشاهده قیمت گیتار های آکوستیک از برند های مختلف کلیک کنید.

گیتار مناسب برای ضبط صدا

پیر مارچند در گفتگو با ما می گوید:”یک بار از دنیل لاتنویس درخواست مشاوره کردم تا مرا راهنمایی کند که چگونه یک صدای خوب گیتار آکوستیک ضبط نمایم؟ در پاسخ وی گفت: ابتدا یک گیتار آکوستیک خوش صدا پیدا کنید.” هر چیزی را که در استودیو صدابرداری می کنید، دقایقی را که برای انتخاب آن سپری کردید، آن را تنظیم می کنید و به دقت کوک می نمایید، احتمالا بیشترین میزان تفاوت را در کیفیت ضبط شما خواهد داشت

. برای تشخیص این موضوع، می توان دید که آهنگسازان معمولا کلکسیون شخصی خودشان از گیتارهایی که به خوبی نگهداری شده را دارند (حتی اگر آنها واقعا خودشان هم نوازندگی نمی کنند!) و مشغول دانستن اینکه هر کدام از این گیتارها در چه نقشی مناسب است می شوند.

باب بولاک می گوید:” در سبک کانتری، انتخاب گیتار به مهمی انتخاب میکروفون می باشد.”

مقایسه گیتار گیبسون و تیلور

برای مثال این موضوع مایک کلینک می افزاید:”یک گیبسون J200 به شما صدایی کامل و غنی را می دهد، که بسیار مناسب برای پد (Pad) گذاری روی موسیقی می باشد. گیتارهای Taylor صدایی تیزتر را به شما می دهند که مناسب برای اجرای قسمتهای سولو است. همچنین پیکی که شما انتخاب می کنید می تواند به میزان زیادی صدای ساز شخص نوازنده را تعیین نماید. در نتیجه من گیتار را به پیکهای نرم، متوسط و سنگین امتحان می کنم و تصمیم گیری می کنم. شما حتی می توانید دو پیک را به دو طرف یک سکه بچسبانید و دو پلاک (Pluck) بر روی سیم داشته باشید.”

راههای بسیار زیاد دیگری برای گیتاریستها وجود دارد که صدای خود را تنظیم نمایند، اما اگر شما می توانید به سختی تشخیص دهید که یک گیتار صدای بهتری نسبت به دیگری دارد، بسیار مهم خواهد بود که چگونه به این موضوع نگاه کنید که به نتایج ملزوم دست بیابید. مشورت اصلی که در مورد این موضوع داد این است که اجازه دهید تا نوازنده زمان و فضای کار خود را با شما برای تشخیص صوت مناسب بدهید قبل از اینکه بخواهید کار میکروفون گذاری را انجام دهید.

جو زوک می گوید:”صدابرداری از سازهای آکوستیک یک ورزش تیمی است. به نسبت 9 از هر 10 صدای خوب گیتار آکوستیکی که شما می شنوید  زمانی اتفاق می افتد که شما تنظیمات بسیار جزیی انجام می دهید. مانند جا به جا شدن در چند سانتی متر و یا عوض کردن پیک. همه چیز در دستان نوازنده است.”

درک انتشار صوتی گیتار در صدابرداری از گیتار آکوستیک

یکی از چالشهای اصلی هنگام ضبط گیتار آکوستیک، ثبت توازن خوبی از نویزهای متفاوتی است که ایجاد می کند. در حالیکه کارهای بسیاری هست که می توان انجام داد تا صدای خود ساز را تنظیم نمود، چیزهای زیادی نیز وجود دارد که می توان از طریق میکروفون گذاری دقیق به آن دست یافت. در نتیجه بسیار مهم است که ویژگیهای مهمی را در مدیریت انتشار صوت خاص این ساز بدانید.

برای بررسی قیمت میکروفون های استودیویی و خرید آنلاین به این بخش سازکالا مراجعه کنید.

این بسیار واضح برای همه می باشد که بدنه گیتار تولید طنین می کند اما به طرز تعیین کننده ای این کار را در دو راه اصلی انجام می دهد: نه تنها پنلهای چوبی خودشان می لرزند، بلکه هوایی که در آن وجود دارد نیز این اتفاق برایش می افتد. در حالیکه رزونانسهای پنل کاراکتر صوتی ساز را در راههای بسیار پیچیده ای تحت تاثیر قرار می دهد، عملکرد رزونانس هوا به مقداری ساده تر می باشد و در واقع فقط عملکرد و کشش صوتی فرکانسهای پایین گیتار را بهبود می بخشد.

رزونانس هوای گیتار

رزونانس هوا معمولا زمان ساخت گیتار کوک می شود که در حدود محدوده 100 هرتز قرار بگیرد و تاثیرات آن در صورتی که محور میکروفون را نزدیک سوراخ گیتار ببرید بزرگنمایی می شود و کیفیت صوتی غیر جذاب و پر سروصدایی ایجاد می کند که پیکهای فرکانسی کنترل نشده در فرکانسهای پایین دارد. اگر میکروفون را به صورت عمودی مقداری از حفره گیتار دور کنیم و فرتبورد را به سمت بالا بگیریم، رزونانس هوا و رزونانس پنل به سیگنال کمتر رنگ می دهند و صدایی شفافتر و مستقیمتر از خود سیمهای گیتار، بهتر خود را نشان می دهد.

یکی دیگر از نکاتی که می تواند به شما کمک کند که صدای درستی را بدست آورید این است که رزونانسهای بدنه و هوا ایجاد شده بخش مهمتری را از صدا نسبت به سیمها یا نویزها مکانیکی که توسط پیک و فرت گرفتن به وجود می آید، تشکیل می دهند. اگر پیک اتک یا صدای جنس فرت بسیار واضح است، عقب کشیدن میکروفون خود به دورتر از گیتار می تواند به کاهش آن کمک کند، البته این به بهای از دست رفتن برخی هارمونی هایی است که در صدابرداری از نزدیک می توان ضبط نمود. همین اصوات می توانند در فرکانسهای بالای غنی تر به ما کمک کنند و به سادگی بیشتری نسبت به فرکانسهای پایین و رزونانسهای هوا ممکن است پوشیده شود، پس می تواند دلیلی باشد که همه مدلهای میکروفون گذاری که با سیمها “دیداری” ندارند صدایی نرمتر و گرم را حاصل خواهند کرد.

فاصله میکروفون از گیتار اکوستیک

این موضوع بسیار واضح است که گیتار یک منبع نقطه ای نیست. در کلامی دیگر می توان گفت که دارای ابعاد فیزیکی چشمگیری است، مخصوصا اگر شما میکروفون گذاری از نزدیک را انجام می دهید. به دلیل این که بخشهای مختلف هر ساز فرکانسهای متفاوتی را در مسیرهای مختلفی ایجاد می کنند این موضوع بسیار آسان خواهد بود که به یک صدای ضبط شده نامتوازن رسید اگر شما هر بخش را به صورت میکروفون گذاری از نزدیک صدابرداری نمایید. با این وجود اگر شما میکروفونتان را مقداری عقب ببرید و تلاش کنید که  صدای طبیعی تری از ساز ضبط نمایید، شما ممکن است مقدار زیادی از لرزشهای صوتی فضا را را ضبط نمایید و ممکن است برخی از صداهای غیر طبیعی را حذف نمایید.

نحوه میکروفون گذاری در صدابرداری از گیتار آکوستیک

با در نظر گرفتن این که شما فقط یک میکروفون برای ضبط گیتار خود دارید، تنها یک نوع میکروفون گذاری است که می توان گفت بیشتر بین مهندسین صدای شاغل آن را رایج می دانند و پیشنهاد می نمایند. این نوع میکروفون گذاری به مدل میکروفون گذاری “Vanilla” مشهور است. در این مدل، میکروفون را در نزدیکی قسمت اتصال دهنده نک و بدنه قرار می دهیم، جایی که شما می توانید توازن مناسبی را بین رزونانسهای بدنه و پنل به دست بیاورید در حالیکه به صورت مداوم مقداری از صدای نواخته شده خود سیمها را می توانید داشته باشید که ایده آل برای نمایان کردن نقش گیتار آکوستیک در یک میکس شلوغ می باشد. برخی تغییرات در محل قرار گیری اصلی و زاویه میکروفون مهم می باشد. اما شما می توانید نتایج را بسیار سریع به دست آورید.

با این وجود، کسانی هستند که احساس می کنند این نوع میکروفون گذاری تمرکز بر صدای سیمها را بسیار از دست می دهد و این کار را در بهای به دست آوردن کاراکتر صوتی ساز از رزونانس بدنه انجام می دهد. پس یک بحث در این مورد وجود دارد که گیتار آکوستیک باید از روبه رو ضبط شود و این بحث با توجه به نوع طراحی انتشار صوتی ساز مطرح می شود.

چگونه سیم گیتار آکوستیک خود را عوض کنیم ؟ با نحوه تعویض سیم در این مقاله آشنا شوید.

در نتیجه این بحث به نوع دومی از میکروفون گذاری مرسوم می رسد که توسط مهندسین صدایی همچون استیو آلبینی، ال اشمیت و جیم اسکات مورد استفاده قرار می گیرد. در این مدل میکروفون را به صورت افقی و خطی روبه روی حفره گیتار و در مقابل بدنه گیتار قرار می دهند و صداهای ناخواسته رزونانس هوا را با جابه جایی عمودی خارج از محور حفره گیتار ممکن می سازند.

