جلسه دوم آموزش تار

جلسه سوم آموزش تار

جلسه چهارم آموزش تار

جلسه پنجم آموزش تار

جلسه ششم آموزش تار

جلسه هفتم آموزش تار

جلسه هشتم آموزش تار

جلسه نهم آموزش تار

جلسه دهم آموزش تار

جلسه یازدهم آموزش تار

جلسه دوازدهم آموزش تار

جلسه سیزدهم آموزش تار

جلسه چهاردهم آموزش تار

آموزش تار جلسه پانزدهم

همچنین در صورت تمایل می‌توانید محتوا این قسمت از آموزش تار را به صورت خلاصه، در پایین صفحه مطالعه نمایید. برای مطالعه محتوا این ویدئو  با ما در سازکالا همراه باشید.

مقدمات لازم برای یادگیری تار

آشنایی کلی با ساز تار

از گذشته تا کنون ساز تار پیشرفت و شهرت زیادی پیدا کرده، اما شکل ظاهری آن یکسان بوده است. در دهه های اخیر اساتید مطرح ایرانی توانستند دستاورد های بزرگی را برای این ساز رقم بزنند و مسیر آن را به سمت تکامل و بیشتر شناخته شدن هدایت کنند. علاوه بر این تار به موسیقی بین المللی و ارکسترها نیز راه یافته و بسیاری از مردمان کشور های دیگر را به خود علاقه مند کرده است.

قیمت تار با کیفیت و بررسی مشخصات فنی مدل های مختلف

امروزه در کشور ما خیلی از کودکان و نوجوانان علاقه مند به یادگیری تار هستند و در این بین افراد کم سن متعددی توانسته اند با استعداد درخشان خود همه را شگفت زده کنند. اکنون استادان جوان زیادی مشغول به فعالیت در عرصه موسیقی سنتی ایرانی هستند و این باعث شده تکنیک ها و سبک های جدید برای سازهای مانند تار بوجود بیاید.

آموزش تار برای کودکان و بزرگسالان

برای کودکانی که علاقه مند به یادگیری این ساز هستند ، سن پیشنهادی معمولا بین ۷ تا ۸ سال است اما در کل در هر سنی که کودک بتواند ساز را دست بگیرد و بر آن مسلط شود می‌توان آموزش تار را شروع کرد. همچنین برای سنین کودک تا نوجوان می‌توان تاری با اندازه استاندارد برای آن سن خریداری کرد.

معمولا تار های سایز ۴/۲ و  ۴/۳ برای سنین کم استفاده می‌شود. والدین گرامی توجه کنند که تشویق و حمایت مهمترین چیزی است که می‌تواند فرزند شما را در این راه موفق کند.

اما یکی از مشکلات متداول برای بزرگسالان ممکن است کمبود وقت یا انرژِی و انگیزه باشد. بعضی افراد در ذهن خود به این نتیجه میرسند که دیگر دیر شده ، این کاملا اشتباه است!

برای فراگیری مهارتی مانند موسیقی هیچوقت دیر نیست. موسیقی بدون هیچ حد و مرزی در اختیار شماست تا بر آن مسلط شوید و روح و روان خود را جلا دهید. بیدار کردن احساسات شما یکی از اهداف اصلی موسیقی است. برای مثال در هنگام گوش دادن به موسیقی شاد و غمگین احساس ما متفاوت است یا همنیطور در گوش دادن به سبک‌های مختلف موسیقی.

برای شروع آموزش تار چه اقداماتی لازم است

برخی افراد برای شروع کردن تردید دارند و نگرانند، اما کافیست انگیزه لازم را بدست بیاورید تا به آرزو و علایق خود برسید. می‌توانید به این فکر کنید که در آینده ای نه چندان دور قطعات مورد علاقه خود را با ساز خودتان می‌نوازید یا با تلاش و تمرین به یک استاد موسیقی تبدیل می‌شوید.

پس از تهیه ساز مناسب، در اولین قدم باید از آموزش های ویدئویی، آنلاین و یا حضوری استفاده کنید. با توجه به مشغله های روزانه می‌توانید حداقل زمان را برای تمرین اختصاص دهید. اما برای هنرجویان مبتدی حداقل ۴۰ دقیقه برای گرم کردن دست و بین ۱ تا ۲ ساعت تمرین قطعه نوازی پیشنهاد می‌شود. پس از آشنایی اولیه با نحوه نواختن ساز تمرین ها شروع میشوند که به راحتی می‌توانید در فیلم نحوه تمرین کردن را مشاهده کنید و سپس به صورت روزانه آنها را انجام دهید.

یکی از سوالات متداول این است که تا چه زمان باید به تمرین اولیه بپردازیم؟

یادگیری هر مهارتی احتیاج به تمرین مداوم دارد و تمرین باید تا زمانی انجام شود که بر روی آن مهارت مد نظر مسلط شوید. برای مثال برای تمرین انگشت گذاری و مضراب زدن تار باید تا زمانی تمرین کنید که انجام دادنشان برای شما راحت باشد. اما فراموش نکنید که تمرین همیشه ادامه خواهد داشت اما در سطح های مختلف. حتی اساتید و افراد کاملا حرفه ای زمانی را برای تمرین خود اختصاص میدهند ، پس نا امید نشوید و به تمرین کردن ادامه دهید تا حرفه ای شوید.

در این بخش میخواهیم با قسمت های مختلف ساز تار آشنا شویم :

• کاسه ، از چوب ساخته میشود. گلابی شکل است و دارای یک قسمت بزرگ و کوچک است. قسمت بزرگتر کاسه و قسمت کوچکتر نقاره نامیده میشود.
• پوست ، بر روی دهانه های کاسه قرار میگیرد. پوست استفاده شده در تار معمولا از جنس پوست بره تودلی یا بز است.
• خرک ، در راستای سیم گیر و دسته بر روی پوست دهانه بزرگ تار قرار میگیرد. این قسمت که معمولا از جنس استخوان است وظیفه تفکیک سیم ها ، ثابت نگه داشتن و تنظیم فاصله آنها با صفحه انگشت گذاری را دارد.
• سیم گیر ، قطعه کوچک چوبی از جنس چوب یا استخوان است که در انتهای کاسه و قبل خرک قرار میگیرد. در سیم گیر شیار هایی وجود دارد که تاب انتهای سیم ها در بین آنها قرار میگیرد.
• دسته ، قسمتی است که بین سر پنجه و نقاره قرار دارد. معمولا از چوب های سختی مانند گردو و توت ساخته میشود. روی دسته صفحه انگشت گذاری نامیده میشود که دو نوار سفید رنگ در طرفین آن از جنس استخوان میباشد. استخوان به منظور زیبایی و مقاومت بیشتر استفاده میشود.
• پرده ها ، از جنس نایلون یا روده حیوانات است که به دور دسته میپیچد. پرده ها یا دستان ها بر روی دسته ثابت هستند و انگشت نوازنده پشت هر پرده با کمی فشار قرار میگرد سپس با مضراب به سیم ها ضربه وارد میشود تا نت مورد نظر نواخته شود.
• شیطانک ، معمولا از جنس استخوان است. بین سرپنجه و دسته قرار دارد تا سیم ها از شیار های آن عبور کنند و به گوشی ها برسند.
• سرپنجه ، در ابتدای دسته قرار دارد. سرپنجه یا جعبه گوشی ها شامل ۶ عدد گوشی میشود که در هر طرف آن ۳ گوشی قرار گرفته است.
• گوشی ها ، به تعداد سیم های تار یعنی ۶ عدد هستند. این گوشی های چوبی برای کوک کردن سیم ها استفاده میشوند.

کوک سیم های تار

به طور کلی تار دارای ۶ عدد سیم است که به ترتیب از پایین به بالا ( زیر به بم ) به این شکل کوک می‌شوند :

دو سیم اول ، دو ( C )

دو سیم دوم ، سل  ( G )

دو سیم سوم ، دو  ( C )

نحوه نواختن تار

نحوه صحیح گرفتن ساز ، انگشت گذاری و مضراب زدن از لازمه های نواختن تار است. صحیح گرفتن ساز در نوع نواختن و همچنین ظاهر شما از دید مخاطب تاثیر گذار است.

گرفتن ساز

همانطور که در فیلم مشاهده می‌کنید، تو رفتگی بین کاسه و نقاره بر روی ران پا قرار میگیرد. و پای راست بر روی پای چپ گذاشته می‌شود. دقت کنید که نه باید خیلی افتاده باشید و نه خیلی صاف و خشک. بهترین حالت این است که خیلی معمولی و راحت بر روی لبه صندلی بنشینید.

انگشت گذاری

برای گرفتن ساز باید از دست چپ خود استفاده کنید که وظیفه انگشت گذاری هم با همین دست است. به یاد داشته باشید که دسته ساز باید افقی و صاف قرار بگیرد. دسته نباید به سمت پایین بیافتد یا به سمت بالا نگه داشته شود. برای گرفتن دسته با دست چپ ، باید توسط انگشت شست و انگشت اشاره حلقه ای ایجاد کنیم.

در انگشت گذاری برای گرفتن اولین پرده از انگشت اشاره استفاده می‌شود و برای گرفتن پرده های بعدی از انگشت های دو، سه و گاها چهار. نکته مهم درباره انگشت گذاری این است که حتی الامکان سعی کنید هنگام گرفتن پرده های پایین‌تر با انگشت دو ، انگشت یک را روی پرده قبلی نگه دارید و برای گرفتن پرده با انگشت سه، انگشتان یک و دو را روی پرده های قبلی نگه دارید تا در حالت اماده برای برگشت بر روی پرده های قبلی باشند.

مضراب زدن

برای مضراب زدن باید ابتدا مضراب را در بین انگشت شست و انگشت اشاره و وسط قرار دهیم به شکلی که انگشت اشاره به کناره موم مضراب بچسبد. سپس ساعد دست راست را بر روی چرم انتهای کاسه قرار می‌دهیم به طوری که پایین کف دست مماس با خرک باشد و ساعد در راستای خرک و سیم گیر قرار گرفته باشد.

بالا و پایین رفتن مضراب توسط نیروی حرکت مچ صورت میگیرد. برای نواختن فقط باید مچ نوازنده در حرکت باشد. برای مضراب زدن بر روی سیم‌ها دو حالت اصلی داریم. مضراب راست از بالا به پایین و مضراب چپ از پایین بالا است.

آشنایی با کلید سل

به طور کلی سه نوع کلید برای نت‌ نویسی در موسیقی مدرن بکار می‌رود که عبارتند از کلید دو ، کلید فا و کلید سل. هر یک از این کلیدها تعیین‌ کننده نام نت هایی هستند که بر روی خطوط قرار می‌گیرند. اسامی این کلیدها براساس محدوده صوتی که برای آن‌ها مناسب است انتخاب شده است. اما شاید سوال شما این باشد که چطور اسامی نت ها را بفهمیم ؟ در ابتدا باید با توجه به نوع کلید نت مبدا را پیدا کنید کنید ، سپس نت های دیگر را بر اساس آن نام گذاری کنید.

تشخیص نت مبدا کاملا ساده است ، کافیست به این توجه کنید که شکل کلید از کدام خط آغاز شده است. یعنی هرگاه یکی از این کلید ها روی یکی از خطوط حامل قرار گرفت ، بقیه خطوط و میان خطوط بر اساس رابطه ‌ای که با نت مبدا دارند خوانده می‌شوند. در ادامه آموزش تار قصد داریم با کلید سل بیشتر آشنا شویم.

کلید سل یکی از نشانه های موسیقی است که برای تعیین هویت نت های نوشته شده بر روی خطوط حامل بکار میرود. کلید سل از روی خط دوم آغاز می‌شود. این خط به عنوان نقطه راهنما برای تعیین اسامی نتها روی هر یک از خطوط یا بین خطوط استفاده می‌شود. اکنون اگر بخواهیم نام نت ها تشخیص دهیم باید به نوع کلید دقت کنیم.

کلید سل که از روی خط دوم شروع می‌شود و سپس شکل آن کامل می‌شود، که نشان دهنده این است نت سل بر روی خط دوم قرار دارد. بنابر این میتوان پی برد که باقی نت ها نسبت به نت سل بر روی خط دوم چه موقعیتی دارند و نام آنها چیست. برای مثال نت قبل از سل، نت فا است که با توجه به موقعیت سل در بین خط اول و دوم قرار میگیرد و به همین ترتیب نت بعد از سل، یعنی لا در بین خط دوم و سوم قرار میگیرد.

در واقع کلید سل که در ابتدای قطعات مشاهده میکنید نشان دهنده محدوده صدایی و زیر و بم بودن نت هایی است که در آن قطعه استفاده شده است. در نواختن موسیقی سنتی با کلید سل زیاد سرکار خواهید داشت و شکل آن را می‌توانید در ابتدای اغلب قطعات ببینید.

نتیجه جلسه اول

در اولین جلسه آموزش تار با موارد زیر آشنا شدیم :

• نکات اولیه برای شروع یادگیری
• اجزای ساز تار
• کوک سیم ها
• نحوه نشستن
• نحوه مضراب زدن
• نحوه انگشت گذاری
• نت دست باز سل جفت سیم دوم ، نت دست باز دو جفت سیم اول ، پرده ر ، پرده می ، پرده فا
• تمرین قطعه نوازی

نوشته آموزش تار اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

پیانو معروف ترین ساز جهان است و به عنوان ساز استاندارد برای تمامی نرم افزار های آهنگسازی و حتی برای یادگیری سلفژ به کار می‌رود. نوازندگان مبتدی و یا حتی متوسط، گاهی اشتباهاتی را مرتکب می‌شوند که باعث افتادن در مسیر یادگیری اشتباه می‌شود که بعدها اصلاح کردنشان بسیار دشوار خواهد بود. زیرا دست آن‌ها به آن اشتباه عادت کرده‌است. در این مقاله از وبسایت سازکالا، که مرجعی تخصصی برای فروش انواع ساز و تجهیزات استودیویی به شمار می‌رود، چند اشتباه رایج هنگام نوازندگی پیانو را برای شما علاقه‌مندان به موسیقی بیان می‌کنیم و سپس برای هر کدام از این اشتباهات، راه حلی ارائه خواهیم‌کرد.

اشتباهات متداول پیانیست‌های مبتدی

ابتدا این اشتباهات را به صورت موردی برای شما بیان می‌کنیم. سپس به توضیح مفصل هریک از این اشتباهات و بررسی راه‌حل‌های هرکدام از آن‌ها خواهیم پرداخت.

1. نت‌خوانی و نت‌نوازی اشتباه
2. استفاده از وزن دستان برای زدن کلاویه‌ها
3. نگاه بیش‌ازحد به کلاویه‌ها هنگام نوازندگی
4. گرفتگی عضلات دست هنگام نوازندگی
5. کنارگذاشتن کامل قطعه‌ای که نواختن آن را آموخته‌اید
6. ایده‌آل‌گرایی برای زمان تمرین
7. تمرین کردن بسیار کوتاه

حالا بیایید باهم بررسی کنیم که این اشتباهات چه زمانی رخ می‌دهند و راه‌حل جلوگیری و بهبود آن‌ها چیست.

دقت نکردن در نت خوانی نواختن درست نت‌ها

در اوایل مسیر یادگیری پیانو، هنرجویان معمولا هنگام نت خوانی و نواختن نت‌ها، به علت عادت نداشتن به آن و درک همزمان ریتم و نت، به مشکل برمی‌خورند. اما با بکار بستن مقداری حوصله و صبر، این مشکل به طور کامل برطرف می‌شود. هنگامی که درحال یادگیری نت خوانی هستید، اصلا عجله نکنید. یادگیری آهسته و پیوسته باعث می‌شود نت‌ها را اشتباهی به جای یکدیگر درنظر نگیرید و ارزش زمانی و جای درست آن‌ها را روی پیانو به خوبی یاد بگیرید. مطمئن باشید فقط اول این مسیر دشوار است و بعد از کمی تمرین، نت خوانی هم مثل خواندن و نوشتن فارسی برایتان آسان می‌شود. به طور خلاصه می‌توان گفت که یادگیری نت خوانی دوره نسبتا سختی است که با کمی صبر و تمرین متداول، کاملا به آن عادت خواهید کرد.

اگر می‌خواهید نت‌خوانی را به صورت کامل و دقیق یادبگیرید، مقاله “آموزش نت خوانی پیانو” سازکالا را بخوانید.

استفاده از وزن دست برای فشار دادن کلاویه‌ها

یکی از اشتباهات رایجی که هنرجویان تازه‌کار پیانو مرتکب آن می‌شوند، استفاده از وزن دست برای فشار دادن کلاویه‌ها است. برای اینکه کلاویه‌ای را فشار دهید، به هیچ عنوان از وزن دست خود استفاده نکنید. انگشتان شما باید به طور کاملا مستقل از یکدیگر حرکت کنند و مابقی دست شما تا حد امکان بی‌حرکت باشد. مگر اینکه فاصله نت ها از یکدیگر زیاد باشد و دستتان به همه نت ها نرسد. در این مواقع می‌توانید دستان خود را مقداری حرکت دهید تا انگشتانتان به نت‌های مورد نظر برسد. توجه داشته‌باشید که در هر صورت آرنجتان باید ثابت باشد و بیشتر از مچ دستان خود برای زدن کلاویه‌های دورتر کمک بگیرید. بهترین تمرین برای مستقل کردن انگشتان از یکدیگر، این است که با تمپوی پایین تمرین کنید و تمام تمرکزتان را روی ثابت نگه‌داشتن دستتان بگذارید. مقداری طول می‌کشد تا ماهیچه‌های شما به این حالت عادت کنند اما پس از آن، بسیار راحت‌تر می‌توانید بهترین اجرا را از انگشتان خود بگیرید.

نگاه کردن زیاد به کلاویه‌ها هنگام نوازندگی

اگر به نحوه نوازندگی بسیاری از پیانیست‌های حرفه ای نگاه کنید، متوجه این نکته می‌شوید که آن‌ها تنها در موقعیت‌های خاصی به پیانو و کلاویه‌‌های آن نگاه می‌کنند و در بسیاری از مواقع، نگاه آن‌ها به روبرو و به برگه نتی است که بر روی پایه پیانو آن‌ها قرارگرفته‌است. بهتر است به عنوان یک نوازنده مبتدی پیانو، این موضوع را جدی بگیرید تا وقت اندکی که در هنگام نواختن قطعه دارید صرف نگاه کردن به اینکه دستانتان را کجا قرار بدهید، نشود.

در ابتدای مسیر یادگیری، نگاه‌کردن به کلاویه ها کاملا عادی و بلامانع است، زیرا اول باید با نگاه‌کردن به انگشت‌گذاری خود از درست بودن آن اطمینان حاصل کنید و کم کم نگاهتان را از روی دستانتان برداشته و به برگه نت نگاه کنید. پس از سپری شدن حدود ۲ الی ۳ ماه، دستانتان خود به خود در جای درستی قرار می‌گیرند و دیگر نیازی ندارید به آن‌ها نگاه کنید تا از درست بودن انگشت‌گذاری‌تان مطمئن شوید.