موقعیت و محل منبع صوتی

با وجود اینکه این موضوع بسیار کارامد است که دلیل پشت میکروفون گذاری ها را متوجه بشویم، باید کیفیتهای رزونانسهای سازهای متفاوت را متوجه شد. گیتارهای آکوستیک، به ویژه می توانند بیشتر سود ببرند از مراحلی که برای میکروفون گذاری صدابرداری از آنها در استودیو انجام می شود. مایک کلینک کارهای پیش زمینه ای را مهمتر از میکروفون گذاری می داند:”به دلیل اینکه هر گیتاری صدای متفاوتی دارد و هرکسی آن را به نحوه متفاوتی می نوازد، من همیشه در ذهن خود به دنبال این هستم که بهترین محل منبع صوتی کجاست. قبل ازینکه حتی میکروفون را در روبه روی گیتار آکوستیک قرار دهم، گوشهایم را برای شنید شعاع صوتی آن آماده می کنم تا بفهمم که صدای درست از کجای آن می آید.”

پیر مارچند ترجیح می دهد تا با توجه به این که چه میکروفونی برای ضبط دارد کار خود را انجام دهد، به جای اینکه فقط به گوشهای خود اعتماد کند، پس وی پیشنهاد می کند که ” سه دقیقه با هدفونهای با صدای بلند، میکروفون خود را در اطراف ساز بچرخانید تا محل مناسب را پیدا کنید و در آنجا رهایش کنید”.

این موضوع بسیار خوب است که به شما بگویند “برو و تجربه کن”. اما بسیار کارامد است که تعدادی ایده از اینکه چه چیزی را ممکن است بشنوید داشته باشید زمانیکه مدلهای دیگری را به غیر از مدلهای میکروفون گذاری مذکور امتحان می کنید. برخی از مهندسین صدا پیشنهاد می کنند که میکروفون را به صورت افقی از حفره صوتی در قسمت بریج دور کنید که در نتیجه تعداد مختلفی از حالات رنگدهی رزونانس پنل جلویی گیتار را ارائه می دهد.

میکروفون گذاری در سمت راست

با این وجود شما در این مدل باید بر روی سایه انداختن روی فرکانسهای بالا کار کنید و همچنین از نویز گسترده پیک نیز آگاه باشیید. میکروفون گذاریهای مختلف با توجه به گوش نوازنده نیز معمولا پیشنهاد می شود، که پاسخ خوبی به نگرانی نوازنده است که می گوید “این چیزی نیست که من می شنوم”. باز هم شما نیاز دارید که در مورد تاثیرات فرکانسهای بالا مراقب باشید.

فروش انواع تجهیزات جانبی گیتار در این بخش وب سایت.

دیگر محل میکروفون که می تواند صدای خوبی را به شما بدهد می تواند در سمت راست نوازنده، مرکز بریج ساز، درست جایی که نویز فرت بیشتر مورد توجه است (برای مثال زمانی که نوازنده به نرمی Finger-Picking می کند) و به شکلی که میکروفون در دورتر از منبع قرار گرفته تا صدای ناخواسته حذف شود. باز هم میکروفون گذاری های بالا و پایین میکروفون می تواند صدای بهتری را ایجاد کن و ممکن است به همین دلایل ممکن است قرار دادن آن جلوتر از ساز همین نتایج را داشته باشد.

فاصله میکروفون، الگوهای قطبی و نقش اتاق

برای به دست آوردن یک توازن ایده آل روی صدای شما، مهمترین چیز فاصله میکروفون شماست. با این وجود عدم تفاهم بسیاری بین مهندسین مختلف برای انجام این کار وجود دارد. برخی می گویند باید چند اینچ و برخی می گویند باید چند فوت فاصله بین میکروفون و ساز باشد.

چرا اختلاف وجود دارد؟ به دلیل اینکه انتخاب میکروفون و الگوی قطبی آن نقش اسسی را بازی می کنند. میکروفونهای دارای جهت می توانند به شکل غیر طبیعی محلهای مخصوصی را نمایان کنند زمانی که از نزدیک مورد استفاده قرار می گیرند.

کیث اولسن می گوید:”گیتار آکوستیک صدای افتضاحی با یک میکروفون کاردیوید نزدیک به آن حاصل خواهد کرد.” وی میکروفونهای اومنی دایرکشنال را برای این کار پیشنهاد می کند که دلایلی خوبی نیز برای نظر او وجود دارد. نه تنها نداشتن تاثیر اثر نزدیکی این مدل میکروفون مقداری آزادی در قرار دادن آن ایجاد می کند، همچنین الگوی قطبی گسترده تر آن مناسب برای ایجاد تصویر صوتی کاملتری از گیتار می باشد.

با وجود اینکه یک اومنی می تواند صدای بیشتری از اتاق را به نسبت کاردیوید در همان مدل میکروفون گذاری ضبط نماید، این حقیقت که می توانید اومنی را نزدیکتر به ساز قرار دهید به این معنی است که اختلاف این دو بسیار کمتر از چیزی است که نخواهید آن را امتحان کنید. به اضافه، شما می توانید به سادگی اوضاع را با نصب کردن چند جاذب آکوستیک کوچک در پشت میکروفون بهتر کنید.

اهمیت نوع اتاق در صدابرداری از گیتار آکوستیک

نوع اتاقی که در آن صدابرداری از گیتار آکوستیک خود را انجام می دهید بسیار کلیدی است. اگر شما در یک محیطی که از نظر آکوستیک بسیار خفه و بسته باشد ضبط می کنید، می توانید میکروفون را عقبتر بکشید نسب به ساز تا تا صدایی با وضوح بالاتر راز به دست آورید- بدون نگرانی بابت نوع یا سطح امبیانس اتاق- و اگر در میکس خود احساس می کنید که فضای کمی دارید می توانید از افکتهای ریورب و دیگر افکتها استفاده نمایید.

فروش آنلاین انواع افکت گیتار با قمیت مناسب  در این قسمت سایت.

این تاکتیک تا حدی ملموس است اگر شما در فکر استفاده از میکروفونهای جهت دار هستید. این موضوع در ضبط صدای خواننده ای که نوازندگی نیز می کند بسیار مورد استفاده می باشد و موجب می شود که سیگنالهای ساز و وکال خوانند ترکیب نشوند. با این وجود این تکنیک کمتر از آن چیزی که شما تصورش را دارید مورد استفاده قرار می گیرد.

علت ترکیب نشدن صدای ساز و وکال

دلیل این موضوع این است که صدابرداری در dead room بسیار زمانبر خواهد بود تا به یک صدای متوازن دست یابید. مخصوصا زمانی که با یک گیتار با صدای معمولی مواجه هستید یا اینکه گیتاریست هنگام اجرا زیاد جا به جا می شود.

اصل این مشکل این موضوع می باشد که میکروفون در dead room یک جهت از فرکانسهای پیچیده یک ساز را ضبط می نماید. در مکانهایی که بازتاب صوتی بیشتری دارند شما می توانید ویژگیهای متفاوتی از طنین گیتار را که از جهات متفاوت گیتار خارج می شود را به دست آورید و در ادامه بازتاب آن از نزدیکترین سطح به میکروفون باعث می شود که صدای طبیعی تری را میکروفون شما ضبط نماید. به اضافه آن این صدای ترکیب شده دارای ثبات بیشتری است زمانیکه میکروفون را در جاهای مختلف قرار می دهید، و محل قرار گیری میکروفون را به موضوع کمتر کلیدی تبدیل می کند. به هر دلیلی، در انتها نتیجه ما این می باشد که آهنگسازان برتر ترجیح می دهند که صدایی دارای بازتاب داشته باشند که از گیتار آکوستیک آن ضبط شده است.

کار با بودجه محدود

اولین چیز که می توان در مورد اتاقها گفت این است که شما در کل باید از اتاقهای کوچک برای ضبط گیتار آکوستیک دوری کنید. مشکل با اتاقهای کوچک این است که مشکلات رزونانسی در فرکانسهایی که در قسمت میانی پایین صدای گیتار قرار دارد به وجود می آید، در نتیجه در تفاوتهای بزرگی در بازده فرکانسی برداشت شده از میکروفون بوجود می آید؛ حتی اگر کوچکترین حرکتی در قرارگیری میکروفون یا ساز صورت بگیرد. این موضوع به این معنا نیست که نمی توانید با مشکلات یک اتاق دارای رزونانس کنار نیایید، اما شرایط شما بسیار آسانتر خواهد بود اگر این مشکلات را نداشته باشید.

به طور مساوی، اگر شما در یک اتاقی بخواهید صدابرداری کنید که بزرگ است و بازتاب صوتی بسیاری دارد که صداهای ناخواسته بسیار از آن می شنوید. اگر اتاق شما دارای امبیانس مناسب است می توانید از پتانسیل آن بهره ببرید ولی در غیر این صورت ضبط صدای بیش از اندازه امبیانس به صدای شما حس نا خوشایندی خواهد داد.

تا زمانی که شما با حالات اتاق و کشش ریورب درگیر نباشید، باید بتوانید نتایجی با صدای خوب با قرار دادن میکروفون و اجرا کننده کنار یک یا دو سطح سخت حاصل کنید. بیش از این موارد، قرار دادن میکروفون در نزدیکی به شما اجازه می دهد که روی صدای سیمهای ساز تاکید بیشتری داشته باشید اگر می خواهید صدای واضح تری را تجربه کنید. شما می توانید از دیوارهای اتاق به عنوان بازتابنده استفاده نمایید یا فرش را بردارید تا بازتابهایی از پایین نوازنده داشته باشید. در استودیوهای دانشگاهها و مدارس، وایت بوردهای متوانند رفلکتورهای مناسبی باشند.

همه چیز به مقدار بیشتر: تکنیکهای میکروفون گذاری چندتایی

آکوستیک محل ضبط شما به هرگونه که می باشد، راه واضح دیگری که برای دریافت صدای بیشتر واقعی با وجود میکروفون گذاری از نزدیک به دست آورید، قرار دادن دو میکروفون، که هر کدام یک بخش از گیتار را ضبط می نماید، می باشد. این شیوه همچنین امکانات شما را در میکس افزایش می دهد که می توانید از ترکیب آنها برای نتایج بهتر بهره ببرید.

با این ایده در ذهن، برخی از صدابردارن تلاش می کنند که یک میکروفون را بر روی سوراخ بدنه گیتار و دیگری را بر روی فرت بورد قرار دهند. ولی در این مدل رزونانس هوا از بین می رود، نویز پیک ایجاد می شود و صدای فرت ها بسیار زیاد شده است. شما امکان این که نتایج بهتری را بگیرید را زمانی پیدا می کنید که یکی از میکروفونها را در محلی که بهترین صدا را دریافت می کنید قرار دهید (از طریق دو روشی که قبلا برای میکروفون گذاری تکی ذکر شده) قبل از این که میکروفون دیگر را وارد صدابرداری کنید. ایده پشت این تکتیک این است که شما آزادی بیشتری در قرار دادن میکروفون دوم خواهید داشت اگر میکروفون اول خود را به صورت درستی قرار داده باشید.

کاهش نویز مکانیکی

برای مثال اگر شما تصمیم گرفته اید که شروع به میکروفون گذاری “Vanilla” کنید و به گرمای صوتی بیشتری برای توازن در صدای سیمها دارید، ممکن است بتوانید از میکروفون گذاریهایی استفاده کنید که بدون نیاز به نگرانی از صدابرداری کمتر از فرکانسهای بالا، با سیمها “دیدار” ندارند و در سایه آکوستیک نوازنده قرار نگیرد. در حالت دیگر، قرار دادن میکروفون اول روبه روی حفره صوتی برای کامل شدن فقط به صدای سیمها نیاز دارد، پس اگر فیلتر high-pass را روی میکروفون دوم قرار دهیم نتیجه بهتری را خواهیم داشت. شما می توانید محلی را انتخاب کنید که نویز مکانیکی را به حداقل می رساند.

روابط فاز و Comb‑filtering در صدابرداری از گیتار آکوستیک

اگر تکنیکهای میکرفون گذاری دوتایی مانند موارد مذکور به شما صدایی کمابیش برخلاف آن چیزی که می خواهید می دهد ممکن است بستگی به روابط فاز بین سیگنالهای میکروفون نیز داشته باشد. چینش دو میکروفونه روی یک ساز صدا را در زمان هایی متفاوت برداشت می کند، با توجه به مسیرهای متفاوتی که طی می کند تا به دو میکروفون برسد. به دلیل وجود این “اختلافات در فاز” سیگنالهای میکروفون لزوما با یکدیگر آنطور که مد نظر شما می باشد نتیجه مناسبی نمی دهند. این موضوع با توجه به تاثیر حذف فرکانس (که comb-filtering گفته می شود) رخ می دهد.

اگر شما متوجه شدید که دو میکروفون شما صدای بهتری در حالت ایزوله دارند تا این که با یکدیگر ترکیب شوند، شما شاید مشکلی با comb-filtering دارید. در این مورد، چند راه حل فوری در دست شما وجود دارد. اولین مورد این می باشد که تلاش کنید تا قطبیت سیگنال یکی از میکروفونها را معکوس نمایید، مخصوصا اگر دو میکروفون در دو جهت مخالف ساز قرار گرفته اند. می توان گفت که تغییرات کوچک در محل قرار گیری میکروفون می تواند تفاوت زیادی در باطن هر گونه comb filtering بدون تغییر کلی صدای گیتار ایجاد کند.

محل قرار گیری نوزانده

اگر شما به صدای ترکیب شده گیتار گوش دهید زمانی که این کار را انجام می دهید، سریعتر خواهید دریافت که چه محلی مناسبتر برای دریافت طنین بهتر می باشد. باز هم ممکن است مقداری زمانگیر باشد که بهترین صدای ترکیب شده را به دست آورید، و زمانی که شما به آن دست یافتید، مطمئن شوید که گیره های پایه را مستحکم کردید تا از خارج شدن آنها از موقعیتشان در طول صدابرداری جلوگیری نمایید. همچنین بسیار خوب خواهد بود اگر پایه هایی را تهیه کنید که امکان افتادن میکروفن از آنها پایین باشد.

همچنین بسیار مهم است که نوازنده هنگام اجرا و بین ضبط و قطعه ها محل قرار گیری خود را حفظ نماید. در غیر این صورت ممکن است که صدای ضبط دچار مشکل فاز شود چرا که فاصله های نوازنده و میکروفونها متفاوت می شود. مقدار چسب رنگی روی زمین می تواند به کمک شما بیاید. می توانید با آنها مرزهایی تعیین کنید که نوازنده در آن محل قرار بگیرد. در صورتیکه نوازنده شما خیلی حرکت کند کار زیادی در این مورد نمی توان کرد. این دلیل دیگری است که از میکروفون دوم در نقش جانبی تری استفاده کنید چرا که comb filtering در بدترین حالت خود خواهد بود اگر از هر دو میکروفون در یک سطح استفاده نمایید.

تکنیک ضیط وانیلا در صدابرداری از گیتار آکوستیک

داشتن قابلیت ضبط صدای کاملتر از میکرفون گذاریهای فاصله نزدیک بسیار کارامد می باشد. ولی بسیاری از متخصصین ترجیح می دهند که از یک جفت میکروفون جهت دار در حالت ضربدری استفاده نمایند که شبیه به حالت “Vanilla” است. این تکنیک توسط بسیاری از موزیسینهای کانتری در نشویل آمریکا مورد استفاده قرار گرفته است.

چاک آینلی می گوید:”من دوست دارم گیتار آکوستیک را در الگوی XY صدابرداری نمایم. یک کپسول به سمت فرت بورد و دیگری به سمت حفره، قرار می دهم. کپسول روی فرت بورد را روی فرت 12 جایی که نک و بدنه ترکیب می شوند می گذارم.”

یکی دیگر از مهندسین صدا در نشویل یعنی باب بولاک می گوید:”این الگو به من اجازه می دهد تا سیمهای بالا و پایین را با جزییات بالاتری ضبط نمایم و در نتیجه نیاز به استفاده از اکولایز کمتری خواهد داشت. همچنین این الگو به ترکیب خوبی از رزونانس گیتار و اتاق می دهد.

فاصله میکروفون گذاری دقیق و زاویه مناسب، تفاوتی را در صدای هرکدام از میکروفونها ایجاد می کند، ولی اگر شما آنها را به فاصله یک فوت قرار دهید، متوجه می شود که صدایی از آنها دریافت نمی کنید. توازن دو سیگنال همانند تنظیم اکولایزر می باشد. بر اساس تجربه به دست آمده ثابت شده که ضبط صدای گیتار آکوستیک با الگوی XY بهتر از روش میکروفون گذاری تکی خواهد بود.

میکس کردن یک گیتار آکوستیک ضبط شده

اگر شما یک میکس شلوغ دارید، ممکن است بخواهید کمی از فرکانسهای پایین بکاهید و محدود 15 کیلوهرتز را تا حدودی بهبود ببخشید تا بتوانید درخشندگی صوتی آن را در این شرایط حفظ نمایید و این کار نیاز به زحمت زیادی ندارد. به طور مشابه، مقداری ساستین می تواند به مقدار چند دسی بل افزوده شود و این کار از طریق کمپرس میزان پایین ورودی صورت میگرد و یا با استفاده از کمپرس موازی اگر صدای پردازشهای ورودی خیلی منقبض می باشند. اگر شما از ریوربهای مشهور درحالت send-return استفاده می نمایید، پس آنها را روی صدای گیتار آکوستیک آورید تا روی میکس شما بشنید، مخصوصا آنهایی که صداهای غمناکتری را دارند، چرا که این گونه ریوربها کمتر به نویز فرت و پیک شما تاکید می کنند.

فاز بین میکرفون ها

اگر شما میکروفون گذاری چندتایی بر روی گیتار خود انجام داده اید، پس مشخص است که ارزش دارد تا توازن روابط فاز بین میکروفونها را بررسی نمایید که آماده تنظیم نهایی باشند. بدون فشار آوردن به نوازنده می توانید وقتی را صرف کنید و بازسازی ویژگیهای صوتی را انجام دهید. این کار را می توانید با جابه جایی جزیی زمانهای ترکهای ضبط شده در مقابل دیگر و یا با استفاده از پلاگین چرخش فاز مانند Little LABS IBP یا Voxengo PHA979 انجام دهید.(نرم افزارهای مجانی چون Betabugs’ Phasebug و Tritone Digital’s Phasetone نیز وجود دارند.

مسئله قرار دادن گیتارهای آکوستیک در فضای آکوستیک می تواند موشکافی دقیقتری را موجب شود چرا که چند حالت محدود بیشتر وجود ندارد. برای قسمتهای ریتم، بسیار معمول است که پهنای استریو از طریق پهنای متقارن دو ترکه ایجاد می شود و این موضوعی است که بسیار از صدابرداران هنگام ضبط فراموش می نمایند.

فقط زمانی به این موضوع می رسند که صدای گیتار مطلوبی را نتوانند دریافت کنند. مهمترین چیز برای به خاطر سپردن این موضوع می باشد در ترک گذاری دوتایی توجه مناسبی به زمانسنجی داشته باشید. حتی اگر به این معنی است که کلیپهای صوتی را کمی به چپ و راست حرکت دهید. در غیر این صورت، ریتم ترک شما مشکل پیدا خواهد کرد و شما صدای استریو آزار دهنده ای را دریافت خواهید کرد. همچنین آگاه باشید که هر ترکی که به صورت دستی پن شده است می تواند از لحاظ زمانی با میکس مطابق شود زمانی که آنها را به صورت مونو گوش می دهید، پس حتما حالت مونو را بررسی نمایید.