یکی از بهترین راه‌ها برای تقویت این مهارت، آن است که قطعه‌ای را که می‌خواهید بنوازید، همزمان گوش دهید تا مطمئن شوید بدون نیاز به نگاه‌کردن به کلاویه‌های مختلف، می‌توانید نت‌های درست را بنوازید و قطعه را کامل کنید. همچنین یکی دیگر از راه‌های موثر، استفاده از اپلیکیشن‌هایی مانند Skoove است که هر نت اشتباه را به خوبی به شما نشان می‌دهند و این موضوع باعث می‌شود که هنگام نواختن هر قطعه، نت‌های آن را به درستی بنوازید.

مچ و دستان خود را تا حد امکان نرم و کنترل شده نگه دارید و از انقباض جلوگیری کنید

یکی دیگر از اتفاقات رایج نوازندگی پیانو که باعث خستگی زودهنگام پیانیست‌های تازه‌کار از تمرین پیانو می‌شود، انقباض عضلات دست می‌باشد. انقباض یا همان گرفتگی عضلات دست، علاوه‌براینکه درد شدیدی دارد، بلکه باعث خیلی زودتر از حالت عادی، از تمرین کردن خسته شوید و همچنین شکل‌گیری صحیح دستتان را نیز تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.

بهترین نوع تمرین برای رفع این مشکل، آن است که در ابتدای کار با تمپوی پایین تمرین کنید و تمرکز خود را روی انقباض دستان خود قرار دهید. اینگونه گرفتگی عضلات دست شما از بین می‌رود و یا در بدترین حالت، به کمترین حد خود می‌رسد. از تمرینات مفید برای انقباض عضلات دست، این است که هنگامی که قطعه‌ای را می‌نوازید، مچ خود را چندبار در دوجهت ساعتگرد و برعکس آن بچرخانید و کمی به آن استراحت دهید. البته در هر تمرین، وقتی چند دقیقه‌ای از شروع نوازندگی شما بگذرد، دست شما گرم می‌شود و انقباض عضلات دست تقریبا دیگر اتفاق نمی‌افتد.

پس از تمام کردن قطعه‌ای، کاملا آن را کنار نگذارید

یکی از مهم‌ترین دلایلی که بسیاری از اساتید پیانو، اصرار بر نواختن قطعات مختلف دارند، این است که با استفاده از این قطعات، هم می‌توانید بر بسیاری از تکنیک‌های مختلف نوازندگی پیانو چیره شوید، و هم اینکه استفاده درست از گام‌ها و یا آرپژهای مختلف را به خوبی مشاهده کرده و از آن‌ها در آهنگ‌های خود استفاده کنید.

اما اشتباهی که بسیاری از پیانیست‌های مبتدی و حتی نیمه‌حرفه‌ای مرتکب می‌شوند، این است که پس از آن که قطعه‌ای به را به طور کامل نواختند، آن را کلا کنار می‌گذارند و ایده‌های جدید را به آن اضافه نمی‌کنند.

یکی از راه‌هایی که می‌توانید گام‌های مختلف را بهتر یاد بگیرید، این است که به قطعاتی که یاد می‌گیرید، نت‌های مختلفی را اضافه کنید و با امتحان‌کردن درجات مختلف، نتیجه‌های مختلفی را به دست آورید. همچنین می‌توانید با تغییر دادن داینامیک هرکدام از نت‌ها، داینامیک نوازندگی خود را بهتر کنید.

منتظر بهترین زمان و بهترین حال برای تمرین نباشید

این موضوع شایع، نه فقط در نوازنده‌های پیانو، بلکه در بسیاری از نوازندگان دیگر سازها نیز مشاهده می‌شود. بسیاری از افراد، منتظر زمانی هستند تا بتوانند با انرژی به تمرین بپردازند. اما این کار، بسیار اشتباه است، زیرا پیشرفت در نوازندگی، نیازمند تمرینات متوالی و روزانه است تا بتوانید حافظه عضلانی خود را تقویت کنید و قطعات مختلف را به خوبی بنوازید.

اگر منتظر زمانی بمانید که انرژی کافی برای تمرین داشته باشید، نه تنها این زمان مجدد به تعویق می‌افتد و نمی‌توانید تمرینات پشت‌سرهم و موثر داشته باشید، بلکه تمرینات قبلی‌تان هم تاثیر خودشان را از دست می‌دهند.

حداقل زمان تمرین را رعایت کنید

یکی دیگر از اشتباهات شایعی که ممکن است پس از افت شوق خرید پیانو برای شما عزیزان به‌وجودبیاید، خسته شدن زودهنگام از تمرین پیانو است. افراد معمولا با مشاهده پیانونوازی افراد مشهور و شنیدن قطعات شناخته‌شده جهانی به این ساز خوش‌صدا علاقه‌مند می‌شوند. اما پس از مدتی که می‌بینند نمی‌توانند به خوبی استاید پیانو نوازندگی کنند، دلسرد شده و امید خود را به مرور از دست می‌دهند. این دلسرد شدن ممکن است خود را در تمرین‌های نوازندگی بیشتر نشان دهد، به طوری که پس از چند دقیقه کوتاهی پشت ساز نشستن و تمرین کردن، به زودی از این کار خسته شوید و دست از تمرین بردارید.

برای جلوگیری از این اشتباه، پیشنهاد ما به شما این است که به طور روزانه، زمانی مشخص و از پیش تعیین‌شده را برای تمرین کردن ساز خود اختصاص دهید. این زمان ممکن است نیم ساعت در صبح و یا یک ساعت هنگام استراحت شبانه در هر شبانه‌روز باشد اما هرروز بودن آن به شما کمک می‌کند تا بتوانید سریع‌تر به نتیجه موردنظر خود برسید. به عبارت ساده‌تر، نوازندگی و تمرین کردن آن، باید همانند مسواک زدن شما به کاری روزانه تبدیل شود. اینگونه از پیشرفت سریع خود نیز لذت بیشتری خواهید برد.

نتیجه گیری

به طور کلی برای یادگیری پیانو ابتدا یک استاد خوب انتخاب کنید تا اصول اولیه نواختن را به شما آموزش دهد و بعد به خودآموزی بپردازید. برای خودآموزی هم می‌توانید از آموزش پیانو سازکالا که توسط یک استاد پیانو مجرب ضبط شده‌است، استفاده کنید. درکل، پروسه یادگیری پیانو نیاز به تمرین بسیار دارد و فقط با تکرار این تمرین هاست که شما به یک نوازنده حرفه‌ای تبدیل می‌شوید. البته ناگفته نماند که ذوق و سلیقه شما در نوازندگی نیز، وجه تمایز شما با یک نوازنده دیگر خواهدبود.

در این مقاله سعی کردیم ۷ اشتباه رایج که بیشتر نوازندگان مبتدی مرتکب آن می‌شوند را برای شما بیان کنیم تا هم متوجه اشتباهات خودتان هنگام نواندگی شوید و هم اینکه در قدم بعدی با آگاهی از این اشتباهات، از اتفاق افتادن آن‌ها نیز جلوگیری کنید. اگر این مطلب برای شما مفید بود، حتما آن را برای دیگر نوازندگان پیانو هم بفرستید که اگر این اشتباهات را در نوازندگی خود انجام می‌دهند، آن را برطرف کنند و نوازندگی خود را بهبود دهند.

مطلب پیشنهادی: “برای یادگیری پیانو چقدر زمان لازم است؟“

نوشته ۷ اشتباه رایج که نوازندگان مبتدی هنگام نواختن پیانو انجام می‌دهند اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

سازدهنی یکی از اعضای مهم خانواده سازهای بادی است. اگرچه تعیین دقیق روز اختراع هارمونیکا غیرممکن است، اما اولین ثبت اختراع آن متعلق به نوجوان مسیحی، فردریش بوشمان از تورینگر (آلمان فعلی) است که سازدهنی با اندازه (۱۰ سانتی متر) که دارای ۲۱ نت و تنظیم کروماتیک بود را ساخت.

الگو این ساز به سرعت در سرتاسر اروپا تقلید شد و نام‌های بسیاری مانند mundharmonika ، mundaeoline ،psallmelodikon  و Symphonium را به خود اختصاص داد.

در سال ۱۸۲۶، سازنده سازی به نام جوزف ریشتر تنوعی را ایجاد کرد که بعدها به استاندارد ساخت سازدهنی تبدیل شد. نسخه‌ای که ریشتر ساخت دارای ۱۰ سوراخ با ۲۰ زبانه بر روی دو صفحه جداگانه بود که به نوارنده امکان دمیدن و کشیدن هوا برای نواختن نت را می‌داد. صفحات در دو طرف بدنه یا شانه نصب می‌شد. همچنین او این ساز را بر اساس گام دیاتونیک تنظیم کرده بود.

چندین دهه بعد، یک ساعت ساز جوان آلمانی به نام ماتیاس هونر ( Matthias Hohner ) ساخت سازدهنی را آموخت و در نتیجه حرفه خود را تغییر داد. هونر با راه اندازی شرکت جدید خود در آشپزخانه‌اش در سال ۱۸۵۷، با کمک اعضای خانواده و یک کارگر در اولین سال فعالیت خود حدود ۷۰۰ سازدهنی را تولید کرد.

در سال ۱۸۶۲، هونر یک بازاریاب حرفه‌ای شد که نام خود را بر روی سازدهنی‌های خود حک کرده بود. او این ساز را به آمریکای شمالی معرفی کرد. جایی که قابلیت حمل و مقرون به صرفه بودن سازها آن را به محبوب‌ترین گزینه برای کابوی‌های وسترن تبدیل کرد.

نوازندگان موسیقی بلوز آفریقایی-آمریکایی نیز سازدهنی را جایگزینی مناسب برای پیانو یا هورن می‌دانند. سانی تری، جیمز کاتن، چارلز ماسل وایت و ویلیام کلارک تعدادی از افسانه‌های بلوز هستند که استعدادهای خود را به سازدهنی اختصاص داده‌اند.

در ادامه می‌خواهیم یک راهنمای جامع خرید سازدهنی به شما ارائه دهیم.

بررسی انواع رایج سازدهنی

سازدهنی کرماتیک ( chromatic harmonica )

همان‌طور که از نام سازدهنی کروماتیک پیداست این هارمونیکاها می‌توانند به کمک یک میله کشویی ( sliding bar ) که با دکمه‌ای در سمت راست حرکت می‌کند، تمام نت‌های گام کروماتیک را اجرا کنند.

سازدهنی‌های کروماتیک ۱۲، ۱۴ و ۱۶ سوراخ به نوازنده اجازه می‌دهند تا در گام دلخواه خود فقط با یک هارمونیکا اجرا کنند. این سازدهنی را می‌توان برای هر سبکی از جمله سلتیک، کلاسیک، جز یا بلوز استفاده کرد.

سازدهنی دیاتونیک ( Diatonic Harmonica ) 

سازدهنی “اسباب بازی” که در کودکی استفاده می‌کردیم را به خاطر دارید؟ بله، در واقع این یک سازدهنی از نوع دیاتونیک است. به طور دقیق، سازدهنی دیاتونیک برای اجرا در یک کلید مشخص طراحی شده است.

همان‌طور که گفتیم هارمونیکاهای دیاتونیک فقط می‌توانند نت‌های یک گام مشخص را اجرا کنند، به عبارت دیگر اگر می‌خواهید همه نت‌های گام کروماتیک را با این نوع سازدهنی اجرا کنید، شما به ۱۲ هارمونیکای مختلف که هر کدام تنظیم شده بر روی یک گام هستند نیاز خواهید داشت.

اگر این اولین سازدهنی شماست، سازدهنی دیاتونیک  کلید C بهترین انتخاب است. به این دلیل که بیشتر کتاب‌ها و فیلم‌های آموزشی برای این مدل ساخته شده‌اند و نواختن با این گام برای فرد مبتدی چالش کمتری دارد.

سازدهنی ترمولو ( tremolo harmonica )

ویژگی این ساز با نام آن رابطه مستقیم دارد چرا که ترمولو در زبان ایتالیایی به معنی لرزاندن است. وجه تمایز سازدهنی ترمولو داشتن دو زبانه در هر نت می‌باشد. صدای یکی از زبانه‌ها کمی تیز و دیگری کمی بم است.

ویژگی منحصر به فرد صدای این سازدهنی در مواج بودن آن است که به دلیل داشتن دو زبانه متفاوت ایجاد می‌شود. نسخه آسیای شرقی سازدهنی ترمولو که می‌تواند هر نیم پرده را اجرا کند، اغلب در موسیقی راک و پاپ آسیای شرقی استفاده می‌شود.

در ادامه ی مقاله ی راهنمای خرید سازدهنی با ما همراه باشید.

ساختار سازدهنی دیاتونیک

چگونه یک سازدهنی بخریم ؟

سازدهنی یک ساز منحصر به فرد و بسیار محبوب در دنیا است. از فیلم‌های سینمایی گرفته تا گروه‌های بلوز و… این ساز نقش مهمی در موسیقی ایفا می‌کند و به گونه‌ای جایگاه آن در تاریخ تثبیت شده است.

اما به نظر شما بهترین ویژگی این ساز چیست؟ احتمالا اینکه شما می‌توانید سازدهنی را بنوازید در حالی که ساز دیگری می‌نوازید! اگر تا به حال به نواختن سازدهنی علاقه مند بودید، یا به عنوان ساز دوم آن را انتخاب کرده‌اید، در این صورت دست روی گزینه‌ای عالی گذاشته‌اید.

اولین قدم برای نواختن سازدهنی، خرید یک سازدهنی مناسب برای یادگیری است. ممکن است بتوانید موارد دست دوم را پیدا کنید، اما از نظر بهداشتی این کار به هیچ عنوان پیشنهاد نمی‌شود. علاوه بر موضوع بهداشتی، زبانه‌های هارمونیکا ظریف هستند و تعمیر آن‌ها ممکن است هزینه داشته باشد. در ادامه مطلب راهنمایی‌های لازم برای خرید یک سازدهنی را در اختیار شما قرار خواهیم داد.

نکاتی برای خرید هارمونیکا دیاتونیک و کروماتیک

برای شروع کار، شما به هارمونیکا دیاتونیک در کلید C احتیاج دارید. رایج‌ترین ساخته‌ها برای Hohner ،Suzuki  هستند. برخلاف گیتار یا پیانو، هر سازدهنی دیاتونیک محدود به یک کلید خاص است، بنابراین شما یا باید هر یک از آهنگ‌های خود را در یک کلید یاد بگیرید یا چندین سازدهنی دیاتونیک تهیه کنید.

گزینه دیگری که در دسترس شماست، سازدهنی کروماتیک می‌باشد. معمولا، سازدهنی‌های کروماتیک مانند نوع دیاتونیک نیز در ۱۲ کلید موجود است، اما از آن‌جا که کروماتیک‌ها می‌توانند تمام نت‌ها را اجرا کنند، بیشتر نوازندگان ترجیح می‌دهند از سازدهنی کروماتیک گام  C استفاده کنند. چرا که این گام برای یادگیری و نواختن قطعات نسبتا آسان‌تر است.

برندهایی که ما توصیه می‌کنیم عبارتند ازHohner ،Suzuki ، Seydel و Swan. در ادامه مقاله راهنمای جامع خرید سازدهنی به بررسی برخی برندهای مشهور خواهیم پرداخت.

معرفی سه برند مطرح جهانی

هوهنر ( HOHNER )

هوهنر سازنده آلمانی آلات موسیقی است که در سال ۱۸۵۷ توسط ماتیاس هونر (۱۹۰۲-۱۸۳۳) تأسیس شد. هوهنر از زمان تاسیس خود تا کنون شهرت زیادی را بدست آورده و طیف گسترده‌ای از سازها از جمله آکاردئون، ملودیکا، هارمونیکا، فلوت ریکوردر، گیتار و… را تولید کرده است. برای نسل ها، هوهنر به طور تخصصی در بخش موسیقی فعالیت داشته است و اکنون در لیست بهترین تولید کنندگان سازهای بادی قرار گرفته است. نوازندگان معروفی از طی دهه‌های مختلف از سازدهنی‌های هوهنر استفاده کرده‌اند.

سوزوکی ( SUZUKI )

سوزوکی در سال ۱۹۵۳ توسط آقای منجی سوزوکی تاسیس شد. در ابتدا این شرکت هارمونیکا تولید کرد و بعدا ملودیکا را به تولیدات خود افزود، که در سال ۱۹۵۶ استفاده از آن در مدارس توسط وزارت آموزش و پرورش ژاپن رسماً تصویب شد. نمایندگی‌های دیگر این برند در انگلستان (سوزوکی اروپا متعلق به سوزوکی ژاپن) و در غرب ایالات متحده (مرکز توزیع در سان دیگو که در کالیفرنیا واقع شده است) هستند. محصولات سوزوکی اخیرا گسترش یافته است و شامل انواع سازها از جمله پیانو و سازهای بادی برنجی و دستگاه‌های الکترونیکی مانند کارت صدا می‌باشد.

سوان ( SWAN )

کمپانی سوان در سال ۱۹۸۲ تاسیس شد. سوان به عنوان عضوی در انجمن صنایع سازهای موسیقی چین استاندارد مخصوص خود را برای هارمونیکاهای کروماتیک در چین تعیین می‌کند. سوان کارمندانی دارد که در زمینه تحقیق، توسعه و طراحی محصول باتجربه هستند. این صنعت با استفاده از فناوری، تجهیزات پیشرفته و طراحی‌های نوآورانه صنعت موسیقی چین را هدایت می‌کند. در چین، SWAN دارای بیشترین میزان تولید و تنوع محصول است.

سخن پایانی

در انتها باید بگوییم ساز خود را با توجه سبک و کاربردی که مد نظر دارید انتخاب کنید و حتما هنگام خرید از مشاوره‌های مربی موسیقی خود یا یک نوازنده با تجربه بهره مند شوید.

درضمن هنگام یادگیری به یاد داشته باشید با تمرین منظم و برنامه گام به گام، بدون شک به نواختن سازدهنی مسلط خواهید شد، بنابراین هیچ عجله‌ای نداشته باشید و قبل از رفتن به درس بعدی وقت خود را صرف مهارت‌هایی که در درس‌های قبلی آموخته‌اید کنید. با گذشت زمان و صبر شما با تکنیک‌ها آشنا خواهید شد، بداهه نوازی کرده و با دانش موسیقی به سبک‌های مورد علاقه خود دست پیدا می‌کنید.

در این مقاله به راهنمای خرید سازدهنی پرداختیم اگر نمی‌دانید سازدهنی را از کجا خریداری کنید، می‌توانید از انواع سازدهنی با برندهای مشهور و کیفیت تایید شده در فروشگاه آنلاین سازکالا بازدید کنید و ساز خود را درب منزل تحویل بگیرید.