سه بعدی کردن در صدابرداری از گیتار آکوستیک

صدابرداری با دو میکروفون به شما این امکان را می دهد تا صدای گیتار را در تصویر استریو خود پخش کنید و این کار از طریق پن کردن آن به چپ و راست ممکن می شود. با وجود اینکه می توانستید فکر کنید که ممکن است صدای غیر طبیعی ایجاد کند، در واقع صدای بسیار طبیعی و سه بعدی را از گیتار در اختیار شما قرار می دهد.

باب بولاک در این مورد می گوید:” به هما شیوه که برای پیانو انجام  می دهم، با فرکانسهای پایین در سمت چپ و فرکانسهای بالا در سمت راست ، صدایی طبیعی و غنی تر خلق می شود.”

تصمیم کلیدی این است که تا چه حد پن را افزایش دهید، به این دلیل که طنین “گیتار 50 فوتی”  با تنظیمات چپ و راستی ساخته شده است که شما به سختی در جای دیگری پیدا می کنید.

آل اشمیت می گوید:” سعی نمی کنم یک تصویر استریو وسیع و واقعی در [گیتار آکوستیک] بدست آورم، می توانید آن را کمی در چپ کمی در راست و کمی در وسط قرار دهید تا به آن کمی استریو اضافه کنید.”

بهبود پهنای استریو

حس بهبود محدود پهنای استریو می تواند به ضبطهای مونو که از افکتهای مودولاسیون استفاده می کنند اضافه می شود. چیزی که جیسون گلداستاین و رناد لتانگ هر دو در موردش صحبت کرده اند. ریوربهای کوتاه امبینس گزینه دیگری می باشند. البته ممکن است که میزان زیاد ریوربهای کوتاه پتانسیل comb-filtering در مقابل سیگنال dry داشته باشد و صدای آن را تغییر دهد. شما انتخاب می کنید که این تغییرات صوتی موجب بهتر یا بدتر شدن نتایج نهایی می شود.

همانطور که گفته شده میکس گیتار آکوستیکی که خوب ضبط شده معمولا کار پیچیده ای نمی باشد. اما گیتار آکوستیکی که بد ضبط شده می تواند یک کابوس باشد و این زمانیست که نیاز دارید که با میکس آن را نجات دهید.

Celemony’s Melodyne DNA

کوک خارج شده می تواند یکی از غیر قابل حل ترین مشکلات باشد. چرا که یک ساز خارج از کوک هیچگاه به صورت درست در میکس با دیگر اجزای آهنگ نمی شیند و مهم نخواهد بود که شما از چه افکتی استفاده نمایید. Celemony’s Melodyne DNA ممکن است محصول چشمگیری باشد اما ترکینگ مجدد قسمت خارج از کوک بهترین کاری است که می توان انجام داد. یک صدابرداری با امبیانس اتاق بد معمولا به همان اندازه آزار دهنده است، چرا که کار زیادی نیست که بتوانید در مورد آن انجام دهید.

در بسیاری از میکسها شما نیازی به قسمت پایین فرکانسی گیتار نخواهید داشت و می توانید صداهای ناخواسته را در این بازه به کلی حذف نمایید (این کار را قبل از کمپرس کردن انجام دهید). با این وجود جایی که صدای ناخواسته ساز بیشتر در میکس مشخص می شود، اکولایز کردن بخشهای مشخص و نقطه ای فرکانسی و کاهش میزان آنها می توان مشکل شما را حل کند. نکته منفی که در این شیوه وجود دارد این است که صداهای در محدوده 100 هرتز می تواند رابطه فاز را بین فرکانسهای متفاوت ساز به هم بریزد پس اگر امکانش وجود دارد اکولایز هر باند را اتوماسیون کرده تا زمانی که به آن نیاز دارید برش داده شود.

کاهش نویز در صدابرداری از گیتار آکوستیک

کاهش نویز پیک یکی از مشکلات معمول است که راههای زیادی برای کاهش آنها و نوسانات سریع فرکانسهای بالا در نظر گرفته شده است.

تام لرد آلژ از کمپرس ساده استفاده می کند:”اگر من یک گیتار آکوستیک را بشنوم که صدایی تیز دارد، یک کمپرسور بر روی آن قرار می دهد و زمان Attack آن را بالا می برم تا از تیزی صدای پیک بکاهم.”

در موارد پیچیده، اما می تواند سخت باشد که این نویزها را بدون از بین بردن هارمونی موزیکال کاهش داد. در نتیجه باید از پلاگینهای de-esser، کمپرس چند بانده یا اکولایز داینامیک استفاده نمود که فرکانسهای بالای بیشتری را هدف قرار می دهند و با دقت بالایی این پردازش را انجام می دهند. تکنیک دیگری که اخیرا بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد پلاگین شکلدهی ترنزینت می باشد.

صدای حرکات فرت در صدابرداری از گیتار آکوستیک

صدای حرکات فرت احتمالا سخت ترین مشکلی است که در صدابرداری گیتار آکوستیک با آن باید کنار آمد. به دلیل اینکه می توانند تا مدتی بمانند و رنج فرکانسهای دیگر را مورد تاثیر قرار دهد. در نتیجه این فرکانسها بازده مناسبی را که می خواهید با استراتژیهای حذف نویز پیک نخواهد داشت. معمولا با تغییر سطح صدا و اکولایز کردن و اتوماسیون کردن آن بر اساس مورد به مورد می توان این مشکل را حل کرد. اما اگر نرم افزار مخصوصی برای این کار مانند Cedar Retouch  دارید، راه حل آسوده تری را برای این مشکل خواهید داشت.

استفاده از سیگنال دی آی DI

تا به این جا به صورت مفصل در مورد چگونگی استفاده از میکروفونها در صدابرداری گیتارهای آکوستیک صحبت کرده ایم، اما حتما شما آپشنهایی را برای ثبت سیگنال DI دارید و برای بهبود سیگنال از دستگاههایی چون Fishman Aura می توانید بهره ببرید. این موضوع بسیار گسترده می باشد و بسیار ارزشمند است که مقاله ای در مورد خود آن نوشته شود ولی خوب است که نگاهی سریع در اینجا به آن داشته باشیم.

مانند همه چیزهای دیگر، در این مورد هم نظرات متفاوتی وجود دارد: بخری آهنگسازان دوست دارند از سیگنال DI استفاده کنند و برخی خیر.

کن نلسون می گوید:”من از صدای گیتارهای آکوستیک که DI شده اند خوشم نمی آید.”

اگر شما هیچگاه صدای آن را نشنیده اید، کار سختی نیست که با وی همدردی کنید. چرا که به نظر می آید صدایی ضغیف و مرده را در مقایسه با سیگنال میکروفون غنی و کامل دارد. با این وجود، فقط به خاطر اینکه DI ها به تنهایی چشمگیر نیستند، بهاین معنا نیست که نباید از ترکیب سیگنالهای میکروفون و DI استفاده کنیم تا تمرکز و وضوح بیشتری داشته باشیم. باب بولاک، فرانک فیلیپتی و استفان استریت همگی میکس در یک DI را تجربه کرده اند.

اگر شما ترکیب میکروفون DI  را انتخاب می کنید، مهمترین چیز که باید به خاطر داشته باشید این است که زمانی که این کار را انجام می دهید سیگنال DI سریعتر از سیگنال میکروفون به رکوردر می رسد. که ممکن است موجب comb filtering  شود مانند زمانی که میکروفونهای ترکیبی را در فاصله های مختلف قرار می دهید.

نوشته صدابرداری از گیتار آکوستیک اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

مقایسه پیکاپ های گیتار بیس آکوستیک و بیس الکتریک

پیکاپ های دقیق (Precision)

به این نوع از پیکاپ P استایل نیز گفته می‌شود و دارای 2 تک سیم پیچ (Single Coil) می‌باشند. این جفت سیم پیچ، در یک پیکربندی هامباکینگ، به خوبی نویز الکترونیکی اطراف را کاهش می دهند. پیکاپ ها یا J استایل از جمله پیکاپ های 8 قطبی پر استفاده‌ای هستند که زیر 4 سیم گیتار شما قرار می‌گیرند. پیکاپ های J به طور معمول طرح‌های تک سیم پیچ هستند. به طور رایج از دو نوع از این پیکاپ‌ها در این سبک گیتارها استفاده شده است، یکی در نزدیکی بریج و دیگری نزدیک به نک قرار داده می‌شود. همانند پیکاپ‌های P، پیکاپ‌های J نیز در یک هامباکینگ سیم پیچی شده‌اند و وقتی باهم استفاده شوند، نویز را به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهند.

پیکاپ های دوئل سیم پیچ هامباکر

هامباکر ها همچنین مقدار خروجی بیشتری نسبت به پیکاپ های تک سیم پیچ تولید می کنند، اگر چه بسیاری از پیکاپ های دوئل سیم پیچ به عنوان افزایش مقاومت پیکاپ‌های تک سیم پیچ مانند مدل J به بازار عرضه شدند.

پیکاپ های پیزوالکتریک

این پیکاپ‌ها از یک ترنسدیسیور به منظور تبدیل ارتعاشات به سیگنال‌های الکتریکی در بدنه ساز یا بریج استفاده می‌کنند. آن‌ها به طور معمول در زیر سدل بریج یا در نزدیکی بریج قرار می‌گیرند و صداهای مختلفی از پیکاپ‌های آهنربایی تولید می‌کنند که اغلب شبیه به صدای گیتار آکوستیک بیس است.

خرید گیتار بیس الکتریک و آکوستیک با قیمت های مناسب در این بخش از سازکالا.

پیکاپ های پیزو

از این پیکاپ‌ها اغلب در گیتار های آکوستیک بیس استفاده می‌شود تا امکان تقویت صدا بدون نیاز به میکروفن فراهم شود. پیکاپ‌های اپتیکال از یک LED مادون قرمز به منظور ردیابی نوری حرکت سیم استفاده می‌کنند، که به این پیکاپ ها امکان می‌دهد تا به تنهایی حجم صدای بالایی را در فرکانس‌های پایین تولید کرده و صدایی بدون Hum یا رزونانس بیش از حد ایجاد کنند. از آنجا که پیکاپ‌های نوری فرکانس‌های زیاد یا صداهای پرکاشنی را به خوبی انتخاب نمی‌کنند، به طور معمول از یک جفت پیکاپ پیزو الکتریک به منظور کامل کردن فرکانس‌های از دست رفته 8 استفاده می‌کنند.

گیتار بیس آکوستیک

گیتار بیس آکوستیک یک ساز بیس با بدنه‌ای از جنس چوب تو خالی می‌باشد، و معمولا بدنه بزرگ‌تر از گیتار است. مانند گیتار بیس‌های قدیمی و دابل بیس، گیتارهای آکوستیک بیس نیز دارای 4 سیم می‌باشند و به طور معمول بر روی تیونینگ (کوک) EADG تنظیم می‌شوند. از آنجا که گاهی شنیدن صدای گیتار آکوستیک بیس بدون آمپلی فایر ممکن است دشوار باشد، همه گیتارهای آکوستیک بیس دارای پیکاپ می‌باشند، به طوری که قادر به تقویت صدای این سبک از گیتارها با آمپلی فایر بیس خواهید بود.

موسیقی سنتی مکزیک چندین نوع گیتار آکوستیک بیس، مانند guitarrón که یک گیتار آکوستیک بیس 6 سیم مکزیکی با عمق صدای بالای است، دارد. بر خلاف گیتار الکتریک بیس که به طور کلی یک ساز با بدنه‌ای سالید است، بدنه گیتار آکوستیک بیس معمولا از چوب توخالی شبیه به گیتارهای آکوستیک ساخته می‌شود.

مطلب پیشنهادی : گیتار بیس چیست؟ هرآنچه باید راجع به آن بدانید.

اکثر گیتارهای آکوستیک بیس دارای فرت بوده اما مدل‌هایی نیز وجود دارند که فاقد فرت می‌باشند. نسخه‌های نیمه فرت این سبک گیتار نیز در بازار موجود است، که بسیار نایاب می‌باشند. گیتار آکوستیک بیس مانند گیتارهای الکتریک بیس و دابل بیس قدیمی معمولا دارای 4 سیم می‌باشد و تیون (کوک) رایج آن ها E-A-D-G می‌باشد. اما مدل‌های 5 سیم یا بیشتر نیز مانند گیتار الکتریک بیس نیز تولید شده‌اند که کمتر متداول هستند.

نوشته مقایسه گیتار بیس آکوستیک و بیس الکتریک اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

قبل از شروع آموزش باید بگوییم که برای تعویض سیم گیتار، ابتدا شما نیاز به خرید سیم گیتار دارید که می‌توانید از طریق کلیک کردن روی لینک “خرید سیم گیتار“ این کار را انجام دهید.

اگر نوازنده سطح مبتدی گیتار هستید و سیم‌های گیتارتان سالم هستند نیز، یادگیری نحوه تعویض سیم گیتار، یک مهارت مفید خواهد بود. برای داشتن صدایی واضح و با کیفیت از گیتارتان، بهتر است که هر چند وقت یک بار نسبت به تعویض سیم‌های گیتارتان اقدام نمایید تا همیشه صدایی گوش نواز و نت‌هایی درست از گیتارتان به گوش برسد که تاثیر مستقیم بر تقویت قدرت شنیداری موسیقیاییتان و همچنین لذت بردن از طنین آن خواهد داشت.

مراحل قبل از شروع تعویض سیم گیتار

قبل از اینکه بخواهید مراحل تعویض سیم را شروع کنید، باید مقدماتی را فراهم کنید. به یاد داشته‌باشید که بدون فراهم کردن این مقدمات، ممکن است نتوانید به درستی کار تعویض سیم گیتار خود را انجام دهید. از آنجایی که این کار نیاز به دقت و تمرکز دارد، لطفا قبل از شروع کار، موارد زیر را انجام دهید. این موارد عبارت‌اند از:

1. یک فضای ساکت و تمیز برای تعویض سیم گیتار خود پیدا کنید: محیط خود را خلوت نگه دارید. به عبارت دیگر، یک فضای آرام برای تیون کردن گیتار خود پیدا کنید که هیچ صدای اضافی دوروبر شما نباشد.
2. تجهیزات خود را آماده کنید : شما نیاز به سیم‌های جدید، تیونر، سیم بر، و String winder دارید. بسته به اینکه شما مبتدی یا متخصص باشید، ممکن است نیاز به تیونر نداشته باشید و بتوانید با گوش خود گیتارتان را کوک کنید.
3. نک گیتار خود را بالانس کنید : از یک ابزار خاص برای ثابت نگه داشتن نک گیتار خود استفاده کنید. اگر مبتدی هستید، می‌توانید از یک قطعه نرم برای این کار استفاده کنید و نک گیتار را بر روی آن قرار دهید.

این مطلب از این قسمت، به دو بخش “مراحل تعویض سیم گیتار آکوستیک” و “مراحل تعویض سیم گیتار الکتریک” تقسیم‌بندی می‌شود. بسته به نوع گیتاری که دارید، می‌توانید بخش آموزشی مربوطه را خوانده و سیم‌های گیتار خود را عوض کنید.

مراحل تعویض سیم گیتار آکوستیک

با فرض اینکه مقدمات کار را انجام دادید و همه شرایط را برای نصب سیم‌های جدید گیتارتان آماده کردید، حالا وقت آن است که کار اصلی را شروع کنیم و مرحله‌به‌مرحله باهم پیش برویم. پس مراحل زیر را با دقت اجرا کنید.

• با استفاده از تیونینگ فشار روی سیم گیتار را کم کرده و سیم را جدا کنید: پیچ کوک را چرخانده و فشار روی هر سیم را کم کنید. وقتی که سیم شل شد، سیم را از تیون خارج کرده و آن را باز کنید.
• پین‌های بریج را از روی بریج خارج کنید: برای جدا کردن هر پین از شکاف داخلی روی بریج می‌توانید از String winder یا انبر یا انگشتان خود استفاده کنید، به این صورت که هر پین را با یک انبر به طرف بالا کشیده و سیم و پین را از هم جدا کنید اما در نظر داشته باشید که در String winder یک قسمت مخصوص بیرون آوردن پین‌ها تعبیه شده و راحت‌ترین روش استفاده از String winder است. بعد از اینکه پین خارج شد، شما می‌توانید سیم را نیز از قسمت بریج گیتار خارج کنید.
• سیم و پین بریج را از 6 سوراخ بریج عبور دهید: پین و سیم را داخل سوراخ بریج قرار دهید. به صورت همزمان سیم را با دست دیگرتان بکشید و با فشار دادن پین به داخل سوراخ سیم و پین هر دو در جایگاه خود قرار می‌گیرند.

• سیم را از پیچ های کوک عبور دهید: هنگامی که در حدود سه اینچ از سیم را از داخل پیچ کوک عبور دادید، سیم را محکم کنید. سیم‌ها باید سفت شوند. سپس سیم گیتار را با استفاده از سیم بر روی پیچ‌های کوک مناسب محکم کنید، اما به خاطر داشته باشید که سیم را در این لحظه تیون نکنید. فقط و فقط سیم را محکم کرده تا مطمئن شوید به درستی تنظیم شده باشد.
• سیم‌های دیگر را محکم کنید: معمولا توصیه می‌شود که سیم‌ها را به ترتیب: می بیس تا می تریبل محکم کنید. سیم‌ها را کمی بکشید تا مطمئن شوید آن‌ها را به درستی تنظیم شده باشند. بیشتر افراد مبتدی نیاز دارند که سیم‌های خود را همراه با ماشین تیونینگ گاه به گاه تیون کنند.
• سیم‌های اضافی را ببرید: سیم‌های اضافی بیرون زده از تیونیگ گیتار می‌تواند مشکلاتی در نوازندگی شما ایجاد کند. هر سیم اضافی را ببرید تا حرکات دست شما راحت‌تر شود.

مراحل تعویض سیم گیتار الکتریک

اگر صاحب یک گیتار الکتریک هستید و می‌خواهید سیم‌های آن را عوض کنید، باید این بخش از مطلب را بخوانید. قبل از این ما درمورد نحوه تعویض سیم‌های گیتار آکوستیک توضیح دادیم اما حالا نوبت به گیتارهای الکتریک رسیده‌است. مراحل تعویض سیم گیتار الکتریک به شرح زیر است:

• سیم ها را محکم کنید: همینطور که سیم را می‌کشید، تقریبا 3 اینچ از سیم خود را عبور دهید تا بتوانید آن را ببرید. انگشت شصت خود را در طرف دیگر سوراخ قرار دهید، پس از برخورد، کشش سیم‌ها را متوقف کنید. یک دست خود را بالای پست قرار داده و دست دیگر را زیر آن قرار دهید تا سیم را با حرکت در جهت عقربه‌های ساعت به آرامی بچرخانید. برای سیم‌های بلندتر روی هد استاک، سیم‌ها را در جهت مخالف بچرخانید و گره بزنید.
• یک حلقه (Loop) و گیره (Crimp) ایجاد کنید: دو انتهای سیم را به هم حلقه کرده و آن را در بالای هد استاک محکم کنید. با این روش سیم را محکم و قفل کنید. سپس پیچ کوک رادر جهت عقربه‌های ساعت چرخانده و از انگشت شصتتان برای احساس محکم بودن سیم استفاده کنید.