نوشته معرفی و راهنمای جامع خرید سازدهنی اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

ویولن سل‌ سازی بی‌نظیر است که برای صدها سال در موسیقی جایگاه خود را حفظ کرده و به طور مداوم از گذشته تا کنون محبوبیت روز افزونی داشته است. اما چگونه این ساز لقب یکی از محبوب‌ترین سازهای جهان را کسب کرده است؟ زیرا امروزه افراد زیادی از کودک تا بزرگسال علاقه مند به یادگیری و نواختن این ساز فوق‌العاده هستند، بنابراین طبق آمار ویولن‌سل در لیست محبوب‌ترین سازهای دنیا قرار می‌گیرد!

شواهد و مدارک حاکی از آن است که ویولن سل قدمتی طولانی داشته و در طول تاریخ نقش مهمی را در موسیقی ایفا کرده است. ممکن است این سوال در ذهن شما پدیدار شود که چگونه یک ساز طی گذشت چندین قرن مشهور باقی می‌ماند و با وجود تغییرات و پیشرفت‌های فراوان، سازی تاریخی تا این حد مورد استقبال قرار می‌گیرد؟خب جای تعجبی نیست زیرا این ساز از صدای غنی و قدرتمند و در عین حال ظریفی بر خوردار است.

ویولن سل و حتی نوازندگان آن ریشه‌ای کهن در تاریخ موسیقی دارند. سازگاری و زیبایی این ساز تضمین می‌کند که هنرمندان همچنان به کشف روش‌های جدید برای اجرای این ساز ادامه می‌دهند و عاشقان موسیقی را برای قرن‌های بعدی برای استفاده از آن بهره مند می‌سازند.

در ادامه به راهنمای خرید ویولن سل خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

بررسی تاریخچه ویولن سل یا چلو

تمدن‌های باستانی که پیش از میلاد وجود داشتند، از سازهای زهی مانند چنگ برای ساخت موسیقی، تولید ملودی و همراهی با شعر استفاده می‌کردند. تاریخچه ویولنسل از اینجا آغاز شده و به تدریج اضافه شدن کمان نیز باعث به وجود آمدن نسخه اولیه آن می‌شود.

ایده اولیه ساز ویولن سل 

نقاشی‌های قرن سیزدهم اشکال اولیه ویولن را به تصویر می‌کشند، که به گفته کارشناسان از سازهای رِبِک‌ ( Rebec )  و چنگ رومی ( Byzantine Lyra) الگو برداری شده‌اند. به مرور ایده ساخت این سازها به دو نوع ویولا ختم شد که از نظر شیوه نواختن با یکدیگر متفاوت بودند.

انواع این ویولا عبارتند از viola de braccio ( در بین دستان نوازنده نواخته می‌شد ) و viola de Gamba ( برای نواختن بین پاها قرار می‌گرفت ). با وجود این‌که ویولا de Gamba بهتر و رده بالاتر بود اما اعضای خانواده ویولن‌های امروزی بر اساس الگوی de braccio ساخته شده‌اند.

طبق اطلاعات موجود در کتابخانه سمفونیک وین، در نیمه اول قرن شانزدهم (بین سال‌های ۱۵۲۰ تا ۱۵۵۰) بود که سازندگان مشهور ویولن شروع به ایجاد آن‌ چه که بعداً پیدایش ویولنسل یا cello را رقم می‌زد کردند.

در تاریخچه ویولن سل، آندره آماتی (۱۶۳۲-۱۵۸۱)، گاسپارو دا سالو (۱۶۰۹-۱۵۴۹)، پائولو مگینی (۱۶۳۲-۱۵۸۱) اولین طرح‌های ویولن باس را به خود اختصاص داده‌اند که violin نامیده می‌شد.

این سازها بسیار بزرگ‌تر از آنچه امروزه به رسمیت شناخته می‌شود بودند، در آن زمان عمدتا به این دلیل که دستیابی به گام پایین دشوار بود بزرگ‌تر ساخته می‌شدند. تا آن زمان، همراهی‌های آوازی و سلیقه‌های فرهنگی گام‌های بالاتر را ترجیح می‌دادند، اما با پیشرفت سبک‌های موسیقی، وجود سازهایی که تنوع بیشتری در تن صدا داشته باشند بیشتر احساس شد.

در ادامه ی مقاله راهنمای خرید ویولن سل با سازکالا همراه باشید.

ساخت نخستین ویولن سل‌ ها

قبل از قرن هجدهم، سازهای بیس نسبتا بزرگ از کوک F2  ،C3 ،G3  و D4 بهره می‌بردند. این امر به دلیل اختراع سیم‌های فلزی در سال ۱۶۵۹ امکان پذیر شد. با این وجود، از سال ۱۷۰۰-۱۷۱۰، شور و شوق برای کاهش اندازه ساز افزایش پیدا کرد تا جایی از سازی که امروزه ویولن سل نامیده می‌شود چیزی باقی نماند.

آنتونیو استرادیواری اندازه ویولن سل را که امروز می‌شناسیم تولید کرد. پس از سال ۱۷۱۰، وی شروع به ساخت ویولن سل‌هایی کرد که اندازه آن‌ها بین دو اندازه اصلی بود که قبلا از آن‌ها استفاده می‌شد. پس از اقدام وی باقی سازندگان در سراسر اروپا نیز از او الگو گرفتند.

پس از گذشت مدتی با تحولات فرهنگی بیشتر (از جمله انقلاب فرانسه) نیازهای جدیدی در صدای ویولن سل تشخیص داده شد. در اوایل آن قرن، تمرکز از صداهای ظریف، به سمت صدای بم‌تر تغییر یافت. این تغییرات به منظور بهبود حجم، وضوح و رسپانس ایجاد شد، و در نهایت این تکامل یک لحن ظریف با زیر و بم‌های شگفت انگیز و صدایی پر و درخشان را در ویولن سل ایجاد کرد.

برخی از تغییرات ساختاری شامل بالا بردن بریج برای افزایش فشار و حجم صدای سیم‌ها بود، کشیده شدن دسته و فینگربرد و زاویه دار شدن دسته به سمت عقب برای بهبود وضوح و پاسخ می‌باشد.

بدون شک ویولن سل امروزی از طیف گسترده‌ای از علاقه‌مندان برخوردار است. در سال‌های اخیر حضور این ساز در از ژانرهای موسیقی مختلف و حتی سبک‌های خاص شهرت بیشتری را برای آن رقم زد. در ادامه مطلب با ساختار ویولن سل آشنا خواهیم شد.

آشنایی با اجزای مختلف ویولن سل

• بدنه‌  – body

از جنس چوب بوده و طولی حدود ۷۵.۵ سانتی‌متر دارد. بدنه یا جعبه طنینی شامل صفحه رویی، پشتی و کناری می‌باشد.

• دسته – neck

این قسمت از جنس چوب با طول تقریبی ۲۸ سانتی‌متر است.

• صفحه انگشت‌گذاری – fingerboard

به بورد مشکی رنگ که جلوی دسته قرار دارد گفته می‌شود. فینگربرد در واقع محل قرار گیری انگشتان نوازنده برای نواختن نت‌ها است. صفحه انگشت گذاری جلو مانند اکثر اعضای سازهای زهی آرشه‌ای بدون فرت بندی یا اصلاحا fretless است.

• سردسته – peg box

سردسته یا جعبه گوشی قسمت حلزونی شکلی است که بالای دسته قرار گرفته و گوشی‌ها بر روی آن نصب می‌شود.

• گوشی  – pegs

ویولن سل یا چلو دارای ۴ عدد گوشی است که به منظور کوک کردن سیم‌های ساز تعبیه شده‌اند.

• سیم‌ – string

۴ عدد سیم ویولن سل بر روی نت‌های C2 ،G2 ،D3 ،A3 کوک شده و معمولا از جنس آلومینیوم، تیتانیوم و کروم می‌باشد.

• خرک – bridge

خرک جزو بخش‌های اساسی ویولن سل و همچنین سایر سازهای زهی است. کار خرک انتقال لرزش سیم‌ها به داخل جعبه طنینی ساز و همچنین ایجاد فاصله استاندارد بین سیم و فینگربرد است.

• آرشه – bow

آرشه ویولن سل معمولا کوتاه‌تر و سنگین‌تر از آرشه ویولن است. آرشه برای نواختن ویولن سل به کار می‌رود.

• کلیفون – colophony

کلیفون که به اسم رزین هم شناخته می‌شود، برای زبر کردن آرشه ساز استفاده می‌شود. کشیدن کلیفون بر روی آرشه به منظور لیز نخوردن آن بر روی سیم‌ها و کنترل بهتر نوازنده روی آرشه است.

• میله انتهایی – Endpin

میله بین انتهای ساز و زمین قرار می‌گیرد، معمولا از جنس فولاد بوده و نقش پایه برای نگهداری ساز هنگام نواختن دارد.

راهنمای خرید ویولن سل: چگونه یک ویولن سل مناسب تهیه کنیم؟ 

وقتی نوبت به خرید ویولن سل می‌رسد، هرگز نمی‌توان بر روی یک موضوع اشاره کرد، زیرا برای خرید این ساز لازم است نکاتی را بدانید و هنگام خرید به آن‌ها توجه کنید. در ادامه به راهنمای خرید ویولن سل برای خرید یک ویولن سل با کیفیت می‌پردازیم.

از ویژگی‌های شاخص این ساز شروع می‌‌کنیم. برخلاف ویولن و ویولا، ویولن سل بسیار بزرگ‌تر است؛ بنابراین باید اندازه فرد را در نظر گرفت. حتی در میان ویولن سل‌های با همان اندازه، ممکن است به دلیل جزئیات متفاوت آن‌ها مانند سیم‌ها، چوب مورد استفاده در ساخت و غیره، در صدای آن‌ها تفاوت وجود داشته باشد.

بین ویولن سل‌های آماتور و حرفه‌ای تفاوت‌های مختلفی وجود دارد و هر کدام از آن‌ها خصوصیت‌های منحصر به فرد خود را دارد. بنابراین چطور می‌توانیم ویولن سل مناسب خود را پیدا کنیم؟ هنگام خرید ویولن سل چه نکاتی را باید در نظر بگیریم؟ در ادامه مقاله راهنمای خرید ویولن سل به این سوالات پاسخ می‌دهیم.

آیا دقیقا ساز مدنظر شما ویولن سل است؟

اولین سوالی که باید هنگام خرید یک ساز موسیقی از خود بپرسید این است که آیا خرید این گزینه مناسب شماست؟ این سوالی مهم است زیرا ویولن سل یک ساز نسبتا گران قیمت است و برای مسلط شدن بر روی نواختن آن باید تمرین زیادی داشته باشید. حال اگر انگیزه کافی و شناخت اولیه نسبت به این ساز پیدا کرده‌اید در ادامه نکات مهم هنگام خرید آن را با هم بررسی خواهیم کرد.

در ادامه سطوح مختلف این ساز را در راهنمای خرید ویولن سل، معرفی کرده و مورد بررسی قرار می‌دهیم.

سطوح مختلف

در مراحل مختلف یادگیری برای هنرجویان با توجه به میزان مهارتی که کسب کرده اند، سطوح مختلفی در نظر گرفته می‌شود. اساساً، ویولن سل‌ها نیز بر اساس این سطوح در سه دسته قرار می‌گیرند:

۱- ساز مبتدی : این ساز برای مبتدیان طراحی شده است. دانش آموزان یا هنرجویان جوان در مراحل اولیه یادگیری ویولن سل به طور مداوم بر روی اصول نواختن، تولید صدا، انگشت گذاری، آرشه و غیره کار می‌کنند. از این رو، ویولن سل‌های مبتدی اکثراً ساخته شده‌اند تا ضمن داشتن کیفیت مناسب در صدا و ساخت، هزینه‌ها را برای هنرجو کمتر کنند. در این سازها به دلیل کاهش قیمت از چوب مشابه آبنوس در قسمت‌های صفحه انگشت گذاری و گوشی‌ها استفاده می‌شود.

۲- ساز نیمه حرفه‌ای : با استفاده از متریال با کیفیت بالاتر، صدای ویولن سل نیز بسیار بهتر است. پویایی و قدرت بیشتری در ساز وجود دارد. همچنین در این رده از سازها به طور معمول گوشی‌ها و صفحه انگشت با آبنوس ساخته شده‌اند.

۳- ساز حرفه ای : این دسته از بهترین چوب‌ها و با مهارت و دقت حداکثری ساخته شده اند. ویولن سل‌های حرفه‌ای لحن بهتر و کیفیت درجه یکی دارند. این سازهای شاهکار بدون شک از بقیه گران‌تر هستند.

چگونه ویولن سل خود را درست انتخاب کنیم؟

از معلم خود یا یک فرد متخصص مشورت بگیرید

اولین توصیه توسط متخصصان و نوازندگان حرفه‌ای این است که هنرجو با معلم خود مشورت کند. معلمان موسیقی بیش از هر کس به آنچه دانش آموزان‌شان نیاز دارند، آگاه هستند. آن‌ها با توجه به تجربه خود و ارتباط نزدیک با هنرجو می‌توانند توصیه‌های بهتری ارائه دهند. 

مطمئن شوید که اندازه مناسب را انتخاب می کنید

مانند ویولن، ویولن سل‌ها در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شوند. در ادامه این اندازه‌ها را به ترتیب از کوچک تا بزرگ بر اساس رده سنی هنرجویان دسته بندی کرده‌ایم.

۱۰/۱ (۲۹.۵ اینچ) برای کودکان ۴-۵ ساله

۸/۱ (۳۳.۵ اینچ) برای کودکان ۵-۶

۴/۱ (طول ۳۸.۵ اینچ) برای کودکان ۶-۷

۲/۱ (طول ۴۲ اینچ) برای کودکان ۸-۱۰

۴/۳ (طول ۴۵ اینچ) برای کودکان ۱۱-۱۴ (و بزرگسالان با جثه کوچکتر)

۴/۴ (طول ۴۸ اینچ) برای نوجوانان و بزرگسالان ۱۴ سال به بالا

مقاله پیشنهادی : چگونه از ویولن/ویولا/ویولنسل و لوازم جانبی خود مراقبت کنیم؟

صدای ساز را تست کنید

توصیه دوم این است که به یک فروشگاه بروید و ویولن سل خود را آزمایش کنید. قبل از تست ویولن سل، برندهای ویولن سل را بررسی کنید تا بدانید کدام برندها مناسب هستند. سعی کنید ساز را به صورت حضوری امتحان کنید. فقط در این صورت است که هنرجو می‌تواند احساس کند که با اندازه و صدا آن راحت است. برای تست صدای آن نیز می‌توانید از یک نوازنده کمک بگیرید.

از ویولن سل‌های خوش ساخت بازار می‌توان به ویولن سل Hoffner H5-CO و Cecilio VC600 اشاره نمود که از متریال مناسب و در عین حال قیمت مقرون به صرفه‎‌ای برخوردار هستند.

فروشگاه اینترنتی سازکالا با ارائه خدماتی همچون ارسال رایگان، مهلت تست و ضمانت اصالت کالا سعی در ارائه بهترین کیفیت و قیمت را برای شما عزیزان دارد. شما می‌توانید ویولن سل مورد نظر خود را به صورت نقد یا اقساطی خریداری نمایید.

برای مشاهده انواع ویولنسل به همراه مشخصات و قیمت کلیک کنید.

نوشته معرفی و راهنمای جامع خرید ویولنسل اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

در این مقاله با زیروبم ساز دف به طور کامل آشنا می‌شویم، تصویر دف را می‌بینیم، شکل و اجزای آن را برای شما تشریح می‌کنیم، انواع آن را می‌شناسیم و بهترین دف برای شروع نوازندگی این ساز ایرانی را به شما معرفی می‌کنیم. سپس کمی از تاریخچه این ساز برای شما تعریف می‌کنیم و از تفاوت‌های دف و دایره برای شما می‌گوییم. در آخر نیز نگاهی به چند سؤال متداول که کاربران علاقه‌مند به این ساز از ما پرسیده‌اند، می‌اندازیم و به شکلی ساده به آن‌ها پاسخ می‌دهیم. پس اگر قصد خرید یا حتی آشنایی با این ساز قدیمی سنتی را دارید، این مطلب را تا انتها بخوانید.

شکل و اجزای دف

ساز دف ساختار ساده‌ای دارد. این ساز از یک حلقه چوبی دایره‌ای‌شکل به نام کمانه (که به اسم کلاف، طوق یا قاب هم شناخته می‌شود) و یک لایه پوست تشکیل می‌شود. پوستی که روی ساز دف می‌کشند، ممکن است از نوع مصنوعی یا طبیعی باشد. البته این ساز سنتی ایرانی اجزای دیگری هم دارد که در ادامه به طور مفصل همه آن‌ها را برای شما تشریح خواهیم کرد.

به‌طورکلی اجزای دف به شرح زیر است:

1. کمانه
2. پوست
3. گل میخ ها
4. حلقه ها
5. شستی

حالا هر یک از این اجزا را برای شما توضیح می‌دهیم.

کمانه

همان‌طور که کمی قبل‌تر هم اشاره کردیم، کمانه همان حلقه چوبی دف است که عرض آن حدود ۵ الی ۶.۵ سانتی‌متر و قطر آن معمولاً ۵۰ الی ۵۵ سانتی‌متر است. کیفیت ساخت کمانه، تأثیر مستقیمی بر شفافیت صدا دارد؛ به همین دلیل رعایت اصول استاندارد در ساخت آن بسیار مهم است. برای مثال یکی از این استانداردها این است که شکل دایره‌ای کمانه کاملاً متقارن و یکدست باشد و همچنین کشیده‌شدن پوست از اطراف کمانه کاملاً یکسان باشد.

کمانه دف به‌طورکلی با دو روش ساخته می‌شود و هر روش ویژگی‌های خاص خود را دارد:

• یک کمه: در این روش از چوبی به قطر ۱.۵ سانتی‌‌متر استفاده می‌شود. هنگام ساخت کمانه یک کمه برای ایجاد شکل دایره‌ای، دو سر چوب را به یکدیگر متصل می‌کنند. این نوع کمانه، در برابر کج‌شدن ناشی از فشار پوست مقاوم است و وزن سبک‌تری نسبت به مدل دو کمه دارد.
• دو کمه: برای ساخت کمانه دو کمه از دو چوب با قطری در حدود نیم سانتی‌متر که روی‌هم پرس شده‌اند، استفاده می‌شود. این نوع کمانه، کمی سنگین‌تر از مدل یک کمه است؛ اما در برابر فشار پوست، مقاومت بیشتری دارد.

پوست

آن‌چنان که گفتیم، دف با دو نوع پوست طبیعی و مصنوعی تولید می‌شود. اینکه انتخاب شما هنگام تهیه ساز دف کدام نوع پوست باشد، کاملاً به خودتان بستگی دارد. اما این دو مدل از پوست رویی این ساز، تفاوت‌هایی باهم دارند که در ادامه به توضیح آن‌ها خواهیم پرداخت.