• هنگام تیون کردن کشش سیم ها را بررسی کنید: این روند را در صورت لزوم تکرار کنید تا مطمئن شوید سیم‌ها به مقدار کافی محکم شده‌اند. برای شروع از 5 امین فرت استفاده کنید. با یک دست سیم را کشیده و با دست دیگر فرت برد را به طرف بالا حرکت دهید. فرت‌های دیگر را تیون کنید. این پروسه را آنقدر تکرار کنید که هیچکدام از سیم‌ها نلغزند. هنگامی که از میزان کشش سیم‌ها راضی شدید بقیه سیم‌های اضافی را ببرید.

نکته: ممکن است تا ساعاتی بعد از تعویض سیم، گیتارتان مدام از کوک خارج شود. اگر این اتفاق افتاد، بدانید این امری عادی است. بعد از مقداری نوازندگی این مشکل نیز برطرف می‌شود، زیرا کمی طول می‌کشد تا سیم‌ها در جای خود ثابت شوند.

ترتیب بسته شدن سیم گیتار

ترتیب صحیح بستن سیم‌های گیتار نقش مهمی در حفظ کوک و دوام ساز دارد. در گیتارهای شش‌سیم، معمولا از سیم ششم (بم‌ترین) به سمت سیم اول (زیرترین) پیش می‌رویم. این ترتیب به دلیل ضخامت بیشتر سیم‌های بم، فشار بیشتری به بریج و نک وارد می‌کند؛ بنابراین با نصب آن‌ها در ابتدا، تعادل بهتری در کشش سیم‌ها ایجاد می‌شود.

در گیتارهای کلاسیک، ابتدا سیم‌های فلزی (سیم‌های چهارم تا ششم) و سپس سیم‌های نایلونی (سیم‌های اول تا سوم) بسته می‌شوند. در گیتارهای آکوستیک و الکتریک نیز، بستن سیم‌ها از بم به زیر توصیه می‌شود. در هر مرحله، پس از نصب هر سیم، آن را به‌آرامی بکشید و کوک کنید تا از تثبیت بهتر کوک اطمینان حاصل شود.

مشکلات بعد از تعویض سیم گیتار

پس از تعویض سیم‌های گیتار، ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید که بر کیفیت صدا و پایداری کوک تأثیر می‌گذارند. یکی از رایج‌ترین مشکلات، خارج شدن مکرر گیتار از کوک است. به احتمال زیاد این امر به دلیل کش نیامدن کامل سیم‌های جدید رخ می‌دهد. برای رفع این مشکل، لازم است سیم‌ها را به‌صورت دستی بکشید تا سریع‌تر به حالت پایدار برسند.

مشکل دیگر، نصب نادرست سیم‌ها روی گوشی‌های کوک است. اگر سیم‌ها به‌درستی دور گوشی‌ها پیچیده نشوند، ممکن است لغزش کرده و باعث ناپایداری کوک شوند. همچنین، اصطکاک زیاد در شیارهای نات یا سدل می‌تواند مانع از بازگشت صحیح سیم به موقعیت اولیه پس از اجرای تکنیک‌هایی مانند بند شود. استفاده از روان‌کننده‌های مناسب می‌تواند این مشکل را کاهش دهد.

در نهایت، تغییر ضخامت سیم‌ها بدون تنظیم مناسب نک گیتار (Truss Rod) می‌تواند منجر به تغییر در انحنای نک و مشکلات کوک شود.

اگر این مطلب برای شما مفید بود، پیشنهاد می‌کنیم مقاله “انواع سیم گیتار الکتریک و آکوستیک“ را هم بخوانید، تا هنگام خرید سیم گیتار دچار اشتباه نشوید.

در این آموزش سعی کردیم تمام مراحل تعویض سیم گیتار الکتریک و آکوستیک را به صورت مفصل برای شما بیان کنیم. اگر پس از خواندن این مطلب توانستید گیتار خود را به درستی تعمیر کنید، حتما تجربه خود را در بخش نظرات با ما و تمام کسانی که این مطلب را می‌خوانند، به اشتراک بگذارید. همچنین اگر کسی از دوستان یا آشنایان شما گیتار آکوستیک یا الکتریک دارد، با فرستادن این پست برایشان، به آن‌ها در تعویض سیم‌های گیتارشان کمک کنید.

نوشته آموزش تعویض سیم گیتار الکتریک و آکوستیک اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

– قسمت بالای گیتار یا تاپ

– پشت و اطراف به طور معمول باهم در نظر گرفته می‌شود به این دلیل که غالبا از یک جنس می‌باشند.

ظهور صدای گیتار به دلیل جنس چوب استفاده شده در آن است. اگر شما یک مبتدی در نواختن هستید، ممکن است تعجب کنید که تفاوت چوب های گیتار آکوستیک تفاوت تن صدای آن را تعیین می‌کند.

اولین تفاوت چوب های گیتار آکوستیک

چوب‌های لمینت در مقابل چوب‌های سالید (یک تکه): هنگام خواندن در ارتباط با گیتارهای آکوستیک، شما ممکن است متوجه شوید که در سازهای ارزان‌تر، تمایل به استفاده از چوب‌های لمینت وجود دارد، درحالی که در گیتارهای گران‌تر تمایل به استفاده از چوب‌های سالید (یک تکه) دیده می‌شود.

به طور خلاصه، یک گیتار با بدنه کاملا لمینت، جلو، پشت و کناره‌ها از تکه‌های چوبی لایه لایه ساخته شده است. ساخت چوب‌های یک تکه به این معنی است که گیتار از ورق‌های چوبی سالید ساخته شده است. معمولا قسمت جلو، پشت یک گیتار تمام بدنه از دو ورق سخت چوبی، همراه با یک مرکز متصل قابل رویت ساخته شده است. مهم‌ترین مزیت استفاده از چوب‌های سالید این است که این نوع چوب‌ها بسیار پر طنین‌تر هستند، و بنابراین تن صدای بسیار بهتری نسبت به گیتارهای لمینت دارند.

به علاوه، گیتارهای چوب سخت ( به ویژه صنوبر) در اثر خشک شدن در طی زمان بهتر و طنین‌تر می‌شوند. با این حال، کار با گیتار از جنس چوب‌های سالید به مراتب سخت‌تر، و همچنین گران‌تر می‌باشند. گیتارهای از جنس چوب‌های لمینت نسبتا ارزان‌تر بوده و کار با آن‌ها به مراتب آسان‌تر است. با این حال، در حالی که گیتارهای بدنه سالید اغلب در طی زمان کیفیت بهتری پیدا می‌کنند، گیتارهای لمینت در نهایت رو به زوال می‌روند و از کیفیت آن‌ها کاسته می‌شود.

تفاوت انواع چوب های گیتار آکوستیک

صنوبر (SPRUCE)

صنوبر محبوب‌ترین چوب به منظور استفاده در ساخت گیتارهای حرفه‌ای است و با کم رنگ بودنش شناخته می‌شود. دلیل این محبوبیت بخاطر تن صدای همه گیر و عالی آن است. صنوبر زمانی که برای ساخت سازهای چوبی ترکیب می‌شود همواره نتیجه خوبی از کیفیت را نشان داده است.

علاوه بر این، همچنین دارای طرح و حجم بسیار مناسب جهت بوت شدن است. صنوبر گونه ای رایج از چوب است، که باعث افزایش اعتبار مواد تشکیل دهنده گیتار می‌شود. صنوبر سیتکا رایج‌ترین نوع از صنوبر، با رگه‌های مختلف مانند “پنجه خرس” که باعث زیباتر شدن هر چه بیشتر می‌شود. سیتکا با هارمونیک‌های اساسی مشخص شده است.

این مقاله را از دست ندهید: تفاوت گیتار کلاسیک با آکوستیک و فلامنکو

سرو (CEDAR)

سرو احتمالا دومین ماده پر طرفدار برای گیتارهای حرفه‌ای است و به طور کلی می‌توان با رنگی که بیشتر به سمت قهوه ای مایل به قرمز است آن را شناخت.

تفاوت چوب های صنوبر و سرو در گیتار اکوستیک

در تفاوت چوب های سرو و صنوبر گیتار آکوستیک ، سرو بسیار کم تراکم‌تر است. این امر باعث ساکت‌تر، روشن‌تر و ماندگاری کمتر نسبت به صنوبر می‌شود. اما نکته مهم این است که سرو بسیار گرم‌تر بوده و نیاز به زمان کمتری برای رسیدن به پتانسیل کامل تونال خود دارد. در نتیجه، سرو یک انتخاب محبوب در بین نوازندگانی با انگشتان سبک است.

ماهون یا ماهاگونی (MAHOGANY)

ماهون یک نوع چوب متراکم، دارای رنگی تیره، و رگه‌های نزدیک بهم است. به طور کلی از لحاظ تن، بسیار گرم‌تر، تاریک‌تر نسبت به سرو و صنوبر است. اگر چه معمولا به عنوان تزئینی برای پشت و کناره‌های کاسه گیتار استفاده می‌شود، ماهون گاهی به عنوان ماده اصلی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به عنوان ماده ای برای پشت و کناره‌های گیتار، چگالی ماهون می‌تواند محکم و همراه با طرح ریزی فوق العاده، گرم، اما با تعریف و یک کاراکتر “چوبی” باشد. ترکیبی از صنوبر و ماهون یکی از محبوب‌ترین ترکیب‌ها برای ساخت گیتارهای حرفه‌ای است، زیرا تنی را ایجاد می‌کند که بسیار متعادل، اما تطبیق پذیر است و خود را با اکثر سبک‌های موسیقی همراه می‌کند.

تاثیر چوب افرا در صدای گیتار

گرچه افرا (MAPLE) از محبوبیت کمتری به عنوان یک چوب برای ساخت ساز دارد، با این وجود افرا در برخی از محبوب‌ترین گیتارهای صوتی که تا کنون ساخته شده است (به عنوان مثال Gibson J-200) بکار گرفته شده است. یکی از سخت‌ترین و متراکم‌ترین گونه‌های چوب‌های مخصوص ساز بوده، افرا در کنار طرح ریزی عالی و تعریف عالی از نت، صدای بسیار واضح و خوبی تولید می‌کند.

همه گیتارهای آکوستیک از جنس افرا، و حرفه‌ای‌ترین گیتارها از جنس افرا معمولا رایج نیستند، اما چوب افرا در پشت و کناره‌های گیتار بسیار استفاده می‌شود، و اغلبا توان‌های بالا و رنج متوسط را به گیتار اضافه می‌کند.

چوب بلسا بنفش (BALSA)

به عنوان یکی از گران‌ترین گونه‌های چوب ساخت ساز شناخته می‌شود، چوب بلسان بنفش حرف برای گفتن بسیار دارد. با این حال، با تن گرم و صاف همراه با هارمونی‌های فرعی پیچیده بسیار جذاب و فریبنده می‌باشد.

از لحاظ ظاهری، چوب بلسان بنفش معمولا قهوه ای تیره، شکلاتی، همراه با رگه‌های باریک است، و به طور کلی به عنوان ماده ای برای پشت و کناره‌های بدنه گیتار استفاده می‌شود. فروشگاه اینترنتی سازکالا آماده فروش اقساطی گیتار در انواع آکوستیک، فلامنکو، کلاسیک و الکتریک به شما علاقمندان به موسیقی می‌باشد.

نوشته تفاوت چوب های گیتار آکوستیک اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

گیتار الکترو آکوستیک به هر گیتار استانداردی که مجهز به یک سیستم پیکاپ یا میکروفون، که در درون ساز تعبیه شده باشد اطلاق می‌شود. این ویژگی امکان متصل شدن گیتار به آمپلی فایر یا سیستم PA و در نتیجه تقویت صدا را فراهم می‌کند.

ویژگی های گیتار الکترو آکوستیک چیست

هر گیتار الکترو آکوستیک می‌تواند با سیستم پیکاپ در صورت نیاز شما به آمپلی فایر متصل شود. توانایی تقویت صدای ساز شما بدون نیاز به میکروفون بصورت جداگانه یکی از ویژگی‌های این قابلیت است. همراه با سیستم پیکاپ تعبیه شده در این ساز، این گیتار می‌تواند مستقیما به یک آمپلی فایر یا کنسول میکسر وصل شوند.

استفاده از این گیتار به این روش، یک خروجی تونال سازگار برای شما امکان پذیر کرده و کنترل آن در اجرای زنده را آسان‌تر می‌کند. این ویژگی زمانیکه ممکن است وقت کافی برای صدا گرفتن از یک میکروفون جداگانه قبل از اجرا نداشته باشید، بسیار مفید خواهد بود. همچنین در استفاده از میکروفون معمولی باید در نوع میکروفن ، نام تجاری میکروفون، الگوهای قطبی و قرار گیری میکروفون، حرکات کوچک بوسیله گیتاریست که ممکن است بر صدا تاثیر بگذارد، مقدار گین قابل دسترسی قبل از فیدبک دقت کافی را داشته باشید بدین ترتیب یک گیتار الکترو آکوستیک می‌تواند گزینه بهتری باشد.

مقرون به صرفه  

گیتار های الکترو آکوستیک با داشتن پیکاپ‌های مگنتی یا پیزو باعث آسان شدن ضبط و اجرای زنده و حتی کاهش هزینه‌ها می‌شوند. صدا برداری به وسیله میکروفون بسیار هزینه بر و به مراتب سخت‌تر از استفاده از پیکاپ است. از طرفی پیکاپ‌ها امکانات رایگانی نیز در اختیار ما می‌گذارند مثل داشتن اکولایزر روی خود گیتار. این ویژگی باعث می‌شود نوازنده نیازی به داشتن اکولایزر جداگانه نداشته باشد. همچنین بر روی یک سری پیکاپ‌ها چند افکت نیز دیده می‌شود که برای خرید جداگانه هر کدام از آن‌ها نیاز به هزینه جداگانه دارید.

انواع گیتار های الکترو آکوستیک

3 روش اصلی برای تقویت گیتار آکوستیک شما بدون استفاده از میکروفون معمولی وجود دارد. متداول‌ترین روش استفاده از پیکاپ پیزو است که در زیر سدل سیم‌ها، در بخش بریج قرار می‌گیرد. روش دیگر نیاز به یک پری آمپ On-board و منبع تغذیه که معمولا باتری 9 ولتی است و استفاده از پیکاپ معمولی مغناطیسی است که زیر سیم‌ها نصب می‌شود. این روش بسیار آسان است، زیرا نیازی به تغییرات در گیتار نیست.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره نحوه عملکرد پیکاپ‌های گیتار الکترو آکوستیک می‌توانید به مقاله تفاوت پیکاپ های گیتار مراجعه کنید.

روش سوم نصب میکروفون کندانسور الکتریکی در داخل گیتار است. تولید، مانند Maton-AP-5 Pro، که شامل یک پیزو زیر سدل‌ها و یک میکروفون داخلی، یا مگ میک Seymour Duncan می‌باشد که شامل ترکیب یک پیکاپ مگنتیک همراه با یک میکروفون داخلی است. امروزه، نوازندگان آکوستیک غالبا گیتارهای خود را سفارشی می‌کنند تا ترکیبی از دو یا چند نوع از این پیکاپ‌ها بدست آورند، این موضوع به این معناست که ساز به خودی خود دارای چند خروجی می‌باشد.

انتخاب گیتار الکترو آکوستیک

پاسخ ساده ای در این رابطه وجود ندارد، زیرا این موضوع بستگی به نحوه نوازندگی شما، نوع گیتار آکوستیک و نوع صدایی است که تولید می‌کنید. اگر شما خواهان به روز رسانی هستید و از قبل یک گیتار آکوستیک عالی داشته اید، پس منطقی است که یک سیستم پیکاپ مناسب با این ساز را داشته باشید. اگر یک ساز متوسط دارید، خرید گیتار الکتروآکوستیک را  انتخاب کنید، زیرا پیکاپ توسط کارخانه نصب شده، و برای این ساز بهینه سازی شده است. وقتی یک گیتار الکتریک را تست می‌کنید، و به دقت گوش می‌دهید صدای تقویت شده به وضوح شبیه به ورژن بلندتر صدای خروجی از کاسه گیتار می‌باشد.

معرفی چند مدل پرفروش در سازکالا

Ibanez JSA10-BK

گیتار آکوستیک Ibanez JSA10-BK یکی از سازهای امضای Joe Satriani، گیتاریست افسانه ‌ای، است که با همکاری شرکت معتبر Ibanez طراحی و تولید شده است. این گیتار با کیفیت ساخت بی ‌نظیر، جزئیات زیبا، و عملکرد صوتی عالی، یک انتخاب ایده‌ آل برای نوازندگان حرفه‌ای و افرادی است که به دنبال سازهای برتر هستند.

خرید Ibanez JSA10-BK

Fender FA-235E Concert – Natural

شرکت فندر یکی از محبوب‌ترین برندهای دنیا در زمینه تولید گیتارهای با کیفیت دنیا به شمار می‌رود که در سال‌های اخیر، سازهای مختلفی را به بازار عرضه کرده است. این شرکت نه تنها در زمینه تولید گیتار الکتریک یکی از موفق‌ترین شرکت‌های دنیا به شمار می‌رود، بلکه گیتارهای آکوستیکی که توسط مهندسین شرکت فندر ساخته می‌شود نیز توسط بزرگ‌ترین نوازندگان دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد.

خرید Fender FA-235E Concert – Natural

IBANEZ AEG70-VVH

کمپانی IBANEZ مدل‌های جدید و به روز شده سری AEG خود را معرفی کرد که برای چندین دهه به دلیل قابلیت‌های راحت بودن، بدنه جمع و جور و دسته باریک مورد توجه قرار گرفته اند. گیتار الکترو آکوستیک Ibanez AEG70-VVH یکی از مدل‌های این سری می‌باشد که به قابلیت اجرا پذیری بالایش معروف بوده که باعث می‌شود در هر وضعیتی، چه نشسته و یا ایستاده، احساس راحتی را با آن تجربه کنید.

خرید IBANEZ AEG70-VVH

CORT MR500E – OPN

طراحی گیتارهای الکتروآکوستیک سری MR از کمپانی کورت، نمونه‌ی بارزی است که نشان می‌دهد این کمپانی همواره در تلاش بوده تا سازهایی تولید کند که دارای بالاترین کیفیت ساخت و امکانات مدرن بوده، و در عین حال از لحاظ قیمت بسیار مناسب و قابل‌ رقابت با سایر محصولات می‌باشد.

خرید CORT MR500E – OPN

Cort Sunset Nylectric II W/Bag – Natural

گیتار Sunset Nylectric برای پر کردن شکاف بین نوازندگان گیتار الکتریک و گیتار کلاسیک با ادغام ویژگی‌های گیتار کلاسیک با سبک بدنه سازهای الکتریکی طراحی شده است. این گیتار ظرافت را در مهندسی و طراحی ساز الکتروکلاسیک به نمایش می‌گذارد و در عین حال کیفیت ساخت عالی خود را حفظ می‌کند.