برخی از ویژگی‌های پوست مصنوعی عبارت‌اند از:

• برخورداری از کوک ثابت
• یک دست بودن سطح پوست
• یکنواختی مواد سازنده در کل پوست
• عدم تغییر حالت بر اثر جذب رطوبت
• عدم خارج شدن از کوک در حین اجرا
• کشش یکسان پوست و در نتیجه تاب برنداشتن کمانه
• تجزیه نشدن توسط باکتری و میکروب
• نداشتن بوی نامطبوع
• عدم ایجاد بیماری و حساسیت
• داشتن وزن سبک تر

اما در کل، پوست طبیعی دف بهتر از مصنوعی است، صدای بهتری به گوش شما می‌رساند و نوازندگی با آن حس بسیار خوشایندتری دارد. البته به این مسئله هم باید توجه داشته باشید که دف‌هایی که دارای پوست طبیعی هستند، علاوه بر اینکه حرفه‌ای‌تر و گران‌تر محسوب می‌شوند، حساس‌تر و نیازمند مراقبت بیشتری نیز هستند. توصیه ما به شما این است که اگر تازه می‌خواهید دف‌نوازی را شروع کنید، تا زمانی که کمی حرفه‌ای‌تر بشوید، از یک دف که دارای پوست مصنوعی است استفاده کنید.

گل‌میخ‌ها

گل‌میخ‌ها برای ثابت نگه‌داشتن پوست روی کمانه به کار می‌روند و نقش مهمی در استحکام ساختار دف دارند. این میخ‌ها در قسمت پشت کمانه نصب می‌شوند تا پوست به شکل دقیق و محکم در جای خود قرار بگیرد. این میخ‌ها سرتخت هستند و ظاهری شبیه پونز دارند. استفاده صحیح از گل‌میخ‌ها علاوه بر استحکام ساز، باعث می‌شود پوست به‌خوبی مهار شود و ساز در طول زمان کیفیت صدای خود را به‌خوبی حفظ کند.

حلقه‌ها

حلقه‌ها در بخش داخلی کمانه قرار می‌گیرند و روی میخ‌هایی به شکل قلاب نصب می‌شوند. این میخ‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که حلقه‌های فلزی سه‌تایی یا چهارتایی روی آن‌ها آویزان شوند و هنگام نوازندگی صدا ایجاد کنند.

این حلقه‌ها معمولاً با فاصلهٔ حدود ۳ سانتی‌متر از پوست و نزدیک به ۱ سانتی‌متر از لبه پهلویی کمانه نصب می‌شوند. در میان نوازندگان این حلقه‌های فلزی با نام جلاجل نیز شناخته می‌شوند.

شستی

روی قسمت پشتی حلقه، یک فرورفتگی وجود دارد که محل قرارگیری انگشت شست نوازنده است و اصطلاحاً به آن شستی می‌گویند.

انواع ساز دف

انواع ساز دف را می‌توان از جنبه‌های مختلف، به دسته‌بندی‌های متنوعی تقسیم‌بندی کرد. ازآنجایی‌که این ساز در موسیقی عرفانی، خانقاهی و امروزه در موسیقی ارکسترال جایگاه ویژه‌ای دارد، مدل‌های مختلفی از دف طراحی شده است که در ادامه انواع اصلی آن را بررسی می‌کنیم.

۱. انواع دف بر اساس نوع پوست

مهم‌ترین تفاوت در صدای دف، ناشی از پوستی است که روی کمانه کشیده می‌شود. هرچند در مورد پوست مورداستفاده در ساز دف، کمی قبل‌تر توضیح دادیم، اما در این بخش نیز توضیحات کوتاهی را برای شما بیان خواهیم کرد.

• دف پوست طبیعی: این دف‌ها جزو دف‌های حرفه‌ای طبقه‌بندی می‌شوند و معمولاً از پوست گوسفند، بز، آهو یا میش هستند. همچنین صدای بسیار گرم و لطیفی دارند و نوازندگی با آن‌ها حس فوق‌العاده‌ای به نوازنده دف می‌دهد. این نوع پوست‌ها نیاز به رسیدگی زیادی دارند و نسبت به تغییرات رطوبت و دما بسیار حساس هستند.
• دف پوست مصنوعی (طلقی): از مواد پلیمری ساخته می‌شود و مقاومت بالایی در برابر رطوبت دارد؛ به عبارت دیگر کوک آن ثابت می‌ماند. دفی که دارای پوست مصنوعی است، برای هنرجویان مبتدی انتخاب مناسبی به حساب می‌آید.

۲. انواع ساز دف بر اساس ساختار کمانه (کلاف)

علاوه بر پوست ساز دف، چوب آن نیز نقش تعیین‌کننده‌ای در وزن و خوش‌دستی ساز دارد:

• دف کلاف پهن:  در این نوع دف، کمانه عرض بیشتری دارد؛ بنابراین این مدل ساز، صدای بم‌تر و حجم صدای بیشتری تولید می‌کند اما ممکن است برای دست‌های کوچک کمی سنگین باشد.
• دف کلاف باریک: این نوع دف برای افرادی که دستان ظریف‌تری دارند یا به دنبال صدای زیرتر و شفاف‌تر هستند مناسب است.
• دف‌های ترکه (چهل‌تکه): کمانه ساز از چسباندن قطعات کوچک چوب کنار هم ساخته می‌شود که از تاب برداشتن چوب در درازمدت جلوگیری می‌کند.

۳. انواع دف بر اساس نوع کاربرد

برخی دف‌ها برای اهداف خاصی طراحی شده‌اند:

۴. انواع ساز دف بر اساس اجزای جانبی (زنجیرها)

دف‌ها بر اساس نوع زنجیر یا حلقه‌های پشت ساز هم تفاوت دارند و از این جنبه نیز می‌توان آن‌ها را دسته‌بندی کرد.

• حلقه‌های تکی: صدای شفاف و تیز
• حلقه‌های دوتایی یا سه‌تایی:  صدای پرتر و شلوغ‌تر (مناسب برای سبک‌های عرفانی)

۵. انواع دف بر اساس برند 

کیفیت صدای دف تا حد زیادی به برند ساز نیز بستگی دارد. هنگام انتخاب این ساز، علاوه بر نوع دف، به برند ساز نیز توجه کنید تا از کیفیت ساخت و صدای مطلوب مطمئن شوید. برخی از برندهای مطرح دف عبارت‌اند از:

• هاپا
• هویار
• پرسیس
• سیروان
• سولو
• ماهور
• سما
• خبات
• نغمه
• جانان

انتخاب دف از برندهای معتبر باعث می‌شود هم از کیفیت ساخت مطمئن باشید و هم صدایی یکنواخت و دلنشین داشته باشید. البته علاوه بر برند ساز، خرید از فروشگاهی معتبر و باسابقه مانند سازکالا نیز خیال شما را از بابت اصل بودن محصول راحت می‌کند.

بهترین دف برای شروع

حالا که با انواع دف از جهت‌های مختلف آشنا شدیم، وقت آن است که بهترین دف برای شروع نوازندگی را به شما معرفی کنیم. برای شروع یادگیری دف، انتخاب سازی راحت‌ و قابل‌اعتماد اهمیت زیادی دارد. دف مناسب شروع باید وزن سبکی داشته باشد، پوست آن ثابت باشد و صدادهی یکنواختی داشته باشد تا در مراحل اولیه نوازندگی به‌جای چالش با آن، بتوانید روی اصول ضرب و ریتم تمرکز کنید.

در ابتدای این مسیر معمولاً دف‌هایی توصیه می‌شوند که ترکیبی از کیفیت، راحتی و قیمت مناسب داشته باشند.

1. دف با پوست مصنوعی: همانطور که گفتیم، پوست مصنوعی کوک ثابت دارد، در برابر رطوبت حساس نیست و کمتر نیاز به رسیدگی دارد. وجود این ویژگی‌ها باعث می‌شود این نوع دف برای شروع یادگیری گزینه‌ای مطمئن باشد.
2. دف با حلقه‌های فلزی استاندارد: وجود حلقه‌های استاندارد (جلاجل) در دف باعث می‌شود صدای تولیدی برای گوش یک تازه‌کار، شفاف‌تر و قابل‌پذیرش‌تر باشد.
3. اندازه و وزن مناسب: اندازه و وزن دف باید طوری باشد که هنگام تمرین طولانی، دست‌ها و بازوهای شما را خسته نکند. دف‌های سبک و استاندارد برای شروع انتخاب بهتری هستند.

به‌طورکلی دف‌هایی که پوست مصنوعی با ساختار استاندارد داشته باشند، بهترین انتخاب برای شروع یادگیری هستند. در ادامه چند مدل دف با ویژگی‌های مناسب برای شروع را معرفی می‌کنیم:

• دف دربندی مدل خانقاهی: این دف طوق چوبی استاندارد با پوست مصنوعی دارد و صدایی شفاف و قابل‌قبول تولید می‌کند. طراحی این مدل، تلفیقی از سنتی و کاربردی می‌باشد و وزنش هم طوری است که برای تمرین‌های طولانی مناسب باشد؛ بنابراین اگر تازه قصد شروع نوازندگی دف را دارید، این محصول گزینه‌ای قابل‌اتکا برای یادگیری ریتم‌های پایه و تمرین شما خواهد بود. همچنین شما با استفاده از آن، می‌توانید تکنیک‌های اولیه دف‌نوازی را به‌خوبی اجرا کنید.
• دف دربندی مدل عشق: این مدل یکی دیگر از دف‌های برند دربندی است که ظاهر هنری و صدای گرمی دارد. سبک‌وزن‌بودن و کیفیت ساخت این مدل باعث می‌شود نوازندگان مبتدی به‌راحتی بتوانند با آن تمرین کنند و به تدریج مهارت‌شان را ارتقا دهند. 
• دف دربندی مدل سماع: این دف نیز بدنه چوبی و پوست مصنوعی دارد و صدای استاندارد و قابل‌قبولی ارائه می‌دهد. بعلاوه اینکه این محصول به دلیل طراحی ساده، وزن سبک و ساخت متناسب با استانداردهای رایج، گزینه‌ای مناسب برای افرادی است که تازه می‌خواهند دف را شروع کنند و با ریتم‌ها و تکنیک‌های پایه آشنا شوند.

این دف‌ها نمونه‌های مناسبی برای شروع یادگیری هستند؛ چون هم کیفیت قابل‌قبول و قیمت مناسبی دارند و هم برای هنرجویان تازه‌کار طراحی شده‌اند.

شباهت‌ها و تفاوت‌های دایره و دف

اکنون که آشنایی کامل‌تری با ساز دف پیدا کرده‌اید، زمان آن رسیده است که این ساز را با یکی دیگر از سازهای کوبه‌ای شناخته‌شده در موسیقی سنتی ایرانی مقایسه کنیم و به بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های آن‌ها بپردازیم. این مقایسه به درک بهتر ویژگی‌های هر ساز کمک می‌کند.

زمانی که برای نخستین‌بار ساز دایره را مشاهده می‌کنید شباهت ظاهری آن با ساز دف به‌خوبی دیده می‌شود. این شباهت در طراحی کلی و شیوه نوازندگی باعث می‌شود بسیاری از افراد این دو ساز را بسیار نزدیک به یکدیگر بدانند. درواقع بسیاری از نوازندگان مبتدی تصور می‌کنند دف و دایره یک ساز واحد هستند و تنها نام آن‌ها متفاوت است؛ اما در واقع این دو ساز از نظر ساختار، صدا و شیوه نوازندگی کمی متفاوت‌اند و هر کدام جایگاه خاص خود را در موسیقی ایرانی دارند.

هر دو ساز از یک کمانه چوبی تشکیل شده‌اند که روی آن پوستی از جنس طبیعی یا مصنوعی کشیده شده است؛ این لایه پوستی علاوه بر بخشیدن ظاهری زیبا به ساز، نقش اصلی را در تولید ارتعاش و صدای آن‌ها ایفا می‌کند.

اما تفاوت دایره و دف چیست؟ یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های این دو ساز، در نوع صدادهی آن‌ها نهفته است. وقتی دف را در دست می‌گیرید، متوجه زنجیرهای کوچکی می‌شوید که بر روی حلقه بیرونی نصب شده‌اند. این زنجیرها نقش اصلی در ایجاد صدای منحصربه‌فرد دف دارند و بسیاری از نوازندگان حرفه‌ای اعتقاد دارند که همین زنجیرها باعث می‌شوند صدای دف شفاف و خاص باشد. اما در مقابل و در ساز دایره، حلقه‌ها کمی بزرگ‌تر هستند و به تعداد کمتر و با فواصل بیشتری نسبت به زنجیرهای دف، در کنار هم قرار گرفته‌اند.

راهنمای انتخاب دف

هنگام انتخاب دف، چند نکته مهم وجود دارد که می‌تواند انتخاب شما را بهتر و دقیق‌تر کند. پرسش‌هایی مانند «کدام دف خوب است؟»، «ویژگی‌های یک دف باکیفیت چیست؟» و «تفاوت دف‌های مختلف در چیست؟» همیشه برای نوازندگان تازه‌کار مطرح می‌شود. درواقع در این بخش به شما خواهیم گفت که قبل از تهیه ساز دف، چه کارهایی باید انجام دهید. با رعایت این نکات، می‌توانید دف مناسب با سطح مهارت و صدای مطلوب را انتخاب کنید و تجربه یادگیری لذت‌بخش‌تری داشته باشید.

۱. ساز را از نظر فیزیکی و ظاهری بررسی کنید

قبل از انتخاب و خرید نهایی، وضعیت فیزیکی و سالم‌بودن دف را بررسی کنید. ویژگی‌های اصلی که باید مدنظر قرار گیرد شامل موارد زیر است:

• وزن دف: وزن تأثیر مستقیم بر راحتی نوازندگی دارد. برای مبتدیان معمولاً دف سبک با طوق باریک توصیه می‌شود تا هنگام تمرین طولانی نوازندگی، دست دیرتر خسته شود. البته افرادی که دستان بزرگ یا قدرت دست بالایی دارند، ممکن است دف سنگین‌تر برایشان مناسب‌تر باشد تا هنگام نواختن احساس راحتی کنند.
• نوع پوست: همانطور که تا الان متوجه شده‌اید، دف‌ها با پوست طبیعی یا مصنوعی ساخته می‌شوند که مزایا و معایب هرکدام از آن‌ها را برای شما به صورت مفصل شرح داده‌ایم.
• روکش طوق: طوق دف معمولاً با چرم مصنوعی، پارچه یا چرم پرزدار پوشیده می‌شود تا خاصیت عرق‌گیری داشته باشد و راحتی بیشتری هنگام نوازندگی فراهم کند.
• شستی دف: جای شستی ممکن است در دف‌های مختلف متفاوت باشد. اگر محل شستی با دست شما سازگار نبود، می‌توانید فوم آن قسمت را جدا کرده و با شکل دست خود شخصی‌سازی کنید.
• ظاهر دف: علاوه بر بررسی فیزیکی ساز، شکل ظاهری آن نیز اهمیت دارد. ظاهر ساز باید مطابق با سلیقه شما باشد تا وقتی به ساز خود نگاه می‌کنید، از داشتن و نوازندگی با آن لذت ببرید؛ بنابراین سعی کنید دفی بخرید که آن را دوست داشته باشید؛ چون این مسئله در تمرینات شما مهم خواهد بود.

۲. ویژگی‌های صدایی ساز

صدای دف به دودسته بم و تیز تقسیم می‌شود و انتخاب آن بستگی به سلیقه نوازنده دارد. عواملی که روی صدادهی تأثیر می‌گذارند شامل جنس و ضخامت پوست، قطر طوق و تعداد و فاصله زنجیرها هستند. صدای قوی از مهم‌ترین شاخصه‌های دف باکیفیت به شمار می‌آید.

۳. سطح نوازندگی خود

انتخاب دف کاملاً وابسته به سطح مهارت و نیاز شما است. نوازندگان مبتدی، متوسط و پیشرفته، انتظارات متفاوتی از ساز دارند. برای هنرجویان تازه‌کار، مشورت با مربی موسیقی یا شخصی باتجربه می‌تواند راهنمایی ارزشمندی باشد تا ساز مناسبی انتخاب شود. همچنین شما می‌توانید از مشاور تخصصی سازهای سنتی سازکالا نیز برای انتخاب دف مناسب مشورت بگیرید. برای این کار با شماره‌تلفن ۵۴۷۷۲-۰۲۱ تماس بگیرید یا به‌صورت حضوری به فروشگاه مراجعه کنید.

نحوه نواختن دف

برای نواختن دف لازم است انگشت شست یک دست روی بخشی از کلاف که شستی نام دارد، قرار بگیرد و انگشت شست دست دیگر، روی پهنای کلاف تکیه کند. پس از قرارگرفتن شست‌ها در جای درست، سایر انگشتان با ضربه‌زدن روی پوست، صدا تولید می‌کنند.

تاریخچه دف

این ساز در نقاشی غارهای میان‌سنگی در Lakha Juar ،Bhimbhetka و نقش‌برجسته امپراتوری آشور به تصویر کشیده شده است. همان‌طور که ابتدای مطلب اشاره کردیم، نام دف به زبان پهلوی (یک زبان ایرانی باستان) دپ (dap) بود که در گذر زمان به دف تغییر پیدا کرد. برخی از تصاویر دف در نقاشی‌هایی یافت می‌شود که مربوط به دوران پیش از میلاد مسیح است. همچنین وجود دف ایرانی در نقش‌برجسته‌های بیستون، حاکی از حضور این ساز قبل از ظهور اسلام در ایران است.

بنابراین، می‌توان گفت ساز دف با اینکه ریشه روحانی در موسیقی ایران دارد، قبل از به‌وجودآمدن موسیقی عرفانی نیز مورداستفاده قرار می‌گرفت. بااین‌حال واضح است که ساز دف از قدیم تا کنون نقش مهمی در موسیقی ایران داشته است.

دف نه‌تنها در دوره معاصر، بلکه در گذشته‌های دور نیز جایگاه ویژه‌ای میان مردم داشته است. این ساز در زمان ساسانیان سازی مهم به شمار می‌رفته و در مراسم و جشن‌ها کاربرد داشته است. در سنگ‌تراشی طاق‌بستان، بنای یادبود مشهوری در پنج‌کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه، نوعی طبل با قاب مربعی دیده می‌شود که مشابه دف بوده و در خاورمیانه باستان، یونان و روم نواخته می‌شده است. این سازها اغلب توسط زنان در جوامع کرد استفاده می‌شدند و سپس از طریق فرهنگ اسلامی به اروپا منتقل شدند.

در عید نوروز و سایر جشن‌ها در دوره ساسانیان، دف همراه ضیافت‌ها نواخته می‌شد و تحقیقات نشان می‌دهد در تلاوت دعاهای مزدایی (زرتشتی) نیز کاربرد داشته است. با ورود اعراب، دف و سایر آلات موسیقی خاورمیانه به اسپانیا منتقل شد و اسپانیایی‌ها این سازها از جمله دف و گیتار، را در قرون وسطی در اروپا معرفی و توسعه دادند. در قرن پانزدهم، دف بیشتر در مراسم صوفیه استفاده می‌شد و عثمانی‌ها آن را در قرن هفدهم به اروپا بردند.

هنر دف‌نوازی در کردستان و دیگر مناطق ایران با تلاش صوفیان ایرانی به شکوه و مرحله والایی رسید و به‌ویژه در قرن بیستم، دف همچنان به‌عنوان بخشی مهم از موسیقی سنتی و کلاسیک ایران شناخته می‌شد.

نواختن دف دارای ریتم‌ها و حالت‌های مختلفی است که از گذشته تا کنون، از استاد به شاگرد منتقل می‌شد و امروزه نیز به‌عنوان بخشی از دستگاه‌های موسیقی سنتی ایران شناخته می‌شود. به همین دلیل، دف نه‌تنها یک ساز موسیقی بلکه عنصری عرفانی و معنوی در فرهنگ ایرانی به شمار می‌رود.

سخن پایانی

در این مقاله سعی کردیم از تمام جنبه‌ها به سؤال دف چیست پاسخ بدهیم و اجزای مختلف این ساز و انواع آن را برای شما توضیح دهیم. پس از آن بهترین مدل‌های دف برای شروع را به شما علاقه‌مندان به این ساز ایرانی معرفی کردیم و سپس شباهت‌ها و تفاوت‌های آن را با ساز دایره مورد بررسی قرار دادیم. بعد هم یک راهنمای سه‌مرحله‌ای برای انتخاب دف مناسب برای شما گفتیم. در نهایت هم پس از یک آموزش دف بسیار جزئی، با تاریخچه این ساز سنتی آشنا شدیم.

با همه این‌ها، شما باید این ساز زیبا را در دست بگیرید تا به‌خوبی متوجه مطالبی که در این مقاله گفتیم، بشوید. شما می‌توانید به‌صورت حضوری با مراجعه به فروشگاه سازکالا واقع در خیابان لارستان شهر تهران مراجعه کنید و انواع دف با طرح‌ها و قیمت‌های مختلف مشاهده کرده و پس از دریافت مشاوره خرید دف، بسته به نیاز و بودجه خود یکی از مدل‌های دف را تهیه کنید.

سؤالات متداول

1. دف چیه؟ دف یه ساز کوبه ای و دایره ای شکل هستش که از چرم و چوب ساخته میشه و بیشتر توی موسیقی سنتی و فولکلور (موسیقی محلی) ایران استفاده میشه.
2. کلمه دف یعنی چی؟ کلمه دف توی فرهنگ لغت یعنی چنبری که پوستی روی اون می کشن. این کلمه در زبان پهلوی دپ (dap) بوده که در طول زمان به دف تغییر پیدا کرده.
3. ساز دف برای کدام کشور است؟ ساز دف جزء سازهای بومی و سنتی ایران هستش، ولی تنها مخصوص ایران نیست. این ساز در کشورهای دیگه‌ای مثل ترکیه، عراق و بعضی از کشورهای عربی هم رایجه و در موسیقی محلی و سنتی اونها هم استفاده میشه.

نوشته دف چیست؟ معرفی و راهنمای انتخاب ساز دف اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

معرفی ساز عود

عود یکی از سازهای رایج در ایران است که جزو سازهای زهی مضرابی سنتی است. این ساز از صدای بسیار زیبایی برخوردار است و تن صدای بم تری نسبت به سازهای هم خانواده خود مانند تار و سه تار و تنبور و … دارد و می‌توان گفت عود دارای بم ترین صدا در بین سازهای زهی مضرابی ایرانی است. در راهنمای خرید عود ابتدا تفاوت عود با بربط را توضیح داده و سپس به صورت کامل این ساز را به شما معرفی خواهیم کرد. در مجموع هر چیزی را که برای خرید عود به آن نیاز دارید برای شما توضیح داده ایم. با ما در سازکالا همراه باشید.

آیا عود و بربط با هم تفاوت دارند؟ 

احتمالا تاکنون نام بربط را شنیده‌اید و ممکن است برای شما سوال باشد که چه تفاوتی با عود دارد؟ این یکی از رایج ترین سوالات درباره این ساز میباشد که خب لازم است بدانید عود و بربط هردو یک ساز به حساب می‌آیند اما بربط نام ایرانی این ساز و عود نام عربی آن است. معمولا این ساز را با نام عود می‌شناسند اما همان‌طور که دانستیم، به آن بربط نیز گفته می‌شود. تفاوت این دو نام در ریشه آنهاست، زیرا بربط اصالت ایرانی دارد اما عود نامی است که اعراب بر روی این ساز گذاشته اند.

عود یا بربطی که درباره آن می‌شنویم، قدمت زیادی به خصوص در ایران دارد. سازی که اکنون در دست داریم میراثی است که چندین هزار سال سن دارد. بر اساس اکتشافات باستان شناسی سابقه ساخت و استفاده از این ساز حدودا به ۵۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد و مدارک به جای مانده نشان می‌دهد که نوازندگان در ۲۰۰۰ سال پیش نیز از سازی مشابه عود استفاده می‌کردند.

آثار و تصاویر به جای مانده حاکی از آن است که این ساز در زمان قدیم بسیار رایج بوده و پس از اسلام بیشتر گسترش پیدا کرده و در سطح جهانی شناخته شد. از آن پس نواختن عود در کشورهای دیگر نیز توسعه یافت و امروزه این ساز جایگاه مهمی در موسیقی کشورهای عربی و ترکی دارد.

عودهایی که در این کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرند، از نظر ساختاری تفاوتی ندارند، فقط به شکل کلی می‌توان گفت عودهایی که در کشورهای عربی ساخته ساخته می‌شوند دارای کاسه‌ای بزرگ، در کشورهای ترکی کاسه‌ای کوچک و در ایران کاسه متوسط است.

اجزای ساز عود

بدون شک سازهای موسیقی در طول گذشت زمان تغییراتی را به دنبال داشته‌اند که برخی ساختاری و برخی دیگر ظاهری یا هردوی این‌ها بوده است. عود هم مانند بقیه سازهای سنتی تحت تاثیر تغییرات قرار گرفته و ویژگی‌های ساختاری و صنعتی آن نسبت به گذشته ارتقا یافته است.

به طور کلی عودهای امروزی دارای کاسه گلابی شکل و دسته‌ای نسبتا کوتاه هستند. این ساز معمولا ۱۱ عدد سیم و ۱۱ گوشی دارد که بر روی سرپنجه قرار می‌گیرد. در ادامه  راهنمای خرید عود به بررسی اجزای تشکیل دهنده ساز عود می‌پردازیم.

کاسه طنینی

همان‌طور که گفته شد کاسه عود یا بربط گلابی شکل است و اصطلاحا ساختمان آن ترکه‌ای می‌باشد، یعنی کاسه از کنار هم قرار گرفتن ترکه‌های چوب ساخته می‌شود. دلیل ترکه‌ای بودن کاسه این است که احتمال ترک برداشتن آن کاهش پیدا می‌کند و در صورت خرابی تعمیر آن آسان تر است.

صفحه رویی

صفحه رویی ساز دارای سوراخ‌هایی مشبک در قسمت میانی است. این دایره‌ها که معمولا مشبک و گاها خالی هستند به منظور خروج صدای انتقال یافته به درون کاسه تعبیه شده‌اند. صفحه رویی نیز اغلب با چوب‌های کاج، اسپیروس و.. ساخته می‌شود. همچنین بر روی صفحه اجزایی مانند خرک نیز قرار می‌گیرد تا سیم‌ها از روی آن عبور کنند.

سیم گیر و خرک

سیم گیر و خرک بر روی انتهای صفحه رویی نصب می‌‎شوند. این قطعه نیز دارای سوراخ‌هایی است که سیم‌ها از آنها عبور کرده و گره می‌خورند. اکثرا عود یا بربط دارای خرک ثابت هستند اما در برخی مدل‌ها خرک متحرک ( قابل تنظیم ) است.

پل‌ها

داخل بدنه بین کاسه و صفحه پل نصب شده تا از تغییر شکل صفحه در گذر زمان جلوگیری کند. نصب دقیق پل‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است چرا که در غیر این صورت صفحه به مرور زمان شکل خود را از دست می‌دهد.

دسته

عود دسته‌ای از جنس چوب دارد. دسته از یک طرف به کاسه و از طرف دیگر به سرپنجه متصل شده است. نوازنده نیز برای نواختن ساز باید با دست چپ خود دسته را گرفته و انگشتانش را بر روی صفحه انگشت گذاری قرار دهد. جنس چوبی که برای ساخت دسته مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین نحوه اتصال آن به کاسه از اهمیت بالایی برخوردار است؛ زیرا رعایت این مسائل موجب جلوگیری از از تاب برداشتن دسته به مرور زمان می‌شود.

صفحه انگشت گذاری

به قسمت رویی دسته صفحه انگشت گذاری گفته می‌شود. این قسمت محل قرارگیری انگشتان دست چپ نوازنده است. از ویژگی‌هایی که این ساز را منحصر به فرد کرده، نداشتن پرده بندی بر روی صفحه انگشت گذاری است. در این نوع از سازها نوازنده باید جای نت‌ها را با تمرین کردن حفظ کند.

سرپنجه

سرپنجه یا جعبه گوشی محفظه توخالی است که بالای دسته قرار می‌گیرد. سرپنجه عود نسبت به دیگر سازهای سنتی دارای شکل متفاوتی است و جهت آن به سمت عقب است. در جعبه گوشی معمولا ۱۱ عدد گوشی نصب می‌شود، که ۵ عدد در یک طرف و ۶ عدد در طرف دیگر است.

گوشی‌ها

گوشی‌ها قطعات کوچکی از جنس چوب هستند که سیم‌ها به دور آن پیچیده می‌شوند. گوشی‌ها اجزای مهمی در ساز به شمار می‌آیند و وظیفه تنظیم و ثابت نگه داشتن کوک سیم‌ها را دارند.

شیطانک

شیطانک قطعه‌ای باریک است که به اندازه عرض دسته است و در قسمت بالای آن قرار می‌گیرد. شیطانک دارای شیارهای کم عمقی می‌باشد که سیم‌ها از آن عبور کرده و به گوشی‌ها متصل می‌شوند.

سیم‌ها

همان‌طور که قبل تر اشاره کردیم عود یا بربط معمولا ۱۱ عدد سیم دارد. این سیم‌ها به ۵ دسته دوتایی تقسیم شده و یک سیم واخوان یا بم هم به صورت تکی می‌باشد.

سیم‌های عود به ترتیب زیر کوک می‌شوند:

جفت سیم اول دو ( C )

جفت سیم دوم سل ( G )

جفت سیم سوم ر ( D )

جفت سیم چهارم لا ( A )

جفت سیم پنجم سل ( G )

سیم ششم ر (D)

نحوه نواختن عود

همان‌طور که گفته شد عود سازی زهی زخمه‌ای یا زهی مضرابی است، بدین معنا که این ساز دارای تعدادی سیم بوده و به وسیله یک مضراب نواخته می‌شود. مضراب عود نیز مخصوص همین ساز است و معمولا از جنس پلاستیک می‌باشد.

برای نواختن این ساز ابتدا باید کاسه آن را به شکل افقی بر روی ران پای خود بگذارید سپس توسط مضراب بر روی سیم‌ها زخمه بزنید تا صدا تولید شود. دست راست نواختن مضراب را بر عهده دارد و دست چپ با قرار گرفتن بر روی دسته نت‌های مختلف را به وجود می‌آورد.

چگونه یک عود با کیفیت خریداری کنیم؟

اگر مبتدی هستید برای خرید یک ساز موسیقی نیاز به راهنمایی فردی با تجربه و متخصص در این زمینه دارید. می‌توانید با مربی موسیقی یا دوستان خود که درباره ساز مورد نظرتان اطلاعات کامل دارند مشورت کنید. بهتر است سازی تهیه کنید که علاوه بر کیفیت ساخت و صدادهی مطلوب، قیمت مقرون به صرفه‌ای هم داشته باشد. در ادامه مقاله راهنمای جامع خرید عود به برخی از نکات لازم برای خرید یک ساز خوب اشاره خواهیم کرد.

سازها معمولا در سه نوع مختلف شامل مبتدی، نیمه حرفه‌ای و حرفه‌ای ساخته می‌شوند که از نظر قیمت و کیفیت با یکدیگر متفاوت هستند. در راهنمای خرید عود برای هنرجویان نوآموز  پیشنهاد ما ساز مبتدی است که کیفیت و استانداردهای لازم در ساخت و صدا را داشته باشد. زیرا خرید یک ساز بسیار ارزان با کیفیت پایین باعث از بین رفتن انگیزه شما در یادگیری و همچنین مشکلاتی در نواختن می‌شود. بنابراین بهترین گزینه سازی با قیمت مناسب و کیفیت قابل قبول است.

معمولا ساخت عود در ایران با دو قالب معروف صورت می‌گیرد که عبارتند از:

قالب قنبری ( قالبی کوچک تر از عود عربی است و دارای ۱۰ سیم می‌باشد )

قالب نریمان ( ساز ایرانی شده و قالبی شبیه به عود عربی دارد اما اندازه آن کمی کوچکتر است )

نکات مهم هنگام خرید!

هنگام بررسی ساز حتما به کیفیت ساخت آن توجه کنید. برای مثال نحوه اتصال دسته به کاسه، جنس کاسه – صفحه – دسته و صفحه انگشت گذاری را مورد بررسی قرار دهید. بهتر است این قسمت هایی که نام بردیم از چوب های مرغوب ساخته شده باشند.

کیفیت چوبی که برای ساخت ساز استفاده می‌شود با کیفیت صدا و دوام فیزیکی آن رابطه مستقیم دارد. همچنین تاثیرگذارترین قسمت در صدای ساز کاسه طنینی است، بنابراین توجه داشته باشید که کاسه از چوب‌های مناسبی مانند: افرا – ماهون – گردو – توت و… ساخته شده باشد تا صدادهی مطلوبی را در اختیار شما قرار دهد.

پس از این‌که از کیفیت چوب بدنه مطمئن شدید ظاهر ساز را بررسی کنید تا فاقد ترک، خراش، گره یا هرگونه مشکلی باشد. برای مثال دایره‌های مشبک صفحه باید با دقت و ظرافت برش خورده باشند. گوشی‌ها به خوبی درون سرپنجه قرار گرفته باشند و بیش از حد کوک در نکنند.

حتما گوشی‌ها را موقع کوک کردن آزمایش کنید که به راحتی به سمت چپ و راست بچرخند. همچنین قسمت‌های کوچک مانند خرک، شیطانک و گوشی‌ها باید برش تمیزی داشته و به درستی در جای خود نصب شده باشند.

بهتر است برای خرید سازهای سازندگان شناخته شده را انتخاب کنید یا اگر به سراغ برندی می‌روید که به اندازه بقیه شناخته شده نیست حتما از کیفیت آن اطمینان حاصل کنید.

اما ویژگی اصلی و مهمی که باید در یک ساز خوب وجود داشته باشد صدایی شفاف و بدون زنگ اضافه است. اگر مبتدی هستید می‌توانید از یک نوازنده درخواست کنید که با ساز مورد نظر شما بنوازد تا صدای آن را بشنوید. داشتن ساز خوش صدا بدون شک شما را تشویق به یادگیری و تمرین نواختن آن می‌کند.

بهترین مدل های ساز عود

در بازار مدلهای مختلفی برای خرید ساز عود وجود دارد که تعدادی از با کیفیت ترین محصولات را در لیست زیر آورده ایم.

عود زریاب ترکی مدل صفر

• جنس کاسه : چوب راش و گردو
• جنس صفحه رویی : چوب اسپروس
• جنس گوشی : چوب گردو

عود زریاب ترکی مدل یک

• جنس کاسه : ماهون
• جنس صفحه رویی : چوب اسپروس
• جنس گوشی : رزوود صدفدار

عود زریاب شامی مدل یک

• جنس کاسه : چوب راش و ماهونی
• جنس صفحه رویی : چوب سدر
• جنس گوشی : رزوود صدفدار

سخن پایانی

در مقاله راهنمای خرید عود بعد از معرفی این ساز، اجزای آن را به طور کامل شرح دادیم و توضیح دادیم که چگونه می‌توانیم یک عود مناسب تهیه کنیم و مواردی را که باید در هنگام خرید به آنها توجه کرد برای شما بیان کردیم.

شما عزیزان می‌توانید برای بررسی بیشتر  انواع ساز عود  به همراه مشخصات فنی هر کدام به قسمت مربوطه در فروشگاه اینترنتی سازکالا  مراجعه فرمایید تا بتوانید برای انتخاب محصول مورد نظر اطلاعات کاملی را کسب نمایید.

در پایان و پس از مطالعه راهنمای خرید عود اگر نکته خاصی درباره خرید ساز عود دارید خوشحال می‌شویم آن را با ما در قسمت نظرات در میان بگذارید.

نوشته راهنمای خرید ساز عود و تفاوت آن با بربط اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

تنبوری که امروزه در اجراهای موسیقی می‌بینید، قدمتی بسیار طولانی دارند که مربوط به ۶۰۰۰ هزار سال پیش است. تنبور در طول دوره تاریخی و فرهنگی در نواحی مختلف نام و اشکال متفاوتی به خود اختصاص داده است. احتمالا می‌توان این‌طور گفت که بیشتر سازهای زهی مضرابی برگرفته شده از این ساز بوده و ارتقا یافته‌اند. از این ساز به عنوان مادر سازهای زهی از جمله: تار، سه تار، عود، دوتار، گیتار، ماندولین، دیوان و… یاد شده است.

شاید برای شما سوال پیش بیاید که مگر قدمت موسیقی سنتی چقدر است که تنبور دارای پیشینه‌ای چند هزار ساله است ؟! در پاسخ باید بگوییم که تنبور در واقع یک ساز اصیل ایرانی است، اگر به گذشته این ساز رجوع کنیم آثاری از آن را در آناتولی قدیم می‌یابیم. بنابراین می‌توان گفت اولین نشانه‌های پیدایش تنبور چندین هزار سال پیش در آناتولی کشف شده بود. در آن زمان نژادی از آریایی‌ها در آناتولی از این ساز استفاده می‌کردند.

طبق تحقیقات انجام شده و شواهدی که در دسترس است، دوره صفوی پیشرفت چشمگیری در عرصه هنر به خصوص موسیقی داشته است. حتی گفته می‌شود تنبور سازی در بین سازهای آن دوره بوده که توسط بزرگان علم و عرفان نواخته می‌شده است. اما نمی‌توان گفت این بهترین عصر برای تنبور و موسیقی ایرانی بود. پس از آن تغییرات بسیاری در سبک زندگی و فرهنگ ایجاد شد که بدون شک بازتاب این دگرگونی‌ها در موسیقی نیز پدیدار شده بود.

اما نکته حائز اهمیت این است که تنبور با وجود سیر تحول زمانه، توانست حتی دوره‌های تاریک را پشت سر بگذارد و پس از حدودا دو قرن خود را به عصر حاضر برساند. بنابراین می‌توان گفت در طول تاریخ، تنبور به خوبی ارزش خود را حفظ کرده و همیشه از این ساز به عنوان یک ساز اصیل ایرانی یاد می‌شود.

تنبور در عصر امروزی

امروزه تنبور در سراسر ایران رواج دارد اما کانون اصلی آن کرمانشاه و کردستان و نواحی شمالی لرستان است. تنبور در این مناطق، با نام‌های تَمیُرَه، تَمیرَه، تموره، تمور و تنبوره نیز شناخته می‌شود. در کرمانشاه و کردستان ایران تنبور زینت مجالس عرفانی و محافل روحانی است.