خرید Cort Sunset Nylectric II W/Bag – Natural

نوشته گیتار الکترو آکوستیک چیست؟ اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

گیتار کلاسیک

ویژگی‌های ساختاری

سیم‌ها: گیتار کلاسیک از سیم‌های نایلونی استفاده می‌کند که به صدای آن لطافت و گرمای خاصی می‌بخشد. سیم‌های نایلونی نسبت به سیم‌های فلزی فشار کمتری به انگشتان وارد می‌کنند، که آن را برای نوازندگان مبتدی مناسب‌تر می‌کند.

بدنه: بدنه‌ی گیتار کلاسیک نسبت به گیتار آکوستیک کوچک‌تر است و عموماً از چوب‌هایی مانند سدر (Cedar) یا صنوبر (Spruce) برای صفحه‌ی جلو و ماهون (Mahogany) یا رُزوود (Rosewood) برای پشت و کناره‌ها ساخته می‌شود.

دسته (نک): دسته‌ گیتار کلاسیک پهن‌تر است (معمولاً حدود ۵۲ میلی‌متر در قسمت نات)، که فضای بیشتری بین سیم‌ها ایجاد می‌کند و برای نوازندگان Fingerstyle مناسب‌تر است.

فینگربرد: صفحه انگشت‌گذاری صاف و بدون انحناست و معمولاً نشانگر فرت‌ ندارد.

خرک و تیغه: خرک گیتار کلاسیک بدون پین است و سیم‌ها به صورت گره‌ای به آن متصل می‌شوند.

ویژگی‌های صوتی

صدای گرم و ملایم: صدای گیتار کلاسیک لطیف، نرم و فاقد تیزی سیم‌های فلزی است.

رنج داینامیکی وسیع: صدای تولید شده برای اجرای قطعات کلاسیک مناسب است، زیرا می‌توان از دینامیک‌های مختلفی استفاده کرد.

طنین طبیعی و غنی: به دلیل جنس سیم‌ها، ماندگاری تنین نت‌ها طولانی‌تر است.

سبک‌های موسیقی مناسب

• موسیقی کلاسیک
• موسیقی لاتین (مانند باسا نوا و سامبا)
• موسیقی سنتی اسپانیایی
• برخی سبک‌های جَز و بلوز آکوستیک

در ادامه مقاله تفاوت گیتار های آکوستیک با کلاسیک و فلامنکو با ما همراه باشید.

گیتار فلامنکو

ویژگی‌های ساختاری

سیم‌ها: مانند گیتار کلاسیک، گیتار فلامنکو هم سیم‌های نایلونی دارد، اما از سیم‌هایی استفاده می‌شود که کشش بیشتری دارند تا صدایی شفاف‌تر و تیز تر تولید کنند.

بدنه: نسبت به گیتار کلاسیک کوچک‌تر و نازک‌تر است. پشت و کناره‌ها معمولاً از چوب‌های سبکی مانند چنار (Cypress) یا سرو (Cedar) ساخته می‌شوند که صدای روشن‌تر و پرکاسیو بیشتری تولید کند.

دسته: معمولاً کمی باریک‌تر از دسته‌ گیتار کلاسیک است.

گلپیدور (Golpeador): یک صفحه‌ پلاستیکی روی صفحه‌ی صدا قرار دارد که برای محافظت در برابر ضربه‌های انگشتان در تکنیک‌های خاص فلامنکو (مانند گولپه) استفاده می‌شود.

ارتفاع سیم‌ها: سیم‌های گیتار فلامنکو به صفحه‌ انگشت‌گذاری نزدیک‌تر هستند (اکشن پایین‌تر)، که باعث می‌شود اجرای سریع و تکنیک‌های مانند راسگوادو (Rasgueado) و پیکادو (Picado) آسان‌تر شود.

ویژگی‌های صوتی

صدای شفاف و تیز: نسبت به گیتار کلاسیک، صدای فلامنکو روشن‌تر و تیزتر است.

طنین کمتر: به دلیل چوب‌های سبک و اکشن پایین، صدای گیتار فلامنکو دوام کمتری دارد.

بیس ضعیف‌تر: معمولاً صدای باس (سیم‌های بم) عمیق نیست و تمرکز بیشتری روی نت‌های میانی و زیر دارد.

حساسیت بالا: کوچک‌ترین ضربه‌ها روی صفحه‌ی صدا تأثیر دارد و برای اجرای تکنیک‌های پرکاسیو ایده‌آل است.

سبک‌های موسیقی مناسب

• موسیقی فلامنکو و اسپانیایی
• برخی سبک‌های لاتین
• موسیقی ترکیبی با سبک‌های مدرن

گیتار آکوستیک

ویژگی‌های ساختاری

سیم‌ها: گیتار آکوستیک از سیم‌های فلزی (معمولاً برنز یا فسفر برنز) استفاده می‌کند که باعث تولید صدایی بلند و درخشان می‌شود.

بدنه: معمولاً بزرگ‌تر از گیتار کلاسیک و فلامنکو است. رایج‌ترین شکل‌های بدنه شامل دِرِدناُت (Dreadnought)، جَمبُو (Jumbo) و اُمنی‌بادی (Omni-body) هستند.

چوب استفاده شده: اغلب از صنوبر (Spruce) برای صفحه‌ صدا و ماهون (Mahogany)، افرا (Maple) یا رزوود (Rosewood) برای پشت و کناره‌ها استفاده می‌شود.

دسته: باریک‌تر از دسته‌ گیتار کلاسیک است و راحت‌تر در دست جای می‌گیرد.

صفحه انگشت‌گذاری: دارای نقطه‌گذاری در فرت‌های ۳، ۵، ۷، ۹، ۱۲ و غیره است.

خرک: سیم‌ها با پین روی خرک محکم می‌شوند.

ویژگی‌های صوتی

صدای بلند و رسا: سیم‌های فلزی باعث می‌شوند صدا بیشتر و با برد بیشتری پخش شود.

صدای شفاف و زنگ‌دار: دارای وضوح بالاتر و درخشندگی بیشتری نسبت به گیتار کلاسیک و فلامنکو است.

بیس قوی‌تر: باس غنی‌تری دارد که در سبک‌های عامه‌پسند کاربرد دارد.

سبک‌های موسیقی مناسب

• موسیقی فولک و بلوز پاپ و راک آکوستیک
• کانتری
• برخی سبک‌های جز

تفاوت گیتارهای کلاسیک با فلامنکو

گیتار کلاسیک در بین انواع مختلف گیتار  جز پرطرفدارترین‌ها می‌باشد. قاعدتا این مدل به گونه ای طراحی شده است که صدای نرم و لطیف آن برای اجرای قطعات کلاسیک مناسب باشد. شاید در نگاه اول تفاوتی بین گیتار فلامنکو و کلاسیک به نظر نرسد ولی در باطن تفاوت‌های عمده ای در این دو مدل وجود دارد. تفاوت عمده در نوع چوب بکار برده شده در صفحه ی رو، کنار و پشت، و همچنین ساختار این دو مدل می‌باشد. در مدل کلاسیک در صفحه رویی از چوب اسپروس، صدر، ماهاگانی و میپل استفاده می‌شود.

چوب اسپروس در گیتار کلاسیک چوب پر طرفدارتری می‌باشد. چوب‌های نام برده در لطیف‌تر شدن صدای ساز کمک بسیاری می‌کنند. در گیتارهای کلاسیک چوب‌های متنوع‌تری در بک و ساید استفاده می‌شود. رز وود، سپلی، ماهاگانی، میپل، کوآ و … استفاده می‌شود. باید به این نکته توجه داشت اگر قصد یادگیری سبک پاپ را دارید این مدل مناسب‌ترین گیتار برای شما می‌باشد. همچنین مدل‌های پیشرفته کلاسیک همراه با پیکاپ‌های پیزو (Piezo) در بازار عرضه می‌شوند. پیکاپ قابلیت اتصال به امپلی فایر یا میکسر را دارد به این ترتیب احتیاجی به استفاده از میکروفون برای اجرای زنده یا رکورد نخواهید داشت. می‌توانید اطلاعات بیشتر درباره پیکاپ های گیتار را در این مقاله مشاهده کنید.

تفاوت گیتار اکوستیک با کلاسیک و فلامنکو در سیم

تفاوت گیتار آکوستیک با کلاسیک و فلامنکو کاملا محسوس است. همانطور که می‌دانید در گیتارهای کلاسیک و فلامنکو از سیم‌های نایلونی برای نواختن استفاده می‌شود. در گیتار اکوستیک از سیم‌های استیل و دیگر آلیاژهای فلزی استفاده می‌شود. این مدل در سبک‌های بلوز، جز، کانتری و راک کاربرد بیشتری دارد. تعداد فرت‌های آن اغلب 21 و 22 فرت است.

این مدل نسبت به بقیه مدل‌ها پیشرفت‌های بیشتری داشته است. نوع کاسه در آن بسیار متفاوت بوده و سلیقه نوازندگان سبک‌های مختلف در آن لحاظ شده است. بیش از 15 نوع کاسه متفاوت برای این نوع ساز ساخته شده است. در دهه 70 میلادی برند اویشن (OVATION) گیتارهایی تولید کرد که فقط صفحه رویی از جنس چوب بود بک و ساید این گیتار بصورت منحنی ساخته شده و جنس آن از پی وی سی بود که مورد استقبال نوازندگان بزرگی قرار گرفت.

نوشته تفاوت گیتار های آکوستیک با کلاسیک و فلامنکو اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.