علاوه بر این تنبور به موسیقی ملل هم راه پیدا کرده و در بیشتر کشورها مثل هند، آمریکا، چین، مصر، سوریه، گرجستان و افغانستان، بنگلادش، مراکش، به نوعی حضور دارد. البته نهایتا پیداست تنبور در هرکجایی یافت شود اصالت آن مربوط به ایران است.

انواع رایج تنبور

تنبور قوچانی، شروانی، بغدادی، تیسفونی و انواع دو تار، چگور، قپوز و… سازهای مشابه خانواده تنبور هستند. در فرهنگ نامه‌ها به این صورت آمده است که این ساز در ایران باستان، مصر و آشور وجود داشته و در آشور تنبور را پاندورا می‌خواندند.

تنبور که مردمان کردستان و کرمانشاه قرن‌های متمادی در نگهداری آن کوشیده‌اند، سازی آیینی و همدم عارفان بزرگ در بین آن‌ها به شمار می‌آید. نوای  تنبور اکثرا در موسیقی مقامی به گوش می‌رسد. کاسه تنبورهای رایج ایرانی به شکل بیضی و دسته آن نسبتا بلند است. دارای ۱۳ الی ۱۴ دستان یا پرده می‌باشد و فواصل آن نزدیک به پرده و نیم پرده بوده و برخلاف دیگر سازهای موسیقی سنتی، این ساز ربع پرده نداشته، که این امر نشان دهنده اصالت و قدمت این ساز ارزشمند است.

در قسمت‌هایی از مناطق کردنشین سوریه و عراق نیز سازی دیگر از خانواده تنبور وجود دارد که دیوان نام دارد و تقریبا شبیه به باغلاما است. در کردستان ایران نیز ساز مورد نظر تمیره نامیده می‌شود. همچنین در قسمت کرد نشین ترکیه نوعی از تنبور وجود دارد که باغلاما نام دارد. البته این ساز تفاوت‌هایی با تنبور دارد که شامل کاسه‌ای بزرگ‌تر، پنج سیم و حدود بیست دستان است. به طور کلی تنبوری که مورد استفاده‌ی کردان است سازی آئینی و عرفانی است.

برای آشنایی بیشتر با ساز باغلاما و کسب اطلاعات در زمینه خرید آن می‌توانید مقاله معرفی کامل و راهنمای جامع خرید ساز باغلاما در مجله اینترنتی سازکالا مطالعه فرمایید. برای مشاهده قیمت باغلاما به همراه بررسی این ساز می‌توانید از قسمت محصولات باغلاما  بازدید فرمایید.

اجزای مختلف ساز تنبور

تنبور یکی از سازهای زهی پرطرفدار است که در این ساز سیم‌‌ها از روی دسته و کاسه‌ ساز عبور می‌کند و فرایند صدا سازی بر اثر ضربه انگشتان شکل می‌گیرد. تنبور یک ساز محلی با دسته بلندتر و کاسه بزرگ‌تر از سه تار می‌باشد که شامل دو یا سه سیم و چهارده پرده می‌شود. تنبور با پنجه نواخته می‌شود و این امر ارتباط بین تنبور، دو تار و سه تار را مشخص می‌کند. در ادامه اجزای مختلف این ساز را بررسی می‌کنیم.

کاسه طنینی: به همان قسمت پایین تنبور گفته می‌شود که دارای اشکال مختلف بسته به منطقه و سازنده می‌باشد. کاسه این ساز را غالبا از چوب توت ساخته که انتخاب جنس چوب توت در کیفیت صدای آن بسیار حائز اهمیت است.

دسته: قسمت انتهایی این ساز که به کاسه متصل می‌شود و نقش مهمی در صدا دهی ساز دارد.

صفحه: قسمت روی کاسه تنبور دارای بافت ظریفی و صفحه نازکی است که از چوب گردو برای ساخت آن استفاده شده و در قسمت میانی یا در گوشه صفحه حدود هفت تا دوازده سوراخِ دو تا سه میلیمتری دارد که موجب نرمی صدای تنبور می‌شود. سوراخ روی صفحه بر صدای تنبور تاثیر بسزایی دارد.

دستان: سیزده تا چهارده دستان در تنبور وجود دارد که در محل‌های معین بر دسته بسته می‌شوند. به نظر اغلب نوازندگان مشهور، محل دستان‌ها ثابت است اما برخی نیز معتقدند که جای تعدادی از این دستان‌ها متغیر است.

خرک: قطعه چوبی کوچک و مستحکم از جنس شمشاد و گردو می‌باشد که بر روی صفحه قرار می‌گیرد.

سیم گیر: به قسمت انتهایی کاسه وصل شده و سیم را به آن وصل می‌کنند. سیم گیر از جنس استخوان یا چوب بوده در انتهای صفحه قرار دارد. سیم‌ها را در این بخش بهم گره زده و تا انتهای دسته می‌کشند.

گوشی: قطعات بالای دسته تنبور را گوشی می‌نامند و از آن به منظور کوک کردن سیم‌ها استفاده می‌شود. سه گوشی از جنس چوب بید برای بخش گوشی در نظر گرفته می‌شود.

شیطانک: به برجستگی پایین سردسته، شیطانک گفته می‌شود. شیطانک، قطعه‌ای از جنس چوب یا استخوان با دو یا سه شیار می‌باشد که سیم‌ها از روی آن عبور داده می‌شوند و به گوشی متصل می‌شوند.

پرده: نخ مصنوعی یا طبیعی ( پوست روده حیوانات چهارپا) نازک است که بر روی دسته ساز متصل شده و فاصله‌ی بین هردو دستان را یک پرده نامیده می‌شود.

سیم: دو یا سه سیم، که سیم بالایی به طور معمول به صورت جفت می‌باشد. این سیم‌ها از یک سمت به سیم گیر و از سمت دیگر بعد از عبور از روی خرک و شیطانک به دور گوشی‌ها پیچیده می‌شوند.

چگونه یک تنبور مناسب برای شروع یادگیری تهیه کنیم ؟

اصولا یک ساز خوب دارای دو ویژگی اصلی است که شامل جنس متریال و نحوه ساخت آن می‌شود. اگر مبتدی هستید و قصد خرید یک تنبور را دارید لازم است چند نکته را در نظر داشته باشید. به عنوان مثال اطلاعات لازم درباره یک ساز خوب را کسب کنید، صدای ساز را بشنوید و با توجه به بودجه خود سازی مناسب برای تمرین اما با کیفیت مطلوب تهیه کنید.

در ادامه مطلب راهنمای خرید تنبور به نکاتی درباره خرید آن اشاره خواهیم کرد.

• برای شروع بهتر است درباره جنس بدنه ساز اطلاعات کسب کنید. برای ساخت تنبور نیز مانند اکثر سازهای زهی سنتی دیگر از چوب‌هایی مانند توت یا گردو استفاده می‌شود که در دسترس است و کیفیت و دوام لازم را دارد.
• کاسه تنبور به شکل گلابی می‌باشد و رایج‌ترین چوب برای ساخت آن چوب توت است. ضخامت چوب این قسمت تقریبا ۴ میلی متر است که برای زیر خوان شدن صدای تنبور از ضخامت بیشتر و برای بم خوان شدن آن از ضخامت کمتر استفاده می‌شود. دیگر مشخصات کاسه شامل اندازه عمق کاسه است که می‌تواند در تنبورهای مختلف از ۱۳ الی ۱۷ سانتی‌متر ‌باشد. همچنین اغلب سازندگان برای ساخت کاسه معمولا عرض دهنه را بین ۱۵/۵ الی ۲۰ سانتی‌متر و طول کاسه تا دستان سیزدهم را بین ۳۵ الی ۴۲ سانتی‌متر در نظر می‌گیرند. ضمنا بر روی کاسه برخی از تنبورها ممکن است سوراخ‌هایی را مشاهده کنید که در واقع به منظور آزاد کردن صدای ساز از درون کاسه تعبیه شده اند و تعداد آن می‌تواند از بین ۲ تا ۵ عدد متغییر باشد.
• دسته ساز نیز معمولا از چوب‌های گردو و توت ساخته می‌شود. سازندگان اغلب از چوب گردو به دلیل مقاومت مناسب برای ساخت دسته استفاده می‌کنند. علاوه بر جنس باید اتصال دقیق و تمیز دسته به بدنه نیز مورد بررسی قرار گرفته شود.
• صفحه رویی نیز معمولا از همان چوب‌های قبلی ساخته می‌شود. اما نکته‌ای که می‌خواهیم به آن اشاره کنیم صاف بودن سطح صفحه است. بدین معنا که صفحه رویی ساز شما باید صاف و صیقلی و فاقد خراش و زدگی باشد. همچنین پیشنهاد می‌شود ترجیحا صفحه بدون طرح یا منبت باشد تا صدا و چوب آن از کیفیت بهتری برخوردار شود.
• شاید به نظر شما اجزای کوچکی مانند خرک، شیطانک، سیم گیر و گوشی‌ها در کیفیت ساز موثر نباشند اما کاملا برعکس است. بهتر است شیطانک و سیم گیر از جنس استخوان و گوشی‌ها و خرک از جنس چوب مرغوب باشند. البته قاعدتا استفاده از مواد مرغوب برای ساخت ساز موجب افزایش قیمت آن می‌شود به همین دلیل در سازهای مبتدی معمولا از مواد مصنوعی برای شیطانک و سیم گیر استفاده می‌کنند تا قیمت ساز برای هنرجویان مبتدی گران نباشد!
• پرده‌ها نیز مانند بقیه اجزای ساز از قاعده جنس مرغوب قیمت بالاتر پیروی می‌کنند. بنابراین بهتر است جنس پرده‌ تنبور از روده‌ی گوسفند یا بز تهیه شده باشد. نوع دیگر پرده، از الیاف مصنوعی ساخته می‌شود و کیفیت نسبتا پایین‌تری دارد و اکثر سازهای مبتدی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
• همان‌طور که قبل‌تر گفتیم صدای ساز معیاری مهم برای خرید است. البته که نحوه ساخت و صدادهی دو امر وابسته به یکدیگر هستند، بنابراین پس از بررسی کیفیت ساخت می‌توانید به کیفیت صدای آن بپردازید. افراد مبتدی که تجربه و مهارت نواختن با تنبور را ندارند می‌توانند به کمک مربی، دوستان نوازنده خود یا فروشنده صدای ساز را بشنوند.

معرفی چند تنبور مناسب

۱- تنبور مفاخری: مهر مفاخری یکی از شناخته شده‌ترین مهرها در بین سازندگان ایرانی است. خانواده مفاخری که از دیرباز به ساخت سازهای سنتی ایرانی مثل تنبور، سه تار و… مشغول بوده اند با تجربه بالای خود تنبورهای با کیفیتی را به دنیای موسیقی عرضه می‌کنند. نکته بسیار مثبت این تنبورها کیفیت مناسب در کنار قیمت بسیار خوب آن‌هاست که باعث می‌شود این سازها برای افراد مبتدی بسیار مناسب باشند.

۲- تنبور چکاوک: همانطور که در متن نیز گفته شد، خاستگاه اصلی تنبور در ایران کنونی، کردستان، کرمانشاه و لرستان و به صورت کلی ناحیه غربی ایران می‌باشد. پس می‌توان انتظار داشت که بهترین تولید کنندگان این ساز نیز در همان شهرها سکونت داشته باشند. تنبور چکاوک ساخته استاد مرادی است و ایشان در قطب تولید تنبور مشغول به کار هستند. تنبورهای ایشان به صورت ترکه ای، یگ تکه و پاشنه ای ساخته می‌شوند و از کیفیت بسیار خوبی بهرمند هستند. تنبورهای یک تکه چکاوک یک تنبور در سطح حرفه‌ای است و کیفیت بسیار بالایی دارد.

نکته پایانی

در ابتدا برای خرید ساز مورد نظر خود حتما از افراد با تجربه در این زمینه مشورت بخواهید، سپس خرید خود را انجام دهید. ضمنا هیچ گاه کیفیت را فدای قیمت ارزان نکنید، حتی اگر مبتدی هستید بهتر است سازی خوش صدا و مناسب تهیه کنید تا علاوه داشتن کارایی و دوام مورد نیاز، انگیزه بیشتری برای یادگیری و تمرین به شما ببخشد.

شما عزیزان می‌توانید مشخصات فنی و قیمت تنبور را در مدل‌های مختلف در فروشگاه اینترنتی سازکالا مشاهده فرمایید.

نوشته معرفی و راهنمای جامع خرید تنبور اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

در این مقاله به شما نشان می‌دهیم که لازم نیست همه تجهیزات را از همان اول خریداری کنید و چگونه می‌توانید با هزینه درست و خرید تجهیزات بسیار مهم، صدای درامز بسیار خوبی را به دست بیاورید. در این مقاله در مجله فروشگاه اینترنتی سازکالا راهنمای جامع خرید درامز را در اختیار شما قرار خواهیم داد تا بدانید چگونه بهترین درامز ممکن را برای شروع نوازندگی و یا یادگیری تهیه کنید. در ادامه مقاله راهنمای خرید درامز با ما همراه باشید.

چگونه در ابتدای یادگیری یک درامز خوب بخریم ؟

یکی از نکاتی که باید در نظر داشته باشید این است که برای شروع یادگیری نوازندگی درامز، لازم نیست تمام تجهیزاتی که درامرهای حرفه‌ای استفاده می‌کنند را خریداری کنید. این که شما چه درامزی را خریداری کنید، کاملا به سن نوازنده، سبک، محل تمرین و مدت تمرین او بستگی دارد.

همچنین باید این نکته را نیز در نظر داشته باشید که درامز در انواع قیمت‌ها در بازار موجود هستند بنابراین یکی دیگر از نکاتی که باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشید، هزینه‌ای است که می‌خواهید برای خرید این ساز بپردازید.

یکی از ویژگی‌های خوب درباره درامز این است که شما می‌توانید آن‌ها را در انواع مختلفی خریداری کنید. این موضوع به این معناست که تعداد تام‌ها، تعداد سنج‌ها و ابعاد درامز کاملا بر روی گزینه‌ها و صدای نهایی شما تاثیر می‌گذارند.

هنگامی که می‌خواهید برای یک نوازنده مبتدی درامز تهیه کنید، به این نکته توجه کنید که تنها قسمت‌هایی را خریداری کنید که برای یادگیری لازم و ضروری است. در غیر این صورت، قسمت‌های اضافی درامز تنها حواس نوازنده را پرت می‌کند و یادگیری تکنیک‌ها را برای افراد مبتدی دشوارتر می‌کند.

چه نکاتی را هنگام خرید درامز باید مد نظر داشته باشیم؟

اگر شما می‌خواهید برای فرزند خود یک ست درامز تهیه کنید، بهترین کار این است که به سراغ ست‌ها بروید. ست‌های درامز این امکان را برای شما فراهم می‌کنند تا تمامی پارت‌ها و قسمت‌های مورد نیاز درامز را به صورت یک جا در اختیار داشته باشید. از دیگر مزیت‌های خرید ست درامز این است که قیمت آن‌ها به مراتب پایین‌تر است.

اما نکته‌ای که باید در نظر داشته باشید این است که برای خرید درامز باید ابتدا ابعاد هر کدام از قسمت‌های آن را چک کنید و سپس به خرید درامز بپردازید. همچنین سبک صدای ساز بسیار مهم است برای مثال درامزی که برای سبک جز مورد استفاده قرار می‌گیرد، مناسب برای سبک‌های راک و متال نیست. بنابراین بهتر است ابتدا سبک خود را مشخص کنید.

یک درام ست کامل، باید شامل اجزای اصلی درامز یعنی سنج‌ها، استندهای سنج، کیک، درام اسنیر، فلور تام، تام، صندلی مخصوص درامر، استیک‌ها و پدال‌ها باشد تا بتوانید به راحتی به نوازندگی بپردازید و صدای مورد نظر خود را دریافت کنید.

خرید یک درام ست برای نوازنده مبتدی

هنگامی که شما می‌خواهید اولین درام ست خود را برای یک نوازنده مبتدی خریداری کنید، نکته‌ای که به آن برخورد می‌کنید این است که گزینه‌های بسیار برای انتخاب وجود دارد. یکی از محصولاتی که در این سال‌ها در بازار بسیار دیده شده است، Shell Pack ها می‌باشند.

Shell Pack ها در واقع پک‌هایی هستند که قسمت‌های مهم درامز اعم از اسنیر، تام و کیک درام را شامل می‌شوند. باید توجه داشته باشید که در این پک‌ها، سنج‌ها و یا استندهای سنج وجود ندارد و باید آن‌ها را به طور جداگانه خریداری کنید.

اما نکته مثبت درباره این پکیج‌ها این است که بسیاری از شرکت‌ها به تولید آن‌ها می‌پردازند و باید بدانید که اکثر آن‌ها نیز از کیفیت ساخت و صدای بسیار فوق العاده ای بهره مند هستند که این موضوع باعث می‌شود تا به راحتی بتوانید به صدای مورد نظر خود دست پیدا کنید.

برای خرید این درام ست‌ها، پیشنهاد ما در راهنمای خرید درامز به شما این است که قبل از خرید حتما نقد و بررسی‌های اینترنتی را مطالعه کنید و درباره هر پک اطلاعات لازم را به دست بیاورید. همچنین به ابعاد هر کدام از قسمت‌ها نیز توجه داشته باشید. اما در کنار این پکیج‌ها، تجهیزات دیگری را نیز باید خریداری کنید که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

مطلب پیشنهادی : چگونه یک درامر حرفه ای شویم ؟ 

سخت افزار مناسب را از همان ابتدا خریداری کنید!

اگر به صورت حضوری برای خرید درامز به یک مغازه مراجعه کنید، فروشنده به شما می‌گوید که بهتر است نه تنها برای دریافت صدای بسیار خوب، بلکه برای صرفه جویی در هزینه‌ها، سخت افزار مناسب را از همان ابتدا خریداری کنید. این نکته کاملا درست است و پیشنهاد ما در راهنمای خرید درامز به شما این است که حتما از همان ابتدا به خرید سنج‌های با کیفیت بپردازید.

این موضوع نه تنها باعث می‌شود تا بتوانید صدای فوق‌العاده‌ای از ساز خود دریافت کنید، بلکه این امکان را برای شما فراهم می‌کند تا در طولانی مدت، هزینه زیادی را بابت خرید درامز نپردازید. برای خرید سنج‌ها، شرکت‌های بسیاری وجود دارند که می‌توانید با خرید محصولات آن‌ها می‌توانید صدای با کیفیت‌تری داشته باشید.

از این شرکت‌های مطرح می‌توانیم به Zildjian، Paiste و Meinl اشاره کنیم. این شرکت‌ها همواره به تولید سنج‌های فوق العاده پرداخته‌اند و با داشتن این سنج‌ها بدون شک کیفیت کار شما نیز افزایش می‌یابد.

آیا خرید درامز دست دوم فکر خوبی است ؟ 

اما نکته‌ای که باید در راهنمای خرید درامز به آن اشاره کنیم این است که کدام روش برای خرید درامز بهتر است؟ خرید درامز نو یا خرید درامز به صورت دست دوم؟ هر کدام از این درام‌ها مزیت‌ها و معایبی دارند که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

خرید درامز نو این امکان را برای شما فراهم می‌کند تا بتوانید از یک ساز با کیفیت بسیار فوق العاده لذت ببرید. تمامی قسمت‌های این درامز نو می‌باشند و این موضوع حس خوبی را به نوازنده منتقل می‌کند. از دیگر امکاناتی که درامز نو دارد می‌توانیم به این نکته اشاره کنیم که این درامز عموما دارای گارانتی هستند و اگر مشکلی در این درامز وجود داشته باشد، شرکت گارانتی کننده آن را تعویض و یا تعمیر می‌کند.

اما نکته‌ای که باید در نظر گرفت این است که شرکت‌های بسیار مشهور در زمینه تولید درامز، همواره کیفیت ساخت بالایی را در کارهای خود در نظر می‌گیرند و این موضوع باعث می‌شود تا قسمت‌های مختلف درامز در طول زمان، از بین نروند و یا خراب نشوند.

همین موضوع باعث شده تا بسیاری از افراد به سمت خرید درامز به صورت دست دوم بروند. از دیگر ویژگی‌هایی که در خرید درامز دست دوم وجود دارد این است که شما می‌توانید آن‌‎ها را با قیمت‌های بسیار کمتر خریداری کنید که این موضوع باعث صرفه جویی بیشتر در هزینه‌ها می‌شود.

نکته‌ای که در راهنمای خرید درامز باید درباره خرید محصول به صورت دست دوم به شما توصیه کنیم، این است که حتما قبل از خرید آن‌ها، به صورت حضوری این درامز را چک کرده و در صورت امکان، به همراه یک نوازنده حرفه‌ای درامز ساز را بازدید کنید. این موضوع باعث می‌شود تا از سلامت درامز و صدای آن اطمینان حاصل کنید.

انواع درام ست ها

درام‌ها از ساده‌ترین سازهایی هستند که توسط بشر ساخته شده است. اما از دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی که سینتی سایزرها به بازار آمدند، بسیاری از درامرها این فرصت را پیدا کردند تا صدای درامز خود را بر روی کامپیوتر داشته باشند. اما اگر شما طرفدار سمپل درامز نیستید، هنگامی که برای خرید درامز اکوستیک به فروشگاه‌ها می‌روید متوجه می‌شوید که دو نوع درامز آکوستیک وجود دارد. درامز فیوژن و درامز استاندارد.

به طور کلی، دارمز فیوژن، درام‌هایی هستند که قسمت‌های مختلف آن‌ها از ابعاد کوچک‌تری ساخته شده است که همین موضوع باعث می‌شود تا بتوانید صدایی بسیار کوبنده و تیز را از این نوع درامز به دست بیاورید. از طرفی، درامز استاندارد، درام‌هایی هستند که از ابعاد بزرگ‌تری برخوردار هستند و همین موضوع باعث می‌شود تا بتوانید به صدای بسیار کوبنده‌تر و فوق العاده حجیم‌تری دسترسی پیدا کنید.

عموما نوازنده‌ها از درامز استاندارد برای سبک‌هایی مانند راک و متال استفاده می‌کنند تا بتوانند صدای بسیار عمیق و هیجان انگیزی را داشته باشند. صدای این نوع درامز در کنار گیتارهای الکتریک، صدای بی‌نظیری را به ارمغان می‌آورد.

تفاوت درامز آکوستیک و درامز الکترونیک

به طور کلی، دارمزها به دو گروه اصلی تفکیک می‌شوند که این گروه اصلی، این امکان را برای شما فراهم می‌کنند تا بتوانید صداهای مختلفی را تجربه کنید. این دو گروه شامل درامز آکوستیک و درامز الکترونیک می‌شود. در راهنمای خرید درامز هر دو گروه را برای شما توضیح می‌دهیم.

درامز آکوستیک به درامزی گفته می‌شود که برای ساخت آن‌ها از چوب و یا فلز استفاده می‌شود. این درامز عموما صدای بسیار بلندی را تولید می‌کنند و همین موضوع باعث می‌شود تا بتوانید صدایی مناسب برای انواع سبک‌ها را از این محصولات دریافت کنید. همچنین برای این نوع از درامز باید از سنج‌های فلزی استفاده کنید. از نکاتی که درباره درامز آکوستیک وجود دارد این است که حس بسیار بهتری را به نوازنده منتقل می‌کنند و همین موضوع باعث می‌شود تا بتوانید صدای بسیار فوق‌العاده‌ای را در اختیار داشته باشید. همچنین تنظیم کردن آن‌ها و یا نوازندگی با آن‌ها بسیار ساده‌تر از درامز الکترونیک می‌باشد. قیمت درامز آکوستیک به دلیل استفاده از متریال ساز و حرفه‌ای بودن، به مراتب از درامز الکترونیک بیشتر است؛ هرچند برخی مدل‌های درامز الکترونیک، از برخی مدل‌های آکوستیک این ساز گران‌تر هستند.

از طرفی، درامز الکترونیک دارای پدهایی است که هنگامی که با استیک‌های درامز بر روی آن‌ها ضربه می‌زنید، می‌توانید صدای سمپل را با استفاده از آمپلی فایر یا هدفون بشنوید. این موضوع باعث شده تا بسیاری از نوازندگان و یا هنرجویانی که در آپارتمان‌ها زندگی می‌کنند و یا نمی‌خواهند صدای بلند ساز درامز دیگران را اذیت کند، به سراغ این نوع از درامز می‌روند.

انواع چوب ها در ساخت درامز و صدای مختلف آن ها

یکی از موضوعاتی که هم درباره گیتارها و هم درباره درامز صدق می‌کند، این است که سازندگان این سازها می‌توانند از چوب‌های بسیاری استفاده کنند و این چوب‌‎های مختلف باعث می‌شود تا بتوانید به صداهای مختلفی دست پیدا کنید. در ادامه راهنمای خرید درامز به برخی از این چوب‌ها و صدای آن‌ها می‌پردازیم.

• افرا (Maple): یکی از مشهورترین چوب‌هایی که برای ساخت درامز از آن استفاده می‌شود، چوب میپل است. دلیل استفاده از این چوب این است که نه تنها می‌توانید صدایی بسیار گرم را از آن دریافت کنید، بلکه شفافیت صدای بسیار عالی را به وجود می‌آورند که این موضوع باعث می‌شود تا صدای درامز شما به راحتی در میکس شنیده شود.

• ماهون (Mahogany) : از دیگر چوب‌هایی که برای ساخت درامز استفاده می‌شود می‌توانیم به چوب ماهون اشاره کنیم. درامزهای بسیار اندکی با این چوب ساخته شده‌اند اما آن‌ها صدای بسیار گرم و عمیقی دارند که باعث می‌شود صدای ساز از حجم زیادی برخوردار شود.

• توس (Birch) : یکی از چوب‌هایی که بیشتر برای تولید درامز از آن استفاده می‌شود، چوب توس است. این چوب صدای بسیار بلند و متعادلی را در اختیار شما قرار می‌دهد و بسیاری از مهندسین صدا برای ضبط درامز، از درامزی استفاده می‌کنند که از این چوب ساخته شده باشد.

• بوبینگا (Bubinga) : این چوب، یکی از چوب‌هایی است که به ندرت برای ساخت درامز از آن استفاده می‌شود. درامزهایی که با استفاده از این چوب ساخته شده‌اند، فرکانس‌های میدرنج بسیار خوبی دارند و صدای بسیار کوبنده ای را در اختیار شما قرار می‌دهند.

نکته مهم درباره رنگ بدنه درامز

در بسیاری از مواقع، هنگامی که شما یک درام کیت را می‌بینید، نمی‌توانید رگه‌های چوبی را در بدنه آن تشخیص دهید. این موضوع به این دلیل است که بسیاری از شرکت‌ها سعی می‌کنند تا درامز خود را با استفاده از رنگ‌هایی زیباتر کنند که همین موضوع باعث می‌شود تا رگه‌های چوب بدنه به خوبی دیده نشود.

انواع ست طبل برای درامز 

حال که دانستیم درامز اصولا با استفاده از چه چوب‌هایی ساخته می‌شوند، وقت آن است که قسمت‌های مختلف درامز را بشناسیم. قسمت‌های مختلف درامز شامل کیک درام، اسنیر، تام‌ها، سنج‌ها، پایه‌های سنج و صندلی مخصوص می‌باشد. هر کدام از این قسمت‌ها نه تنها دارای ابعاد مختلف هستند، بلکه با استفاده از متریال مختلفی ساخته شده‌اند که می‌توانید با استفاده از آن‌ها به صدای مورد نظر خود دست پیدا کنید.

یکی از موضوعاتی که باید به آن توجه کنید این است که درامز عموما به صورت ۴ تکه و ۵ تکه تولید می‌شوند و بسیاری از سازنده‌های درامز، پکیج‌های خود را به این صورت تولید می‌کنند. این تعداد، نشانگر تعداد اسنیر، تام‌ها و کیک درام می‌باشد. برای مثال، درامز ۴ تکه دارای یک کیک درام، یک اسنیر، یک رک تام و یک فلور تام می‌باشد.

درامز ۵ تکه نیز دارای یک کیک درام، یک اسنیر، یک فلور تام و دو عدد رک تام با ابعاد مختلف می‌باشد. برای نوازنده‌های مبتدی، درامز ۴ تکه کاملا کافی است، زیرا به این صورت می‌توانید به راحتی تکنیک‌های مختلف درامز را بر روی این کیت‌ها یاد بگیرید و به تمرین با آن‌ها بپردازید.

نکته جالب توجه این است که بسیاری از شرکت‌ها، درامز بسیار گران قیمت خود را به صورت ۴ تکه تولید می‌کنند تا افراد بتوانند با تهیه این درامز و سپس اضافه کردن اجزای دلخواه خود ست مورد نظر خود را جمع آوری کنند.

معرفی برند های مشهور درامز

مپکس (Mapex)

 مپکس به مارک ترجیحی بسیاری از درامرهای حرفه‌ای تبدیل شده است. درامز مپکس مدل Mars برای مبتدیان مناسب است و هنگامی که شما در نهایت آماده شروع ضبط و اجرای برنامه‌های زنده هستید، ست Black Panther برای شما مناسب خواهد بود.

مپکس همیشه با روش‌های هوشمندانه درام‌های خود را با قیمتی مقرون به صرفه و با کیفیتی عالی ارائه می‌دهد. درام‌های این برند با برخورداری از بدنه چند لایه ظاهری منحصر به فرد و با دوام به سازهای خود بخشیده است.

یکی از دلایلی که حس خوبی در هنگام نواختن با درامز مپکس داریم این است که از چوب‌های درجه یک مانند Maple Walnut ،Birch و Basswood در ساخت این سازها استفاده می‌شود. همچنین استفاده از سیستم نصب ایزوله باعث بهبود صدادهی این درام‌ها شده است.

پرل (Pearl)

بدیهی است که ما باید درام‌های پرل را به عنوان بخشی از لیست بهترین مارک‌ها قرار دهیم! پرل برای نوازندگان در هر سطحی درامز تولید می‌کند. به احتمال زیاد در اغلب کنسرت‌ها‌، ست درامز Pearl را مشاهده می‌کنید.

پرل برای دهه‌ها توزیع کننده عمده سازهای کوبه‌ای و درامز در ایالات متحده بوده است. دفتر مرکزی آن‌ها در ژاپن است و همچنین از شعبه‌هایی در نشویل آمریکا نیز برخوردار است. امروزه آن‌ها یکی از بهترین سازندگان درام‌های آمریکایی در بازار به شمار می‌روند. این کمپانی از بدو تاسیس تاکنون کمپانی بسیار پایداری بوده است و با گذشت زمان، توانسته ثبات و شهرت را برای مارک تجاری خود ایجاد کند.

درامز پرل سری Export lacquer یک ست کلاسیک است که معمولاً به درامرهای مبتدی پیشنهاد می‌شود. سری Pearl Export lacquer شماره یک در فروش درام در جهان بوده است و به همراه سخت افزار ارائه می‌شود، به همین دلیل ما به شدت آن را توصیه می‌کنیم.

سخن پایانی

همان‌طور که گفته شد، درامز را می‌توان از مهم‌ترین سازهای دنیا دانست. از این ساز در انواع سبک‌ها استفاده می‌شود و بسیاری از افراد از جز و پاپ گرفته تا راک و متال توانسته‌اند با استفاده از این ساز به صداهای فوق العاده‌ای دست پیدا کنند. با استفاده از نکاتی که در مقاله راهنمای خرید درامز گفته شد، شما می‌توانید به راحتی درامز مورد نظر خود را تهیه کرده و به یادگیری و یا تمرین با آن بپردازید. اگر سوال خاصی درباره خرید درامز برایتان به وجود آمده در قسمت نظرات سایت می‌توانید دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.

نوشته مهم ترین نکاتی که هنگام خرید یک درامز باید بدانید! اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

‌تار جزو سازهای زهی مضرابی است که به مضراب آن زخمه نیز گفته می‌شود. تار یکی از اصلی‌ترین اعضای موسیقی سنتی ایرانی و به گونه ای سمبل این موسیقی اصیل محسوب می‌شود، زیرا این ساز با حضور در صحنه‌های بین المللی توانسته موسیقی ایرانی را در سطح گسترده تری معرفی کند. اما افزون بر ایران تار، در برخی مناطق دیگر خاورمیانه و قفقاز مانند آذربایجان و ارمنستان و گرجستان برای نواختن موسیقی محلی این کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در راهنمای خرید ساز تار به بررسی کامل این ساز پرداخته ایم.

ساختار فیزیکی ساز تار

ساز تار از چندین قسمت مختلف تشکیل شده که هر کدام از این اجزاء نقش جداگانه ای در نوع صدا دارند.

از مهم‌ترین قسمت‌های این ساز کاسه آن است که در ظاهر به شکل دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به یک انسان نشسته است. به کاسه کوچک‌تر اصطلاحا نقاره نیز گفته می‌شود. کاسه طنینی به منظور تشدید صدای ساز طراحی شده است. برای مثال تار به دلیل داشتن کاسه بزرگ‌تر از سه تار و تنبور حجم صدای بیشتری نیز دارد. البته وجود پوست بر روی دهانه کاسه‌ها در ارتعاش بهتر بی تاثیر نیست!

همانطور که می‌دانید اجزای تار عموما از چوب ساخته می‌شوند. کاسه ی تار معمولا از کنده کهنه چوب توت ساخته می‌شود. دلیل اینکه باید کنده کهنه باشد این است که طبق تجربه هرچه این چوب کهنه‌تر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب ساز دارای صدای بهتری خواهد بود.

همانطور که پیش‌تر به آن اشاره کردیم بر روی دهانه کاسه‌ها پوست چسبانده می‌شود. با وجود پوست بر روی کاسه صدای تار از شفافیت خاصی برخوردار می‌شود. امروزه در اکثر تارها از پوست بره تودلی استفاده می‌شود.

دسته تار اغلب از چوب گردو ساخته می‌شود. از این چوب معمولا در ساخت دسته سازهای سنتی استفاده می‌شد چراکه مقاومت نسبتا بهتری نسبت به تاب برداشتن دارد و در برابر رطوبت از شکل پذیری کمتری برخوردار است. روی دسته، یعنی قسمتی که نوازنده انگشتان خود را بر روی آن قرار می‌دهد را صفحه انگشت گذاری می‌نامند. در صفحه انگشت گذاری معمولا از دو نوار از جنس استخوان استفاده می‌شود تا مقاومت لازم در برابر ساییدگی را داشته باشد.

پرده‌ها در واقع نخ‌هایی از جنس روده گوسفند هستند که به دور دسته پیچانده و گره می‌زنند. موقعیت این پرده‌ها تعیین کننده نت‌هایی است که با تار می‌نوازیم. در موسیقی غربی این پرده‌ها فرت نام دارند. به مجموع پرده‌ها نیز پرده بندی گفته می‌شود. از لحاظ پرده بندی ساز تار بیشترین شباهت را با سه تار دارد.

همینطور خرک و شیطانک تار معمولا از جنس شاخ بز کوهی ساخته می‌شود. خرک بر روی پوست کاسه بزرگ و شیطانک در انتهای دسته قرار می‌گیرد. هردو این قسمت‌ها نقش جداکننده سیم‌ها و تنظیم فاصله آن‌ها با صفحه انگشت گذاری را دارند.

انواع سرپنجه

سرپنجه به قسمت انتهایی تار گفته می‌شود. این قسمت محلی است که با آن تار را کوک می‌کنند و از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. زیرا اگر ساز ثبات کوک نداشته باشد برای نوازندگی مناسب نیست. پر استفاده‌ترین مدل سرپنجه مدل سنتی و قدیمی تار است که همچنان طرفداران خودش را دارد. یکی از سرپنجه‌های دیگر، سرپنجه طاووسی است که کوک کردن و نگهداری کوک را بسیار بهبود بخشیده است. نوع سوم سرپنجه تار که بسیار جدید است و کمتر افرادی از آن استفاده می‌کنند سرپنجه مدرن تار است که از چرخ دنده و ماشین کوک در استفاده می‌کنند. این سرپنجه شباهت بسیار زیادی به هداستاک گیتار دارد و از نظر ثبات کوک بسیار عالی عمل می‌کند اما شکل کلاسیک تار را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

شما در سازکالا می‌توانید مدل های مختلف ساز تار را مشاهده نمایید و مشخصات هر کدام از مدل‌ها را به تفکیک بررسی کنید.

سیر تحول تار از گذشته تا کنون  

در راهنمای خرید ساز تار کمی هم درباره تاریخچه این ساز سنتی صحبت می‌کنیم. پیشینه سازها تقریبا با قدمت تاریخ تمدن برابری می‌کند. از زمان‌های قدیم در بطن تمامی این سازها اصول زیبا شناسی وجود داشته است که تا کنون نیز تغییر تحولات زمانه در آن بی اثر نبوده است. تحولاتی که بیشتر با تغییراتی در ساختار ساز همراه بوده و به طبع باعث ارتقا ساخت و صدادهی این سازها شده است. عنصر مهم دیگر در کنار این مبحث فرهنگ منطقه ای است که ریشه ساز به آن بازمی‌گردد.

این اطلاعات به شما کمک می‌کند تا گذشته و شناسنامه هر سازی را بهتر بشناسید و موسیقی را به خوبی بر روی آن جاری کنید. برای مثال یک شنونده یا نوازنده فرهیخته امروزی می‌تواند باید درباره سازها یا اجرای سبک موسیقی مورد نظر خود اطلاعات کافی داشته و با منشا فرهنگی آن آشنا باشد و درک بهتری نسبت به آن موسیقی پیدا کند. و اما درباره سبک موسیقی لازم است بدانید که سازها برای نواختن یک نوع موسیقی خاص طراحی و ساخته می‌شوند و همینطور برعکس، برای سازهای به خصوص موسیقی نوشته می‌شود و نوازنده بر اساس آن بر روی ساز قطعه را اجرا می‌کند.

شاید برای شما سوال باشد چگونه سال‌ها شکل یک ساز حفظ می‌شود. در واقع علم نواختن و ساخت این ساز سده‌ها به طور سینه به سینه منتقل شده و تبدیل به ساز تار کنونی شده است. در حال حاضر ساز تاری که در ذهن همه جای دارد به شکل امروزی است اما در پس از گذشت چندین دهه تار به این شکل امروزی در آمده است.

طبیعتا تحولات در ساختار سازهای موسیقی با هدف رفع نواقص آن‌ها بوده است. اغلب در سازهای غربی تحولاتی را مشاهده می‌کنید که ممکن است ساختار شکنی یا طرح های جدیدی باشند، اما سازهای سنتی ایرانی کمتر از این روش پیروی کرده اند و به مدت چند دهه است که تار تقریبا به یک شکل ساخته می‌شود.

می‌توان گفت موثرترین تحول در ساز تار اضافه شدن سیم ششم بود که توسط استاد درویش خان (غلامحسین درویش) صورت گرفت. وی نوازنده زبردست تار بود که سیم ششم را در کنار سیم بم تار اضافه کرد و همین امر باعث بوجود آمدن کوک‌های متنوعی در ساز تار شد. امروزه شاهد تنوع در متریال، طراحی و ویژگی‌های صدایی در ساز تار هستیم که تعدادی از آن‌ها به ثبت رسیده و بسیاری نیز در حال آزمایش است. از بعضی از آن‌ها نیز استقبال زیادی نشده است.

در واقع معیارهای مختلفی در این ساز تغییر یا پیشرفت کرده است. مجموعه این معیارها طی چندین دهه از طریق تعامل بین سازندگان، نوازندگان، آهنگسازان و شنوندگان تکامل یافته اند. به طور کل ساز تار از گذشته تا کنون پیشرفت‌هایی داشته که موجب غنی‌تر شدن صدا و افزایش کیفیت ساخت آن شده است.

دوره آموزشی : آموزش ساز تار به صورت ویدئویی و رایگان

چگونه یک تار مناسب بخریم ؟

اگر تصمیم گرفتید که نواختن ساز تار را شروع کنید، پس در مرحله اول احتیاج به یک تار مناسب برای آموزش دارید. شما از این ساز برای تمرین‌های خود استفاده خواهید کرد. پس باید استانداردهای لازم را داشته باشد تا برای نوازندگی شما مشکلی ایجاد نکند. علاوه بر این داشتن صدای زیبا به شما انگیزه بیشتر برای تمرین می‌دهد.

در ادامه راهنمای خرید ساز تار به نکاتی برای خرید یک تار با ویژگی‌های مناسب اشاره می‌کنیم.

کاسه ساز یکی از مهم‌ترین اجزای آن است. برای بررسی این بخش باید ابتدا به الگوی ساخت آن دقت کنید. تارها اغلب با الگوهایی مانند یحیی، شاهرخ و .. ساخته می‌شوند. علاوه بر این دقت داشته باشید که کاسه تار باید دارای تقارن باشد و وزن آن هم بیش از حد سنگین یا سبک نباشد.

بدون شک کیفیت چوب استفاده شده برای ساخت ساز تاثیر مستقیمی در صدای آن دارد. بنابراین کاسه و دسته باید از چوب با کیفیتی ساخته شده باشند. همچنین در زمان خرید بدنه ساز را چک کنید تا از عدم ترک، خراش و… بر روی آن مطمئن شوید. به جنس پوست تار و نحوه نصب آن دقت کنید. پوست تار باید از جنس پوست طبیعی (لایه نازک از معده حیواناتی مانند بره) باشد. همچنین سطح آن باید کاملا صاف و بدون لایه چربی باشد و ضخامت زیادی هم نداشته باشد.

شاید با توجه به کوچک بودن اندازه خرک، عضو بی اهمیتی به نظر برسد اما جنس و شکل خرک در صدادهی تار تاثیر بسزایی دارد. بنابرین توجه کنید که جنس خرک تار مرغوب باشد. معمولا خرک از شاخ حیوانات ساخته شده و به صورت استاندارد و درست تراش داده می‌شود تا در هنگام مضراب زدن به درستی عمل کند و ایرادی در صدا بوجود نیاید.

همانطور که در قبل اشاره کردیم خرک در صدادهی تاثیر دارد. اما از دیگر وظایف خرک تنظیم فاصله سیم تا دسته است. اگر فاصله بیش از حد باشد نواختن بر روی سیم‌ها سخت می‌شود و اگر بیش از اندازه فاصله کم باشد سیم‌ها دچار خفگی یا گز می‌شوند و در هر دو صورت تاثیر منفی بر روی صدای ساز ایجاد خواهد شد. بنابراین طریقه نصب خرک بر روی پوست و ارتفاع آن باید طوری باشد که فاصله سیم‌ها با دسته ( اکشن ساز ) زیاد نباشد.

همانطور که می‌دانید گوشی‌ها برای کوک کردن سیم‌ها ساز استفاده می‌شوند. بنابراین گوشی‌های تار را بررسی کنید تا موقع کوک کردن به اندازه کافی نرم و راحت باشند و کوک را به خوبی حفظ کنند. موقعیت پرده‌ها باید درست و دقیق باشد تا تمامی نت‌ها بر روی ساز تیون (کوک) باشند. بنابراین تمام پردهای تار را روی سه جفت سیم امتحان کنید تا صدای اضافه ای به گوش نرسد. با تار بنوازید یا صدای آن را گوش دهید. صدای تار خوب باید واضح، شفاف و بدون هیچ گونه صدای اضافه مانند صدای گز یا امثال آن باشد.

قیمت تار مبتدی و حرفه ای 

قیمت یک تار بر اساس کیفیت ساخت ساز و مهارت سازنده آن تعیین می‌شود. معمولا تارهایی که توسط اساتید شناخته شده در این عرصه ساخته می‌شوند به دلیل مهارت و ظرافتی که در این سازها به کار می‌رود با قیمت‌های بالاتری به فروش می‌رسند. بدون شک ساختن تار خوب احتیاج به مهارت و تجربه سازنده دارد. بنابر این اگر می‌بینید قیمت تار نسبت به دیگر سازهای سنتی کمی گران به نظر می‌رسد به دلیل مهارت و ظرافتی است که سازنده پس از سال‌ها تجربه در آن به کار برده است. در راهنمای خرید ساز تار قیمت تارها را به دو نوع مبتدی و ساخته شده توسط سازندگان مشهور تقسیم کرده ایم.

تار مبتدی ( مشقی )

بسیاری از هنرجویان درباره خرید ساز خود نگران هستند. از قیمت‌های آن گرفته تا نوع سازی که خریداری می‌کنند. پیشنهاد ما در راهنمای خرید ساز تار به هنرجویان مبتدی این است که برای شروع یک ساز مبتدی یا اصطلاحا مشقی تهیه کنند تا برای دوره تمرین و شروع قطعه نوازی برای آن‌ها کارآمد باشد. قیمت این تارها از حدود ۳ الی ۴ میلیون به بالا می‌باشد.

اما فراموش نکنید خرید ساز ارزان قیمت قطعا کیفیت پایین‌تری را در صدادهی ارائه می‌دهد. با توجه به همین موضوع باید سازی را انتخاب کنید که علاوه بر قیمت مناسب کیفیت خوبی را از نظر صدادهی و ساخت داشته باشد. از خرید تار بی کیفیت خودداری کنید! داشتن یک ساز باکیفیت برای شروع انگیزه بیشتری برای تمرین به شما می‌بخشد و گوش شما به صدای تار استاندارد عادت خواهد کرد. پس گذشت زمان و پیشرفت در نوازندگی می‌توانید ساز خود را ارتقا دهید.

پیشنهاد: سه تار مشقی چیست؟

سازندگان مشهور 

از سازندگان معروف تار که مشغول فعالیت هستند می‌توان به استاد علیاری، کلهر، ولیزاده، نیما، کشاورز، حاتمی، جعفری، سیاوشانی، کاووسی، فرهمند، پوریا، خجسته و … اشاره کرد. با توجه به کیفیت بالا تارهای حرفه‌ای این اساتید، قیمت این تارها بالای ۱۰ میلیون تومان می‌باشد. هنگام خرید ساز حرفه‌ای حتما مهر و کیفیت ساز را بررسی کنید.

سخن آخر

در مقاله راهنمای خرید ساز تار به بررسی تمام نکات لازم برای خرید تار پرداختیم. ساختار این ساز را به صورت کامل شرح دادیم و بعد از پرداختن به تاریخچه این ساز بازه قیمتی تار را در انواع مدل‌های مختلف بیان کردیم. در پایان هم نکات ضروری برای خرید یک تار مناسب را توضیح دادیم. ما در سازکالا بهترین پیشنهادات را برای اینکه بتوانید انتخاب مناسبی در هنگام خرید داشته باشید به شما ارائه می‌دهیم.

در انتها اگر نکته یا سوالی برای انتخاب بهتر در هنگام خرید در ذهنتان شکل گرفته لطفا دیدگاه خود را با ما در قسمت نظرات در میان بگذارید. نظرات شما باعث می‌شود تا بررسی جامع و کامل تری برای خرید ساز تار داشته باشیم.

نوشته معرفی و راهنمای جامع خرید ساز تار اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.

ویژگی های مشترک سری CLP-600

تمامی مدل‌های CLP-600 دارای ۸۸ کلاویه با مکانیزم escapement شبیه سازی شده، صداهای پیانوی CFX & Bosendorfer و دو سوکت هدفون برای نوازندگی‌های سایلنت می‌باشد. همه مدل‌های سری ۶ دارای سوکت USB برای اتصال به کامپیوتر و استفاده از نرم افزارهای اکسترنال می‌باشند. مدل‌های CLP-635 به بالا دارای یک صفحه کنترل مخصوص در سمت چپ کلاویه‌ها همراه با یک صفحه نمایش LCD 126*64 dot می‌باشد.

این سیستم طی چند سال گذشته محبوبیت خاصی بین پیانیست‌ها پیدا کرده و سری ۶ نیز از این ویژگی برخوردار است. مدهای سری ۶ Yamaha دارای نمونه صدای CFX با عمق و حجم صدای عالی می‌باشد.

حتما بخوانید : ویژگی های سری CLP پیانوهای Yamaha

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP-625

این پیانوی دیجیتال نسبت به مدل‌های بالاتر مقرون به صرفه تر بوده و دارای سری جدید کلاویه‌های GH3X (Graded Hammer X) می‌باشد و جنس کلاویه‌های آن از جنس آبنوس و عاج مصنوعی است. کنترل پنل CLP625 در انتهای سمت چپ دستگاه قرار دارد و دارای ۷ کلید مختلف می‌باشد. این پیانو نمایشگر LCD ندارد و توابع “hidden” با فشار دادن ترکیبی از کلاویه‌ها فعال می‌شود. در کتابچه راهنمای کاربر، لیستی برای همه توابع مختلف در نظر گرفته شده است. CLP-625 دارای ۱۰ صدای مختلف است.

شما می‌توانید این صداها را باهم لایه بندی کرده و ترکیبات زیادی ایجاد کنید. دو اسپیکر ۲۰ وات با اندازه هر کدام ۱۰ سانتی متر خروجی ۴۰ وات با کیفیتی را در اختیار شما قرار می‌دهد. سازکالا مرجعی برای مشاهده قیمت پیانو و خرید آن به صورت آنلاین و حضوری می‌باشد.

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP-635

این پیانو دارای کلاویه‌های GH3X همانند مدل قبلی ۶۲۵ می‌باشد، اما صداهای پیانوی بیشتری ( در کل ۳۶ صدا ) به صورت لایه ای برای این پیانو در نظر گرفته شده است. همچنین می‌توانید دو صدای مختلف بر روی صفحه کلاویه را تقسیم کنید.

پیانوی CLP-635 دارای یک مترونوم اصلی، ۲۰ ریتم برای تمرین، و همچنین رکوردر آهنگ ۱۶ ترک امکان نوازندگی‌هایی به مراتب حرفه ای تر را برای شما فراهم می‌کند. این پیانوی دیجیتال اسپیکرهایی بزرگتر ( ۲ اسپیکر ۱۶ سانتی متری ) با خروجی هر کدام ۳۰ وات ارائه داده است.

حتما بخوانید : مقایسه پیانوهای CLP و YDP یاماها

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP-645

مشخصات فنی این پیانو بسیار شبیه به CLP-635 است، اما از کلاویه‌هایی از جنس چوب طبیعی NWX (Natural Wood X ) ، ۴ اسپیکر با توان خروجی هر کدام ۲۵ وات و قابلیت پخش بلوتوث با استفاده از سیستم تقویت داخلی می‌باشد.

مدل CLP-545 یکی از محبوب‌ترین مدل پیانوهای مقرون به صرفه با کلاویه‌های چوبی به شمار می‌رفت و CLP-645 نیز ردپایی از همین مدل محبوب با قابلیت‌ها و کیفیت صدای قوی تر است.

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP665-Gp

پیانوی CLP665-GP دارای کابینت یک پیانوی baby-grand می‌باشد. این مدل جدید تلفیقی از مشخصات CLP-635 و CLP-645 است. CLP665Gp با همان اکشن کلاویه GH3X Graded Hammer X مانند مدل CLP635 است، اما دارای قابلیت استریم صدای بلوتوث مانند مدل CLP645 و سیستم ۴ اسپیکر و اسپیکر اختصاصی است. پیانوی CLP665GP دارای فینیش آبنوس و سفید براق می‌باشد.

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP675

این پیانو دارای اکشن کلاویه GrandTouch جدید و مکانیسم GP response damper pedal برای احساس نوازندگی با پیانویی شبیه به گرند، این پیانوی دیجیتال را تبدیل به یکی از قوی ترین پیانوهای جدید تبدیل کرده است. تمام ویژگی‌های دیگر پیانوی CLP-675 با CLP-645 یکی است، بجز سیستم آمپلی فایر ۲۱۰ وات با ۶ اسپیکر حرفه ای که کیفیت صدایی مطلوب را برای شما فراهم می‌کند.

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP-685

پیانوی دیجیتال جدید CLP-685 اکشنی counterweights ( با وزنی متقابل ) را به صفحه کلاویه خود اضافه کرده است که باعث بهبود قابلیت پخش در هنگام نواختن پیانو و بازگشت سریع‌تر کلاویه در نوازندگی‌های سریع می‌شود. CLP685 دارای ۴۹ صدای معمولی  و ۴۸ صدای XG جدید برای ایجاد ارکسترال‌های پیچیده با استفاده از رکوردر آهنگ ۱۶ ترک است.

سری Yamaha CLP-700 و شروع با Yamaha CLP-735

بنابراین، این سری از پیانوهای دیجیتال دارای سیستم اسپیکر با کیفیت تر، ۸۸ کلاویه، و طراحی به روز و حرفه ای است. پیانوی دیجیتال Yamaha CLP-735 دارای برخی نمونه صداهای جدید، نمونه‌های جدیدتری از CFX grand و bosendorfer است. شما همچنین صداهای مناسبی برای نواختن chopin و Mozart، برخی نمونه صداهای قدیمی پیانو را نیز در اختیار خواهید داشت.

همچنین ریتم‌های درام همراه با ۲۰ الگوی مختلف برای نوازندگی و خطوط بیس که به صورت خودکار همراه با آکورد ها نواخته می‌شوند را در اختیار خواهید داشت. CLP735 دارای کلاویه‌های پلاستیکی و مشخصاتی مشابه نسخه Baby Grand یعنی مدل CLP765GP است. به عنوان جمله ی آخر باید گفت که این پیانوی با کیفیت دارای دو اسپیکر ۲۵ واتی با کیفیت است.

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP-745

این پیانو دارای کلاویه‌های چوبی است، و این کلاویه‌ها باعث می‌شوند که تاچ و زیبایی این ساز منحصر به فرد باشد. این ساز دارای دو جفت اسپیکر ۵۰ واتی، کلاویه‌های چوبی و بلوتوث است. این ویژگی‌ها تفاوت قابل توجهی ایجاد می‌کنند.

پیانوی دیجیتال Yamaha CLP-775

پیانوی CLP775  دارای اکشن کلاویه جدید است که به آن grand touch گفته می‌شود، این بدان معناست که هر نت روی پیانو احساس متفاوتی دارد. کلاویه‌های اکتاو پایین سنگین و کلاویه‌های اکتاو بالا بتدریج سبک تر می‌شوند. این ویژگی به پیانوی شما اکشن کلاویه دقیق تری می‌دهد. CLP775 همچنین دارای یک پنل کلاویه کاملا جدید برای کنترل ها است. کنترل‌ها در سمت چپ پنل قرار دارند.

بنابراین به طور خلاصه پیانوی CLP775 دارای اکشن خطی Grand Touch ، اسپیکرهای با کیفیت تر نسبت به مدل‌های قبلی Yamaha یعنی یک جفت اسپیکر ۵۰ وات، یک جفت اسپیکر ۴۲ وات و یک جفت ۲۰ وات برای این پیانو در نظر گرفته شده است. در این مقاله ویژگی‌های مختلف هر مدل را بررسی کردیم و خلاصه ای از مقایسه پیانوهای سری ۶ و ۷ Yamaha CLP را در اختیار شما عزیزان قرار دادیم.

چرا پیانوهای CLP سری ۷ محبوب هستند؟.

رزونانس صدایی واقعی و Grand Expression Modeling: مدل سازی رزونانس مجازی در پیانوهای سری CLP، صدای ایجاد شده توسط سیم‌های پیانو آکوستیک و ارتعاش بدنه ساز را به خوبی شبیه سازی می‌کند تا یک صدای کامل و غنی در اختیار داشته باشید. Grand Expression Modeling یک فناوری جدید در پیانوهای سری CLP 7 است که تنوع تونالیته بالا صدای منحصر به فرد یک پیانو گرند را در اختیار پیانیست‌های حرفه ای قرار می‌دهد.

همچنین توانایی تغییر شدت و سرعت لمس نوازنده برای تولید صداهای مختلف و لذت بردن از اکسپرشن موزیک نیز در این مدل‌ها دقیق تر و بهتر طراحی شده است. البته این‌ها بخشی از ویژگی‌های این پیانوهای با کیفیت هستند و مشخصه‌های جدید و کاربردی بسیاری که کمپانی یاماها برای پیانوهای خود در نظر گرفته همواره جزییات صدایی و دقت بالاتری را در اختیار پیانیست‌های مختلف قرار داده است.

برای مشاهده قیمت پیانوهای CLP یاماها و مشخصات فنی می‌توانید به قسمت فروشگاه اینترنتی سازکالا سر بزنید.

پیشنهاد ما مطالعه مقاله پیانو سایلنت چیست؟ به شما عزیزان می‌باشد.

نوشته مقایسه پیانوهای سری ۶ و ۷ Yamaha CLP اولین بار در مجله سازکالا. پدیدار شد.